บทที่ 416 วันเกิดของฉินหลาง

"เพื่อนของเธอคนนั้นทำเกินไปจริงๆ! จดทะเบียนสมรสกันแล้ว ทำไมถึงทำกับสามีแบบนี้ล่ะ? ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้ชอบเพื่อนของเธอ ก็คงไม่มีทางยอมอยู่บ้านทำงานบ้านเงียบๆ แบบนั้นหรอก!" ซูเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกไม่ยุติธรรมแทนคนแปลกหน้าที่มีอาการปากเบี้ยวคนนั้น

พูดให้ฟังดูแย่หน่อย ผู้หญิงแบบนี้ไม่คู่ควรให้ผู้ชายทุ่มเทให้จริงจังเลยสักนิด! มีสิทธิ์อะไรมาน้อมรับความหวังดีของคนอื่นอย่างหน้าตาเฉย? มีสิทธิ์อะไรมาเหยียบย่ำความจริงใจของคนอื่นตามอำเภอใจ?!

"เธอนี่นะ มักจะเห็นอกเห็นใจคนอื่นง่ายไปซะหมด ยังไม่รู้ความจริงทั้งหมด ก็อย่าเพิ่งไปวิจารณ์เลย ไม่แน่ว่าผู้ชายคนนั้นอาจจะมีรสนิยมชอบถูกทรมานก็ได้? ลองเปลี่ยนเป็นผู้ชายปกติทั่วไป เจอสถานการณ์แบบนี้ก็คงทนไม่ไหวกันทั้งนั้นแหละ? แต่เขาล่ะ? นอกจากจะทนแล้ว ยังทนมาตั้งสามปีเชียวนะ!"

ฉินหลางตบหัวซูเสี่ยวเสี่ยวเบาๆ ในใจยิ่งครุ่นคิดหนักขึ้นไปอีก พี่ชายท่านนี้เกรงว่าคงจะเป็นบุตรแห่งโชคชะตาในบทละครเรื่องต่อไปเป็นแน่! หรือก็คือพวกจอมราชันย์ แม่ทัพมังกร ขุนพลพยัคฆ์ ปากเบี้ยวในตำนานพวกนั้น!

"ก็จริง ผู้ชายคนนี้ก็มีปัญหาเหมือนกัน รู้อยู่เต็มอกว่าภรรยาตัวเองมีปัญหา แต่ก็ยังทนรับมาตลอดเงียบๆ ไม่รู้ว่าในสมองคิดอะไรอยู่ เหมือนจิวยี่ตีอุยกาย คนนึงเต็มใจตี อีกคนก็เต็มใจให้ตี!" ซูเสี่ยวเสี่ยวหรี่ตาลง ซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของฉินหลาง