บทที่ 485 รวบยอดจัดการรวดเดียว

"เซียวปิงปิง เธอทำเกินไปแล้ว! นึกว่าหวังดีมาช่วยไกล่เกลี่ย ที่แท้ก็เพื่อหาผลประโยชน์ให้ตัวเองงั้นสิ?! รู้จักคำว่ามาก่อนมาหลังไหม รู้จักคำว่าลำดับอาวุโสหรือเปล่า?!" หนิงเชียนเชียนถลึงตาใส่เซียวปิงปิงอย่างไม่สบอารมณ์

เซียวปิงปิงคีบอาหารใส่ชามของฉินหลาง ปรายตามองหนิงเชียนเชียนแล้วแค่นหัวเราะ "เธอยังรู้จักคำว่าลำดับอาวุโสด้วยหรือ? ฉันเป็นศิษย์พี่หกของเธอ ชื่อเซียวปิงปิงนี่ใช่ชื่อที่เธอจะเรียกห้วนๆ ได้งั้นหรือ?! วันนี้ศิษย์พี่ใหญ่อยู่ที่นี่ด้วย ฉันก็อยากจะถามเหมือนกัน ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ในสำนักไม่เห็นหัวผู้อาวุโสกันขนาดนี้?! เฉินฝานเจ้านั่นก็ตายไปแล้ว ตอนนี้ในสำนักนอกจากเจ้าหมาเหลืองตัวใหญ่ที่เฝ้าประตูแล้ว ก็เป็นเธอที่มีลำดับอาวุโสต่ำที่สุด แต่เธอกลับไร้กฎระเบียบที่สุด!"

"ฉัน..." หนิงเชียนเชียนอ้าปากค้าง สังเกตเห็นสายตาตักเตือนของศิษย์พี่ใหญ่ที่อยู่ด้านข้าง ภายในใจก็เจ็บใจนัก แต่กลับพูดอะไรไม่ออก นึกไม่ถึงเลยว่าเซียวปิงปิงจะเอาเรื่องลำดับอาวุโสมาข่มเธอ! แถมยังพูดซะจริงจังขนาดนี้ ทำให้ชั่วขณะนั้น เธอหาทางเถียงไม่ออกเลย!

"แหม ศิษย์พี่หกงั้นหรือ? ยิ่งใหญ่ซะจริงนะ! เธอจะไปดุใส่หนิงเชียนเชียนก็ทำไปเถอะ แต่อย่ามาทำกร่างต่อหน้าฉัน! ตอนที่ฉันรู้จักกับฉินหลาง เธอยังไม่รู้เลยว่าไปมุดหัวอยู่ซอกหลืบไหน! ต่อให้เขาจะกิน ก็ควรจะชิมฝีมืออวี่เยียนก่อน!" หลินโย่วฉู่ไม่ได้เห็นเซียวปิงปิงอยู่ในสายตา เธอเลื่อนชามใบเล็กตรงหน้าฉินหลางออก แล้วเอาชามใบเล็กที่ตัวเองคีบอาหารเตรียมไว้ไปวางแทนที่

"ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย?!" หนิงเชียนเชียนรู้สึกไม่พอใจ จึงเอาชามของตัวเองไปวางตรงหน้าฉินหลางบ้าง