บทที่ 482 ความรู้สึกผิดของหลินซินอี๋

"เธอชอบคาดเดาความคิดของฉันอยู่เรื่อย พอฉันบอกว่าเหนื่อย ก็แปลว่ากำลังใบ้ให้เธอทำแบบนี้งั้นหรือ?"

ฉินหลางปั้นหน้าขรึม

เสี่ยวอวี้รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย เธอเงยหน้าขึ้นพร้อมกับพูดตะกุกตะกัก "คุณชายฉิน ขะ...ขอโทษ"

ติ๊งต่อง!

ในตอนนั้นเอง เสียงสายเรียกเข้าโทรศัพท์ในกระเป๋าของเสี่ยวอวี้ก็ดังขึ้น