บทที่ 591 หนานหนานผู้น่าสงสาร

"เอ่อ..." ฉินหลางชะงักไป อ้าปากค้าง ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธอย่างไรดี

ช่วงเวลาหลังจากนี้ ทางฝั่งเมืองหลวงยังไม่จำเป็นต้องไป เย่เฉินยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ ย่อมไม่ทำเรื่องที่ตัดหนทางรอดของตัวเองอย่างแน่นอน

เดิมทีเขาตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างสบายใจเฉิบอยู่เป็นเพื่อนหลิวหลีสักระยะ ชายโสดหญิงโสด ในค่ำคืนอันยาวนาน

ต่อให้หัวใจของหลิวหลีจะเป็นน้ำแข็งหมื่นปี ก็ไม่อาจต้านทานความอบอุ่นที่เพิ่มพูนขึ้นทุกวันจากกายาพลังหยางบริสุทธิ์ของเขาได้ ถึงจะแย่แค่ไหน ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็จะก้าวไปสู่อีกขั้น อย่างเช่นการกอดกันได้ตลอดเวลา หรือเล่นปิดตาทายใจอะไรทำนองนั้น

ไม่แน่ว่า ถ้าเกิดโชคหล่นทับ อาจจะสามารถรวบหัวรวบหางหลิวหลีได้ในคราวเดียวเลยก็ได้!