ตอนที่ 61
ตอนที่ 61 เชื่อมั่นในตัวคุณตลอดไป
minibunny · 6,690 ตัวอักษร
การแสดงยังคงดำเนินต่อไป เด็กฝึกทั้งยี่สิบคนของ Star planet เต้นตามเสียงเพลงไปอีกหลายเพลงซึ่งล้วนเป็นเพลงฮิตติดกระแสในช่วงนี้ บรรยากาศในงานกลมเกลียวเป็นกันเองอย่างยิ่ง ทว่าในใจของเสิ่นจี้เยฺว่กลับรู้สึกคันยุบยิบอยู่ข้างใน ไม่อาจสงบลงได้เลย
ในหัวมีแต่สีหน้าของเสิ่นจี้ซิงเมื่อครู่นี้เต็มไปหมด
เสียงเพลงหยุดลง
เด็กฝึกสองสามคนที่สมรรถภาพร่างกายไม่ค่อยไหวเหนื่อยจนหอบแฮ่ก ใบหน้าซีดเผือดดูอ่อนเปลี้ยเพลียแรงจนยากจะห้ามใจไม่ให้สงสัยว่าแอบไปซุกเมียไว้ข้างนอกหรือเปล่า
ส่วนเสิ่นจี้ซิงกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขายังคงมองตรงมาทางเสิ่นจี้เยฺว่และกู้ฉุนเนี่ยน ไม่ได้มีแววตำหนิและไม่ได้คิดจะซักไซ้ แค่จ้องมองมานิ่ง ๆ เท่านั้น
การจ้องมองโดยอ่านอารมณ์ไม่ออกนี่แหละที่ดึงดูดใจที่สุด มันเหมือนกับแอ่งน้ำที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง ซึ่งคอยล่อลวงให้ผู้คนที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางก้าวเท้าลงไป
เอาเถอะ เสิ่นจี้เยฺว่ยอมรับว่าเธอเริ่มจะต้านทานไม่ไหวแล้วจริง ๆ
ทั้งที่เป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ในใจกลับเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาเสียอย่างนั้น ผู้หญิงที่กำลังตกอยู่ในความสุขมักจะถูกความรู้สึกลวงตาจนมืดบอดสินะ!
ไม่นานนัก
ก็มาถึงช่วงเวลาพูดคุยมีปฏิสัมพันธ์กับแฟนคลับ
"สามีซิงซิง! มองทางนี้สิคะ!"
เสิ่นจี้เยฺว่ยังคงยืนเอ๋ออยู่ ตรงกันข้ามกับกู้ฉุนเนี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งกรี๊ดลั่นขึ้นมาแล้ว
ช่วงนี้ไม่ได้มาตามเสิ่นจี้ซิงตามงานออฟไลน์นานเกินไป เธอรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นโรคขาดงานออฟไลน์อยู่รอมร่อ เสียงกรีดร้องตั้งแต่เริ่มงานจนจบจึงไม่เคยหยุดลงเลยแม้แต่นาทีเดียว
เสิ่นจี้ซิงไม่ใช่เด็กใหม่ใสซื่อที่พอได้ยินคำว่า "สามี" แล้วจะเขินจนหน้าแดงอีกต่อไป เขาโบกมือส่งสัญญาณตอบรับกู้ฉุนเนี่ยนอย่างเป็นธรรมชาติ
"ไฮ!" เสิ่นจี้ซิงเอ่ยทักทายเสิ่นจี้เยฺว่และกู้ฉุนเนี่ยน
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ!"
เสิ่นจี้เยฺว่นั้นไม่ต้องพูดถึง ส่วนกู้ฉุนเนี่ยนในช่วงแรก ๆ ก็ตามไปให้กำลังใจตามงานออฟไลน์ตั้งหลายครั้ง แฟนคลับที่พบหน้ากันบ่อยขนาดนี้เขาย่อมจำได้อยู่แล้ว
สองเท้าค่อย ๆ ก้าวเดินมาอย่างช้า ๆ
เมื่อมองดูคนที่อยู่ตรงหน้ากำลังร่นระยะห่างเข้ามาใกล้พวกเธอเรื่อย ๆ เสิ่นจี้เยฺว่ก็กลั้นหายใจ ทันใดนั้นเธอก็ไม่อยากอธิบายอะไรขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แค่ได้มองดูอีกฝ่ายเงียบ ๆ แบบนี้ มันก็ดีมากเหลือเกินแล้วจริง ๆ
เสน่ห์อันเย้ายวนของเสิ่นจี้ซิงไม่รู้ว่าไปเรียนรู้มาจากที่ไหน หรืออาจจะเป็นพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิด เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นเงียบ ๆ ให้แสงไฟส่องผ่านเส้นผมลงมาทาบทับบนลาดไหล่ ภาพนั้นก็งดงามจับใจแล้ว
ชัดเจนว่าไม่มีอะไรแท้ ๆ
แต่ทำไมต้องโกรธด้วย เป็นความโกรธที่ไม่มีปี่มีขลุ่ยเอาเสียเลย
เจ้าเด็กนิสัยไม่ดี
เข้าใจผิดแล้วมันจะทำไมกัน?
เด็กดื้อแบบนี้มันต้องโดนสั่งสอนเสียบ้าง
"พี่จี๋ซิงครับ" เสิ่นจี้ซิงเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน เป็นคำพูดธรรมดาเพียงไม่กี่คำที่ไม่มีอารมณ์เจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย
ทว่ามันกลับปลดเปลื้องกำแพงในใจของเสิ่นจี้เยฺว่ลงได้อย่างง่ายดาย
"เสี่ยวซิง! เมื่อกี้ที่กล้องหันไปถ่ายคนอื่นมันเป็นความผิดพลาดน่ะ" เสิ่นจี้เยฺว่อธิบาย
"ฉันไม่ได้ตั้งใจจะไปถ่ายคนอื่นแล้วไม่ถ่ายนายนะ"
"พรูด" เสิ่นจี้ซิงจ้องมองเสิ่นจี้เยฺว่ตาไม่กะพริบ ก่อนจะฉีกยิ้มจนหลุดหัวเราะออกมา
"แน่นอนอยู่แล้วครับ ผมจะเชื่อมั่นในตัวพี่อย่างไร้เงื่อนไขตลอดไปอยู่แล้ว พี่จี๋ซิง"
ความจริงใจของลูกหมามักจะอบอุ่นและบริสุทธิ์เสมอ รักก็คือรัก เชื่อใจก็คือเชื่อใจ ไม่เคยคิดที่จะปิดบัง
กลายเป็นเสิ่นจี้เยฺว่เสียเองที่ใจลอยไปชั่วขณะ
เธอคงคิดมากไปเองจริง ๆ
...
"จี้ซิง พวกเราไปด้วยกันทางนู้นเถอะ" จู่ ๆ กู้เหิงก็โผล่พรวดพราดมาจากไหนไม่รู้ แล้วทำลายบรรยากาศอันแสนอบอุ่นในทันที
ร่างของเสิ่นจี้ซิงแข็งทื่อ แม้จะอยู่สังกัดบริษัทเดียวกัน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับกู้เหิงไม่ได้เข้าขั้นสนิทสนมเลยสักนิด
"พี่ชาย ไม่มีสถานีแฟนคลับของตัวเองหรือไงคะ?"
"ถึงได้วิ่งมาแย่งแอร์ไทม์ตรงนี้?"
กู้ฉุนเนี่ยนที่เชี่ยวชาญด้านการจับไต๋คนแอ๊บใสมาเป็นร้อยปี มองปราดเดียวก็รู้ว่ากู้เหิงไม่ได้หวังดี แสร้งทำมาเป็นพี่น้องที่ดีไปได้ นิสัยปกติของเธอมักเป็นคนเปิดเผยและตรงไปตรงมาอยู่แล้ว จึงไม่มีทางพูดจาอ้อมค้อม เธอเอ่ยปากตอกกลับไปตรง ๆ
กู้เหิงไม่คิดเลยว่าแฟนคลับคนนี้จะพูดจาขวานผ่าซากขนาดนี้ ได้แต่หันไปขอความช่วยเหลือจากเสิ่นจี้ซิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และดูเป็นคนคุยง่ายกว่าด้วยความกระอักกระอ่วน
แน่นอนว่าเสิ่นจี้ซิงย่อมไม่ทำเรื่องหักหลังแฟนคลับของตัวเอง เขาได้แต่ยืนนิ่งอยู่ข้าง ๆ โดยไม่เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ
กู้เหิงจึงทำได้เพียงหมุนตัวเดินจากไปด้วยความอับอาย
"กู้เหิง!"
เสิ่นจี้เยฺว่ตะโกนเรียกไปทางเขา
กู้เหิงรู้สึกประหลาดใจแกมยินดีขึ้นมาทันที รีบหันขวับกลับมา
ใครบ้างจะไม่รู้ว่าเสิ่นจี้ซิงมีผู้อุปถัมภ์เป็นพี่สาวสถานีแฟนคลับสายเปย์ ขอเพียงแค่ได้รับความโปรดปรานจากพี่จี๋ซิงคนนี้ การจะได้เดบิวต์ในตำแหน่งเซ็นเตอร์ก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป
"พี่จี๋ซิงครับ"
กู้เหิงแสดงท่าทีนอบน้อมมีมารยาท หากมองแค่เปลือกนอก เขาก็ถือเป็นไอดอลที่โดดเด่นและได้มาตรฐานคนหนึ่งจริง ๆ
แต่ทว่ากู้เหิงกลับจำเสิ่นจี้เยฺว่ไม่ได้
ดูเอาเถอะ
ผู้กระทำไม่เคยจดจำพฤติกรรมชั่วร้ายของตัวเอง
แม้เหยื่อจะยืนอยู่ตรงหน้าก็ตาม
"สถานีแฟนคลับของนาย เพิ่งเดินไปเมื่อกี้ค่ะ"
"แถมยังชนขาตั้งกล้องของฉันพังด้วย"
รอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าของกู้เหิงพลันแข็งค้างในทันใด
"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!" กู้ฉุนเนี่ยนหัวเราะร่าออกมาโดยไม่คิดจะปิดบัง
"พรืด"
เสิ่นจี้ซิงที่อยู่ข้างๆ ก็พลอยมีรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าเช่นกัน
ฉันจะทำให้นาย ต้องพังพินาศไปพร้อมกับเป่ยเฉิงฟิล์ม
เสิ่นจี้เยฺว่ลอบสาบานในใจ
โอกาส เธอต้องรอโอกาส
*
@จี๋ซิงรู่โจ้ว เสิ่นจี้ซิง:
พบลูกหมาขี้หึงหนึ่งตัว @Star planet-เสิ่นจี้ซิง
[36/s]
คอมเมนต์ยอดนิยม:
[คลิปที่น่ารักที่สุดในโลกถือกำเนิดขึ้นแล้ว]
[คลิปที่มีกลิ่นหึงคลุ้งที่สุดในโลกถือกำเนิดขึ้นแล้ว]
[เสี่ยวซิง: อะไรนะ คุณถ่ายเขาอยู่เรอะ!]
[เสิ่นจี้ซิงคิคิ! นายนี่ก็กลัวพี่จี๋ซิงเปลี่ยนใจเหมือนกันสินะ ฮ่าๆๆๆๆ!]
[น่ารักจนจะเป็นลม เสี่ยวซิงเห็นว่าพี่จี๋ซิงไม่ได้ถ่ายตัวเอง ถึงกับช็อกไปเลย!]
[ภาพจำลองรูปธรรมของคำว่า 'ฟ้าถล่มทลาย']
[ใครมาชนขาตั้งกล้องของพี่จี๋ซิงล้มเนี่ย กรี๊ดดด! ฉันจะตีแกให้ตาย!]
[พี่จี๋ซิงทำดีมาก คนไม่เกี่ยวข้องมันต้องเซนเซอร์โมเสกไปให้หมด!]
[น่ารักจังเลย! ที่แท้สีหน้าแบบนั้นก็เพราะพี่จี๋ซิงกำลังปรับกล้องอยู่นี่เอง!]
[พี่จี๋ซิงอธิบายให้เสี่ยวซิงฟังหรือยังคะ ฮ่าๆๆๆๆ! ถ้าไม่อธิบาย กลับไปเขาคิดมากจนไม่ได้นอนทั้งคืนแน่]
[ขยับตัวทีเดียวก็คุมอารมณ์ผู้ชายได้อยู่หมัด พี่จี๋ซิงคือนางเอกตัวแม่ชัดๆ ฮ่าๆๆๆ ขำจะตายอยู่แล้ว!]
[การแสดงข้างทางของเสี่ยวซิงส่งพลังถึงคนดูสุดๆ! เห็นเขายิ้มก็อยากจะยิ้มตาม ฮือๆๆๆ!]
[แม่เจ้า! คงไม่ใช่ว่ามีใครอิจฉาที่พี่จี๋ซิงบ้านเราถ่ายรูปสวย เลยแกล้งชนให้ล้มหรอกนะ! บ้าจริง! ฉันเริ่มคิดทฤษฎีสมคบคิดแล้วนะ!]
[ช่วงนี้สวรรค์ของมัมหมีชัดๆ! วันคืนดีๆ แบบนี้ ต้องมีต่อไปเรื่อยๆ นะ!]
[หึงขนาดนี้แล้วยังจะสวรรค์มัมหมีอีกเหรอ มัมหมีอย่ามาหาเรื่องโดนด่าใต้คลิปของแฟนทิพย์สิยะ!!! ล้มล้างมัมหมี!]
*
ห้องซ้อม
เสิ่นจี้ซิงกำโทรศัพท์มือถือไว้แน่น พลางรีเฟรชหน้าหลักบัญชีเวยปั๋ว @จี๋ซิงรู่โจ้ว เสิ่นจี้ซิง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาวิตกกังวลมาก เข็มนาฬิกาชี้ไปที่หนึ่งทุ่มครึ่งแล้ว เวลาที่เขาจะได้จับโทรศัพท์เหลืออีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
"ติ๊ง!"
[ข้อความล่าสุด: จี๋ซิงรู่โจ้ว เสิ่นจี้ซิง ได้อัปเดตเวยปั๋วใหม่]
ไม่ใส่ใจเหรอ
เขา
ใส่ใจจะตายไป!
เสิ่นจี้ซิงกดเปิดวิดีโอดู ดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า พอดูจบก็เอาแต่ยิ้มโง่ๆ ไม่หยุด
"อ๊ากกกกก!"
ถึงขั้นส่งผลกระทบไปถึงฟู่หางที่อยู่ข้างๆ เด็กคนนี้สงสัยจะซ้อมจนสมองเพี้ยนไปแล้วมั้ง แค่เล่นมือถือมันต้องขนาดนี้เลยเหรอ ฟู่หางแอบบ่นอุบในใจ
ที่แท้ก็เข้าใจผิด
เข้าใจผิดไปจริงๆ ด้วย
เสิ่นจี้ซิงกอดโทรศัพท์แนบไว้ตรงตำแหน่งหัวใจ
ความหวาดหวั่นไม่มั่นคงที่มีมาตลอด ในที่สุดก็สงบลงเสียที
เขาคือคนเดียวเท่านั้น
"บ้าไปแล้ว เด็กนี่บ้าไปแล้ว"
ฟู่หางโดนเสียงหัวเราะโง่ๆ ของเสิ่นจี้ซิงทำเอาตกใจแทบตาย กลัวเหลือเกินว่าเสิ่นจี้ซิงจะมาสติแตกในรายการของตน
ถ้ามีข่าวหลุดออกไปว่ารายการที่เขาทำเคยกดดันคนจนเป็นบ้า เขาจะยังมีหน้ามีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไง
หรือว่าจะ...
ยืดเวลาให้เล่นโทรศัพท์เพิ่มอีกสักชั่วโมงดีนะ?
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น