บทที่ 593 ขอบคุณหนานหนานที่ช่วยเบิกทางให้

"ยัง เป็นอะไรไป?" ฉินหลางดึงสติกลับมา โยนความคิดที่จะไล่หนานหนานออกไปนับแสนแปดวิธีในใจทิ้งไปชั่วคราว

หลิวหลีเม้มริมฝีปาก น้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย "ร่างกายของฉันมีไอเย็นแผ่ออกมา สำหรับหนานหนานที่ร่างกายยังไม่ตื่นขึ้น คงจะปรับตัวไม่ได้และนอนไม่ค่อยสบายนัก แต่เธอก็ไม่ยอมผละออกจากอ้อมกอดของฉันเลย ความหมายของฉันก็คือ นาย... นายมานอนด้วยกัน เพื่อช่วยฉันกดข่มกายาจิตน้ำแข็งหน่อยได้ไหม?"

"แบบนั้นจะสะดวกเหรอ?" ฉินหลางแสร้งทำเป็นสงวนท่าที ไม่ได้มุดเข้าไปในผ้าห่มบนพื้นทันที

หลิวหลีเอ่ยเสียงอ่อนโยน "มันก็ช่วยไม่ได้นี่นา ถ้าอยู่คนเดียว ไอเย็นแค่นี้ฉันพอทนได้ แต่สำหรับหนานหนาน เธอทนไม่ไหวหรอก ทำได้เพียงพึ่งพาปราณหยางบริสุทธิ์ของนายมากดข่มเอาไว้"

"เฮ้อ ลำบากเธอแล้วนะ"