บทที่ 499 หลงจวีมาเยือน

“ก็จริง ถ้าเธออยากเจอคุณลุงไป๋ มันก็มีเหตุผลอยู่ งั้นเดี๋ยวกินมื้อเช้าเสร็จฉันไปส่งเธอที่บ้านแล้วกัน”

ฉินหลางพยักหน้ารับปากอย่างจริงจัง จากนั้นก็หันไปมองไป๋หรูอวี่ “พอดีเลย ทางเมืองเทียนอวี๋มีเรื่องบางอย่างที่ฉันต้องปรึกษากับเธอให้ละเอียด แล้วก็ต้องไปลงพื้นที่ดูด้วยตัวเองสักหน่อย ถ้าปล่อยให้อวิ๋นอวิ๋นอยู่บ้านคนเดียวก็คงไม่ค่อยสะดวก ให้เธอไปอยู่กับคุณลุงไป๋น่าจะปลอดภัยกว่า”

ไป๋หรูอวี่รู้สึกตัดใจไม่ลง ไป๋เสี่ยวฉุนเป็นพ่อของเธอก็จริง แต่ผู้ชายคนนี้หน้าเนื้อใจเสือ สามารถทำเรื่องเลวร้ายได้ทุกอย่าง การปล่อยให้น้องสาวไปอยู่ข้างกายเขา เธอไม่วางใจเลยแม้แต่นิดเดียว

ทว่าเธอยังไม่ทันคิดหาข้ออ้างมาเปลี่ยนใจฉินหลางได้ ไป๋เสี่ยวอวิ๋นก็ทำหน้าตกใจแล้วชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน “อ๊ะ หนูนึกขึ้นได้ว่ายังมีของอีกตั้งหลายอย่างทิ้งไว้ที่เมืองเทียนอวี๋ อีกอย่าง ถ้าหนูไป พี่สาวต้องเหงาอยู่คนเดียวแน่ๆ ช่างเถอะ หนูไม่กลับแล้วดีกว่า อยู่ที่เมืองเทียนอวี๋นี่แหละ ไม่อย่างนั้นพี่ชายคงคิดว่าหนูกับพี่สาวกำลังโกรธกันอยู่จริงๆ แน่!”

เธอฉีกขนมปังแผ่นชิ้นเล็กๆ ยัดเข้าปาก เป็นอันตัดสินใจเรียบร้อย