บทที่ 433 เก็บเกี่ยวผลตอบแทนอย่างงาม ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอีกระดับ

เมื่อเห็นนายน้อยขมวดคิ้ว จวินจื่อก็รีบพูดขึ้นทันที "ถ้าแค่ทำแบบลวกๆ มันคงไม่เสียเวลานานขนาดนี้หรอก นายน้อยวางใจได้เลย ปลาพวกนั้นที่กินอาหารปลาเข้าไป เป็นปลาที่ถูกขังเลี้ยงไว้ล่วงหน้า ป่านนี้คงถูกต้มสุกเอาไปให้หมากินเรียบร้อยแล้ว ส่วนหมาพวกนั้นจะจัดการยังไงต่อ ก็คงต้องรอนายน้อยสั่งการขั้นต่อไป"

"เฮ้อ..." ฉินหลางถอนหายใจ "ฉันจัดการแบบนี้ มันจะดูเหมือนว่าฉันเป็นคนโหดเหี้ยมอำมหิตเกินไปหรือเปล?"

จวินจื่อเบิกตากว้าง ร้องเสียงหลงด้วยความตื่นตระหนก "นายน้อย ท่านพูดเรื่องอะไรกัน? สิ่งที่จวินจื่ออย่างฉันทำ มันเกี่ยวอะไรกับนายน้อยด้วย? อีกอย่าง หมอนั่นมันทำกับท่านขนาดนั้น จับสับกระดูกเป็นผุยผงยังถือว่าปรานีมันแล้ว! ถ้าเปลี่ยนเป็นพวกใจแคบล่ะก็ คงโดนขุดหลุมศพบรรพบุรุษขึ้นมาแล้ว! นายน้อยเอาผิดแค่ตัวต้นเหตุแบบนี้ ถือว่าสมเหตุสมผลที่สุดแล้ว!"

"นายพูดแบบนี้ ฉันก็ค่อยสบายใจขึ้นหน่อย" ฉินหลางส่ายหน้าเบาๆ แต่กลับไปกระทบกระเทือนบาดแผลบนร่างกาย จนต้องขยับมุมปากด้วยความเจ็บปวด

จวินจื่อพูดด้วยความเป็นห่วง "นายน้อย สภาพร่างกายของท่านตอนนี้ มันไม่ค่อยจะดีเกินไปหน่อยหรือ? บัวหิมะพันปีที่ท่านให้ฉันเอากลับไปมอบให้นายท่านผู้เฒ่ายังอยู่กับฉันเลย ไม่สู้ท่านรักษาบาดแผลบนร่างกายตัวเองให้หายดีก่อนดีไหม? ทางฝั่งนายท่านผู้เฒ่า รอให้มีเหลือค่อยส่งไปให้ก็ยังได้"