บทที่ 432 บริการนับวันยิ่งรู้ใจขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเห็นดังนั้น ฉินหลางจึงจำต้องเอ่ยเตือนบรรดาศิษย์พี่หญิงที่กำลังถกเถียงกันวุ่นวาย "เอ่อ นี่ พวกเธอหยุดก่อนเถอะ ทางด้านเฉินฝานเหมือนจะมีปัญหาแล้วนะ"

เซียวปิงปิงหันขวับไปมอง เห็นรอยเลือดไหลซึมที่มุมปากของเฉินฝาน จึงเอ่ยอย่างคลางแคลงใจ "กัดลิ้นฆ่าตัวตายงั้นหรือ?"

หนิงเชียนเชียนรีบส่ายหน้าทันที "จะบ้าหรือไง? กัดลิ้นฆ่าตัวตาย? คิดว่าถ่ายละครอยู่หรือไง? ลองทำเองดูสิว่าจะตายไหม? ต้องซ่อนยาพิษไว้ในฟันกรามแน่ๆ ทนดูพวกเราเถียงกันแทบตายเพื่อฉินหลางคนเดียวไม่ได้ หึงหวงจนทนไม่ไหว สติแตก เลยกัดยาพิษฆ่าตัวตายไปแล้วล่ะสิ"

"เหมือนจะตายจริงๆ แฮะ? ม่านตาเริ่มขยายแล้ว" เซียวฉู่ฉู่จ้องมองดวงตาของเฉินฝานอย่างพินิจพิเคราะห์ เอ่ยเรียบๆ ประโยคหนึ่ง แล้วหันไปมองหนิงเชียนเชียน

หนิงเชียนเชียนกลอกตาบน "มองฉันทำไม? อย่าบอกนะว่าจะให้ฉันไปช่วยชีวิตเขา? ไม่ต้องพูดถึงหรอกว่าหมอนี่กินยาพิษอะไรเข้าไป จะรักษาได้หรือเปล่า ต่อให้รักษาได้ พวกเราก็ตั้งใจจะฆ่าเขาอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? ช่วยชีวิตเขาไว้เพื่อฆ่าทีหลัง จะช่วยให้เหนื่อยเล่นทำไม?"