ตอนที่ 51 ลอบคบชู้

ถังเจี้ยนเฉิงออกจากโรงพยาบาลแล้วแวะไปที่ร้านอาหารของรัฐ บอกพ่อครัวใหญ่ของร้านไว้คำหนึ่ง ให้ช่วยบอกต่อหวงเทียนเยฺว่ว่า หากวันนี้กลับมาแล้ว ให้เรียกรถแทรกเตอร์คันหนึ่งไปที่หมู่บ้านต้าผิง มีของดี!

พ่อครัวใหญ่มองถังเจี้ยนเฉิงด้วยความประหลาดใจ เมื่อคืนร้านเพิ่งจะขนเนื้อหมูป่าเต็มคันรถแทรกเตอร์มาจากบ้านเขา วันนี้มีของดีอีกแล้วรึ?

หมอนี่เป็นนายพรานเทวดาในตำนานหรืออย่างไร?

แต่หมอนี่แต่งตัวซอมซ่อ ไม่ต่างอะไรจากชาวนาทั่วไป แถมเมื่อสิบยี่สิบวันก่อนยังชอบมาดื่มเหล้าย้อมใจที่ร้านอาหาร คลุกคลีตีโมงกับพวกอันธพาลพวกนั้นอยู่เลย พริบตาเดียวทำไมถึงเก่งกาจขนาดนี้ขึ้นมาได้?

พ่อครัวใหญ่นึกสงสัยอยู่ในใจ แต่สีหน้ากลับเปลี่ยนเป็นนอบน้อมขึ้น "คุณวางใจเถอะครับ ผมจะบอกให้แน่นอน"

เขาถึงกับเผลอใช้คำสุภาพออกมาโดยไม่รู้ตัว

ถังเจี้ยนเฉิงไม่ได้ใส่ใจท่าทีที่เปลี่ยนจากหยิ่งเป็นนอบน้อมของพ่อครัวใหญ่ เขาหันหลังเดินออกจากร้านอาหาร มุ่งหน้ากลับหมู่บ้าน

พอใกล้ถึงทางเข้าหมู่บ้าน จู่ๆ ก็เห็นคนผู้หนึ่งกำลังเดินไปมาอย่างลับๆ ล่อๆ อยู่แถวปากทาง

เวลานี้ท้องฟ้ามืดสลัวมากแล้ว หากไม่ใช่เพราะพื้นมีหิมะทับถมหนาและมีแสงสะท้อนจากหิมะ ถังเจี้ยนเฉิงคงไม่มีทางสังเกตเห็นคนผู้นั้นเลย

ถังเจี้ยนเฉิงกำลังจะตะโกนเรียก ก็เห็นคนผู้นั้นผลุนผลันพุ่งออกไป ดูทิศทางที่มุ่งหน้าไปคล้ายจะเป็นทางบ้านของถังซิงเต๋อ

หัวใจของถังเจี้ยนเฉิงกระตุกวูบ หรือว่าคนผู้นั้นจะมาหาเรื่องถังซิงเต๋อ?

เขารีบลอบสะกดรอยตามหลังคนผู้นั้นไปทันที

คนผู้นั้นระมัดระวังตัวมาก เดินไปได้ระยะหนึ่งก็จะหยุดมองซ้ายมองขวา เมื่อไม่เห็นใครถึงจะเดินหน้าต่อ หากมีคนผ่านมาก็จะหลบซ่อนตัว รอจนคนผู้นั้นเดินพ้นไปแล้วจึงค่อยโผล่ออกมาเดินต่อ

หากไม่ใช่เพราะถังเจี้ยนเฉิงคุ้นเคยกับในหมู่บ้านเป็นอย่างดี ก็คงถูกอีกฝ่ายจับได้แล้วคลาดสายตาไปจริงๆ

กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา คนผู้นั้นก็มาถึงบริเวณรอบบ้านของถังซิงเต๋อ ทว่ากลับไม่ได้ลงมือทันที แต่แอบซุ่มอยู่ในมุมมืด

"ตั้งใจมาลอบทำร้ายถังซิงเต๋อจริงๆ รึ? มันเป็นใครกัน?"

ถังเจี้ยนเฉิงครุ่นคิดทบทวนอย่างละเอียด ในใจพอจะคาดเดาได้รางๆ แต่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัด

เขากวาดตามองรอบๆ หยิบก้อนหินขึ้นมากำไว้ในมือ เตรียมจะเดินเข้าไป

ในตอนนั้นเอง ถังซิงเต๋อก็ค้ำไม้เท้าเดินออกมา มือข้างหนึ่งถืออ่างน้ำ คาดว่าคงเป็นน้ำล้างหน้าของตัวเองหรือของพวกเด็กๆ หลังจากสาดน้ำลงที่หน้าประตูแล้ว เขาก็กลับเข้าบ้านไปพร้อมกับปิดประตูลง

คนผู้นั้นซุ่มอยู่ในมุมมืดอยู่นานสองนาน ไม่รู้ว่ากำลังวางแผนการชั่วร้ายอะไรอยู่ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

หือ? แค่มาดูลาดเลาเหรอ?

ทว่าในวินาทีต่อมา ถังเจี้ยนเฉิงก็เห็นคนผู้นั้นเลี้ยวอ้อมมุ่งหน้าไปยังบ้านของอดีตเลขาธิการสาขาพรรคประจำหมู่บ้านถังเต๋ออี้

เอ๊ะ?

หรือว่าคนผู้นี้จะเป็นญาติของบ้านถังเต๋ออี้?

ถ้าเขาเป็นญาติของถังเต๋ออี้จริง ทำไมถึงต้องมาหาเรื่องถังซิงเต๋อด้วยเล่า? หากจะมาหาเรื่อง ก็น่าจะมาหาเรื่องตนสิ?

เพราะอย่างไรเสีย ตอนนั้นก็เป็นตนที่ตบหน้าถังเต๋ออี้ไปสองฉาด และเป็นตนที่เปิดโปงตัวตนของพี่ภรรยาถังเต๋ออี้

หากคนในครอบครัวของถังเต๋ออี้จะแค้นเคือง ก็ควรจะแค้นตนมากกว่าไม่ใช่หรือ?

ถังเจี้ยนเฉิงยังคิดไม่ตก จึงสะกดรอยตามต่อไป

เมื่อถึงหน้าบ้านของถังเต๋ออี้ คนผู้นั้นไม่ได้เข้าทางประตูใหญ่ แต่กลับปีนข้ามกำแพงลานบ้านเข้าไป

จากนั้น ด้านในก็มีเสียงนกร้องแปลกๆ ดังขึ้นมา

ผ่านไปอีกพักใหญ่ ด้านในก็มีเสียงภรรยาของถังเต๋ออี้แกล้งกดต่ำกระซิบกระซาบออกมา "ไอ้คนผีทะเล ทำไมถึงมาเอาป่านนี้ อยากให้ฉันตายหรือไง?"

"วางใจเถอะ ตลอดทางฉันระวังตัวมาก ไม่มีใครตามมาหรอก!"

ตามด้วยเสียงของชายแปลกหน้าที่ดังขึ้น "คนงาม ฉันคิดถึงเธอจะแย่แล้ว อดใจไม่ไหวเลยต้องรีบมานี่ไง!"

"ถุย! พูดจาไม่อายปาก ฉันคลอดลูกชายไปตั้งสองคนแล้ว กลายเป็นยายแก่หน้าเหลืองไปแล้ว ยังจะเป็นคนสวยอะไรได้อีก"

"ในสายตาฉัน เธอก็เป็นคนงามเสมอแหละ!"

จากนั้น ถังเจี้ยนเฉิงก็ได้ยินเสียงหายใจกระชั้นถี่ดังออกมาจากข้างใน พร้อมกับเสียงสวบสาบของการถอดเสื้อผ้า

"อย่าตรงนี้สิ! ลูกบ้านฉันยังหลับไม่สนิทเลย! ไปที่เล้าหมูด้านหลังโน่น!"

"ขอแค่มีเธออยู่ ต่อให้เป็นเล้าหมูก็คือพระราชวัง!"

"คนบ้า!"

ชายหญิงไร้ยางอายสองคนกระเซ้าเย้าแหย่กันพลางเดินไปทางเล้าหมูด้านหลัง

ถังเจี้ยนเฉิงถึงกับยืนอึ้งไปเลย

ชาติก่อนไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อนเลยว่าภรรยาของถังเต๋ออี้แอบมีชู้?

แน่นอนว่าในชาติก่อนถังเต๋ออี้ไม่ได้ถูกจับเข้าคุกเร็วขนาดนี้ แต่เป็นอีกสิบปีต่อมาที่ถูกจับเพราะฟาร์มเลี้ยงสัตว์ที่เหมาทำในหมู่บ้านเกิดเรื่องจนพังไม่เป็นท่า และในตอนนั้นภรรยาของถังเต๋ออี้ก็อายุเกือบสี่สิบแล้ว ร่วงโรยตามวัย คงไม่มีปัญญาปีนกำแพงหนีไปคบชู้ได้อีก

ทว่าในตอนนี้ ภรรยาของถังเต๋ออี้เพิ่งจะอายุยี่สิบกว่าปี ปกติดูแลตัวเองค่อนข้างดี ผิวพรรณเปล่งปลั่งเต่งตึง ชวนให้หลงใหลไม่น้อยทีเดียว

หากคนผู้นั้นไม่ได้ไปซุ่มดูหน้าบ้านของถังซิงเต๋อมาก่อน ถังเจี้ยนเฉิงคงไม่มีทางยื่นมือเข้าไปยุ่งกับเรื่องบัดซบพรรค์นี้อย่างแน่นอน อีกทั้งในฐานะชายชราที่เคยมีชีวิตอยู่มาจนถึงอายุเจ็ดสิบในชาติก่อน ถังเจี้ยนเฉิงปล่อยวางและมองเรื่องพวกนี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ข้าวร้อยชนิดเลี้ยงคนร้อยแบบ ย่อมเป็นเรื่องธรรมดามาก

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าจับสองคนนี้ได้ขึ้นมาจริงๆ แล้วโช่วต้านกับเอ้อร์ตั้น ลูกชายทั้งสองคนของถังเต๋ออี้จะทำอย่างไร?

ในยุคสมัยนี้ บทลงโทษสำหรับเรื่องแบบนี้นั้นร้ายแรงและน่ากลัวมาก!

แต่ที่ไม่ควรทำที่สุดคือคนผู้นั้นไม่ควรไปซุ่มดูอยู่หน้าบ้านถังซิงเต๋อ นั่นทำให้ถังเจี้ยนเฉิงรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยอย่างยิ่ง เขามักรู้สึกอยู่เสมอว่าคนผู้นั้นอาจจะแอบมาซุ่มดูที่บ้านของเขาในภายหลังได้เช่นกัน ดังนั้นจึงต้องกำจัดภัยอันตรายให้สิ้นซากตั้งแต่ยังไม่เริ่ม!

เพียงแต่ เรื่องแบบนี้เขาไม่อาจเป็นคนออกหน้าไปจับเองได้

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันหลังเดินตรงไปยังบ้านของ 'ถังเต๋อเหริน' พี่ชายของถังเต๋ออี้

"เต๋อเหริน อยู่บ้านไหม?"

บ้านของถังเต๋อเหรินมืดสนิท ประตูใหญ่ปิดแน่นหนา ถังเจี้ยนเฉิงเคาะเบาๆ แต่เสียงกลับดังกังวานชัดเจน

"ใครกันน่ะ? ดึกดื่นป่านนี้ อากาศหนาวจะตายไม่ยอมนอน จะมาเที่ยวเล่นบ้านคนอื่นทำไม?"

เสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดดังออกมาจากในบ้าน

จากนั้น ถังเต๋อเหรินก็เปิดประตูใหญ่ เมื่อเห็นว่าเป็นถังเจี้ยนเฉิง สีหน้าหงุดหงิดบนใบหน้าก็พลันมลายหายไปในพริบตา แปรเปลี่ยนเป็นความนอบน้อมขึ้นมาแทน "ที่แท้ก็เจี้ยนเฉิงนี่เองเหรอ? มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

"วันนี้ผมจับวัวป่ากลับมาได้สองสามตัวไม่ใช่เหรอ? พี่สามของผมบอกว่าพวกวัวป่านั้นกินจุเกินไป หญ้าแห้งในบ้านแทบจะหมดเกลี้ยงแล้ว ผมได้ยินมาว่าบ้านน้องชายคุณยังมีหญ้าแห้งเหลืออยู่อีกไม่น้อย ก็เลยอยากจะไปขอซื้อสักหน่อย แต่คุณก็รู้นี่ว่า พอน้องชายคุณถูกจับไปแล้ว ก็เหลือแค่น้องสะใภ้คุณอยู่ดูแลลูกสองคนที่บ้าน ผมที่เป็นผู้ชายตัวโตๆ จะไปหาดึกดื่นแบบนี้มันไม่เหมาะน่ะ" ถังเจี้ยนเฉิงกล่าว

พอถังเต๋อเหรินได้ยินว่าจะมาซื้อหญ้าแห้ง ก็รีบยิ้มพลางกล่าวว่า "ไม่เหมาะจริงๆ นั่นแหละ งั้นคุณรอเดี๋ยว ผมจะไปปลุกเมียผมลุกขึ้นมา แล้วพวกเราค่อยไปด้วยกัน"

"คุณกับภรรยาไปก่อนเลย ให้น้องสะใภ้คุณเตรียมหญ้าแห้งไว้ ผมจะไปดูที่บ้านคนอื่นอีกสักหน่อย จะได้พยายามซื้อตุนไว้ให้ได้เยอะๆ"

"ได้ งั้นคุณไปทำธุระก่อนเถอะ เดี๋ยวพวกเราไปรอคุณที่บ้านเต๋ออี้"

ถังเต๋อเหรินกลับเข้าบ้านไปปลุกภรรยาให้ลุกขึ้น แล้วรีบเดินมุ่งหน้าไปยังบ้านของถังเต๋ออี้ ทว่าเพิ่งจะเดินผ่านเล้าหมู ก็ได้ยินเสียงที่ทุเรศหูดังแว่วออกมาจากด้านใน ทั้งสองคนต่างก็ชะงักไป

เมื่อตั้งใจฟังให้ชัดอีกครั้ง สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที

ถังเต๋อเหรินกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะหยิบก้อนหินก้อนหนึ่งขึ้นมาแล้วพุ่งพรวดเข้าไปในเล้าหมู

ส่วนภรรยาของถังเต๋อเหรินก็แหกปากกรีดร้องเสียงดังลั่น "หยางซิ่วลี่ นังตัวดีที่สมควรโดนสับเป็นพันชิ้น! นังหญิงแพศยา! เต๋ออี้เพิ่งถูกจับไปได้กี่วันกันเชียว? แกก็ริอ่านคบชู้สู่ชายแล้วรึ! นังแพศยาไร้ยางอาย! ใครก็ได้ช่วยด้วย! มาจับชู้เร็วเข้า!"

เพื่อนบ้านในละแวกใกล้เคียงได้ยินเป็นกลุ่มแรก ต่างรีบสวมเสื้อผ้าแล้ววิ่งกรูออกมาทันที

ภายในเล้าหมู ถังเต๋อเหรินเปิดฉากตะลุมบอนกับชายชู้คนนั้นแล้ว

ถังเต๋อเหรินสู้ไม่ไหว ถูกอีกฝ่ายถีบเปรี้ยงเดียวจนล้มลงไปกองกับพื้น ชายคนนั้นรีบใช้สองมือดึงเสื้อผ้าและกางเกงรั้งไว้ แล้ววิ่งเผ่นแน่บออกไปอย่างรวดเร็ว