บทที่ 521 พาหลิวหลีเดินเที่ยวตลาดกลางคืน

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ฉินหลางหาวออกมาอย่างงัวเงีย ขยี้ตาเบาๆ เมื่อเห็นท่านั่งของตัวเอง เขาก็เด้งตัวหลุดจากไหล่ของหลิวหลีด้วยความตื่นตระหนก ไปนั่งตัวตรงแด่วอยู่บนโซฟา ร่างกายแข็งทื่อไปหมด

เขาลูบท้ายทอย เอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน "ขอโทษทีนะ เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับ เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ แถมยังไปพิงเธออีก"

"ฉันรู้ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันพานายไปที่ป่าลึกนั่น ก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก" หลิวหลีเอ่ยเสียงเรียบอย่างสงบ

"อีกอย่าง นายไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดหรอก ร่างกายของฉันตอนนี้ก็เหมือนก้อนน้ำแข็ง มีไอเย็นปะทุออกมาเป็นระยะๆ ขนาดตัวฉันเองยังควบคุมไม่ได้เลย ในทางกลับกัน การได้อยู่ใกล้นายกลับส่งผลดีต่อฉันอย่างคาดไม่ถึง แต่ว่า... ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าพลังหยางบริสุทธิ์ในร่างกายนาย มันดูเข้มข้นกว่าเมื่อวานเยอะเลยล่ะ?"

หลิวหลีรู้สึกสับสน เมื่อคืนตอนที่ไอเย็นในร่างของเธอปะทุขึ้นมาจนร่างกายแข็งทื่อ ฉินหลางแค่จับมือเธอไว้ก็แทบจะถูกแช่แข็งไปด้วย แล้วทำไมวันนี้ พลังหยางบริสุทธิ์ของฉินหลางถึงดูพลุ่งพล่านขึ้นมาได้ขนาดนี้ล่ะ?