ตอนที่ 56 เลือกเพลงสำหรับการแสดงรอบสอง

เก้าโมงเช้า เด็กฝึกทยอยเดินเข้ามาในห้องซ้อม

พวกเขาสวมชุดฝึกซ้อมสีขาวล้วนตัวใหม่ที่เพิ่งแจก บนเสื้อติดป้ายชื่อและอันดับเอาไว้

ภายในห้องซ้อมยังคงมีที่นั่งไล่ระดับอันคุ้นเคยตั้งอยู่

เพียงแต่พื้นที่ว่างด้านหน้าถูกม่านสีเข้มบดบังไว้มิดชิด กินพื้นที่ไปเกือบครึ่งหนึ่งของห้องซ้อม

ด้านหน้ามีบอร์ดขนาดใหญ่เขียนไว้ว่า "เพลงสำหรับการแสดงรอบสองของโครงการซิงเหยา 2" เนื้อหาด้านในถูกปิดทับไว้เหมือนตอนการแสดงรอบแรก

ตากล้องในห้องซ้อมตั้งมุมกล้องประจำตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว ที่แปลกคือดูเหมือนจำนวนตากล้องจะน้อยกว่าตอนการแสดงรอบแรกอยู่บ้าง

ทีมงานกำลังตะโกนบอกว่า

"เด็กฝึกนั่งตามลำดับอันดับนะครับ ทางผมคืออันดับหนึ่ง"

การจัดแบบนี้ทำให้เจียงสิงโจวไม่ได้นั่งข้างเสิ่นเย่ไป๋ เขายื่นมือออกไปทำท่าเอื้อมคว้าอาลัยอาวรณ์

"พี่! ลาก่อนนะ!"

เสิ่นเย่ไป๋ปัดมือเขาออก "นายบังที่นั่งฉัน"

เจียงสิงโจวร้อง "พี่ ใจร้ายจัง!"

ไม่รู้ว่าเพราะสนิทกับเฮ่อเหยียนหรืออย่างไร เจียงสิงโจวถึงเริ่มชอบเล่นใหญ่โอเวอร์แอ็กติงขึ้นมาด้วย

เสิ่นเย่ไป๋ "..."

หลังจากเด็กฝึกทุกคนนั่งประจำที่เรียบร้อย ต่างคนต่างก็เริ่มกระซิบกระซาบ

"วันนี้ซูพีดียังจะมาดำเนินรายการอีกไหมนะ"

"น่าจะไม่มั้ง วงของพวกเขาใกล้จะเปิดคอนเสิร์ตแล้วนี่"

"ไม่รู้เหมือนกันว่าเพลงรอบสองจะเป็นเพลงอะไร ตื่นเต้นจัง"

"กติกาเลือกเพลงรอบสองคืออะไรน่ะ"

"ปีก่อนจัดทีมก่อน แล้วค่อยเล่นมินิเกมแย่งเพลงกันทีหลัง"

"งั้นเสิ่นเย่ไป๋ก็ได้เปรียบโดยธรรมชาติน่ะสิ"

"ทำไมล่ะ"

"นายไม่เคยดูคลิปที่เขาโดดข้ามรั้วเหรอ ได้ยินว่าเขาวิ่งตอนเช้าแถมออกกำลังกายทุกวันเลยนะ"

"น่ากลัวชะมัด เดี๋ยวตามไปอยู่ทีมเดียวกับเขาดีไหมเนี่ย"

จังหวะนั้นเอง มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามาจากประตูด้านข้างของห้องซ้อม

"สวัสดีครับทุกคน ผมคือหลี่ฮ่าว เมนเทอร์สายร้อง และเป็นผู้ดำเนินรายการในการเปิดเผยเพลงสำหรับการแสดงรอบสองครั้งนี้ครับ"

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วทั้งห้อง

"เชื่อว่าทุกคนคงรอกันจนใจร้อนแล้ว เพื่อไม่ให้เสียเวลา เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ"

"เพลงสำหรับการแสดงรอบสองในครั้งนี้แบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ vocal, dance และ rap รวมทั้งหมด 6 เพลง แบ่งเป็นกลุ่ม A และ B กลุ่มละ 5 คนครับ"

เขาถือไมโครโฟนเดินไปด้านหน้าสุด "เพลงแรกของกลุ่ม vocal ก็คือ..."

"เยว่เฉา!"

สิ้นเสียงของหลี่ฮ่าว เดโมเพลงเยว่เฉาก็ดังขึ้นในห้องซ้อม

เด็กฝึกเริ่มโยกตัวไปมาตามจังหวะดนตรี

แม้เพลงนี้จะถูกจัดอยู่ในกลุ่ม vocal แต่ก็ไม่ใช่เพลงบัลลาดช้า ๆ ทว่าเป็นสไตล์ R&B จังหวะฟังสบายติดหู เคยครองอันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงใหญ่ ๆ ติดต่อกันมาแล้ว

เรียกได้ว่าเป็นเพลงที่ฮิตที่สุดในช่วงสองปีที่ผ่านมาเลยทีเดียว

เมื่อเสียงเพลงจบลง หลี่ฮ่าวก็ประกาศต่อ

"เพลงที่สองของกลุ่ม vocal ก็คือ..."

"จ้าวเย่สิง (ย่ำราตรีส่องประกาย)"

ชื่อที่ไม่คุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้า เด็กฝึกส่วนใหญ่ต่างพากันงุนงง

เสียงเดโมยังคงดังก้องไปทั่วห้องซ้อม

"เพลงอะไรน่ะ"

"เพลงแนวจีนโบราณเหรอ"

"เหมือนจะเป็นเพลงประกอบซีรีส์ที่ดังมากเมื่อไม่นานมานี้หรือเปล่า"

"เพลงนี้ยากเกินไปแล้ว"

"ดูชื่อนักร้องต้นฉบับที่กำกับไว้ด้านล่างสิ เหมือนจะเป็นรุ่นพี่คนดังที่เชี่ยวชาญการร้อง ost โดยเฉพาะเลยนะ"

"ไม่เลือก ไม่เลือกเด็ดขาด"

"แต่เพลงเพราะมากเลยนะ ลังเลจัง!"

หลี่ฮ่าวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"เพลงนี้เป็นเพลงของเพื่อนสนิทผมเองครับ ไม่คิดเลยว่าจะถูกทีมงานรายการเลือกมา"

"ต่อไป เรามาดูเพลงของกลุ่ม dance กันบ้างครับ"

เขาฉีกสติกเกอร์ที่ปิดทับไว้ออก ด้านบนเขียนไว้ว่า หลิงจ้งลี่

กลุ่ม dance แตกต่างจากกลุ่ม vocal อย่างเห็นได้ชัด พอเดโมดังขึ้น สไตล์อิเล็กโทรนิกก็ทำเอาเด็กฝึกบางคนตื่นเต้นจนลุกพรวดขึ้นมาทันที

ตอนที่เซี่ยเจิ่นมองชื่อเพลง เขายืดตัวตรงขึ้นมาทันควัน เขาอยากเลือกเพลงนี้

เพลงนี้เป็นเพลงที่มีชื่อเสียงมากเช่นกัน แม้จะปล่อยออกมาได้สามสี่ปีแล้ว แต่ก็ยังมีคนฟังอยู่อย่างต่อเนื่อง

ยังไม่ทันที่เด็กฝึกจะได้ตั้งตัว เพลงที่สองของกลุ่ม dance ก็ถูกเปิดเผยตามมา

"Neon Riot" เป็นเพลงสไตล์ City pop ที่ให้ความรู้สึกล่องลอยชวนฝันและโรแมนติก

เพลงนี้เป็นเพลงที่บอยแบนด์วง VANTAGE ปล่อยออกมาเช่นกัน เมื่อมีบทเรียนความปังจาก Ignite มาก่อน เด็กฝึกหลายคนจึงอยากเลือกเพลงนี้กันทั้งนั้น

"เชี่ยแล้ว!!!"

"เพลงโปรดของฉันมาโผล่อยู่ตรงหน้าแบบนี้เลยเหรอ!"

"การแสดงรอบสองยังมีเพลงของ VANTAGE อีกเหรอเนี่ย!"

"รอบแรกไม่ได้เลือก รอบสองต้องถึงตาฉันแล้วล่ะ!"

"ไม่สนโว้ย! ฉันจะเลือกเพลงนี้!"

สุดท้ายก็ถึงตากลุ่ม rap เด็กฝึกที่เหลืออยู่หลายคนก็รับหน้าที่ rap ในวงกันอยู่แล้ว

หลายคนมักมีภาพจำฝังหัว คิดว่าเพราะ vocal กับ dance ไม่โดดเด่นถึงต้องมารับหน้าที่ rap

แต่ในความเป็นจริง แร็ปเปอร์ที่เก่งกาจไม่ได้ร้องเพลงแย่เลย แถมเซนส์การคุมจังหวะยังยอดเยี่ยมขั้นสุด ถือเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้เลยในบอยแบนด์

ครูฝึกหลี่ฮ่าวก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ก่อนจะดึงสติกเกอร์เพลงแรกของกลุ่ม rap ออก

"Code Error (รหัสผิดพลาด)"

เพลงนี้เป็นเพลงภาษาอังกฤษล้วน เคยครองอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดติดต่อกัน เจ้าของเพลงเดิมเป็นแร็ปเปอร์ชื่อดังมากจากประเทศ M

เพลงที่สองของกลุ่ม rap คือ "คำให้การเที่ยงคืน"

เพลงนี้ปล่อยออกมาเมื่อสองสามปีก่อน แต่เพิ่งจะกลายเป็นไวรัลถล่มทลายบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นในปีนี้

เสียงกลองที่มีกรูฟจัดจ้านบวกกับท่วงทำนองที่ติดหู ทำให้เหล่าดาราพากันเต้นชาเลนจ์ท่ามือตามกันเพียบ

เพลงทั้งหมดของการแสดงรอบสองถูกเปิดเผยจนครบแล้ว โดยภาพรวมถือว่ายากกว่าการแสดงรอบแรกเกินหนึ่งเท่าตัว

เด็กฝึกทุกคนตื่นเต้นกันยกใหญ่ ชั่วขณะนั้นไม่รู้เลยว่าจะเลือกเพลงไหนดี

เสียงของหลี่ฮ่าวดังขึ้นอีกครั้ง

"ต่อไปจะประกาศกติกาการเลือกเพลงในครั้งนี้ครับ"

ถึงตอนนี้ ใจของเด็กฝึกทุกคนต่างแขวนเติ่ง จะได้เลือกเพลงที่ตัวเองชอบหรือไม่ ยังต้องขึ้นอยู่กับกติกาด้วย

"ปัง!"

ม่านสีเข้มผืนนั้นถูกเปิดออกในที่สุด

พื้นที่ที่เดิมทีถูกบดบังไว้ปรากฏสู่สายตาทุกคนอย่างหมดเปลือก

ด้านหน้าของเด็กฝึกมีทางเดินสายหนึ่ง และทางเดินนี้ทอดไปสู่ทางแยกที่มีสามเส้นทางมุ่งไปยังโซนที่ต่างกัน ได้แก่ กลุ่ม vocal, dance และ rap

ปลายทางของแต่ละเส้นทางล้วนเป็นกำแพงที่มีชื่อเพลงต่างๆ ติดอยู่ โดยแต่ละเพลงแบ่งออกเป็นทีม A และทีม B

มิน่าล่ะพวกเขาถึงรู้สึกว่าวันนี้ตากล้องดูน้อยลง ที่แท้ก็แอบอยู่หลังม่านกันหมดนี่เอง

เลนส์กล้องของพวกเขาบันทึกวินาทีที่เด็กฝึกตกใจและประหลาดใจเมื่อครู่ไว้ได้ทั้งหมด

ถึงตรงนี้ หลี่ฮ่าวก็ประกาศกติกาต่อ

"จะเริ่มให้เลือกตามลำดับตั้งแต่เด็กฝึกอันดับที่ 60 เป็นต้นไป หากเพลงที่ตัวเองอยากเลือกมีคนเต็มแล้ว เด็กฝึกที่มีอันดับสูงกว่าสามารถเบียดเด็กฝึกที่มีอันดับต่ำกว่าออกไปได้ครับ"

พิ้นเสียงนี้จบลง เสียงคร่ำครวญก็ดังระงมไปทั่ว

"อันดับอย่างฉัน โอกาสไม่ได้เพลงที่อยากได้ก็สูงลิ่วเลยสิเนี่ย?!"

"ทีมงานรายการเป็นปีศาจหรือเปล่าครับเนี่ย?"

"ฉันยอมใช้กติกาของซีซั่นที่แล้วยังดีกว่า รู้สึกมีความหวังมากกว่าตั้งเยอะ"

"ต้องโดนโยกย้ายอีกแล้วเหรอ..."

เด็กฝึกอันดับล่างๆ ทุกข์ระทมจนพูดไม่ออก สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคืออาจจะโดนเบียดกระเด็นออกไปเรื่อยๆ อีกต่างหาก

หลี่ฮ่าวรอจนบรรยากาศในห้องซ้อมสงบลงเล็กน้อย ถึงค่อยยกไมโครโฟนขึ้นพูด

"เวทีการแสดงรอบสองยังคงตัดสินกลุ่มที่ชนะโดยการโหวตจากเหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวในสถานที่จริง สมาชิกทุกคนในทีมที่ได้คะแนนเฉลี่ยเป็นอันดับหนึ่งของแต่ละสาย จะได้รับคะแนนโหวตเพิ่มคนละหนึ่งแสนคะแนนครับ"

"และเด็กฝึกที่ได้คะแนนโหวตสูงสุดในทีมอันดับหนึ่ง จะได้รับคะแนนพิเศษเพิ่มอีกหนึ่งแสนคะแนน"

พวกเด็กฝึกตาโตด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาทันที

"งั้นก็เท่ากับว่ามีสิทธิ์ได้สูงสุดถึงสองแสนคะแนนเลยน่ะสิ?"

"คะแนนขนาดนี้ช่วยการันตีไม่ให้ตกรอบหลังการแสดงรอบสองได้เลยนะเนี่ย!"

"รอบนี้ต้องคว้ามาให้ได้!"

"ยังมีสิทธิพิเศษอีกหนึ่งอย่างครับ!" หลี่ฮ่าวเอ่ยขัดการพูดคุยของเหล่าเด็กฝึก "ทีมที่ได้คะแนนรวมสูงสุด จะได้ไปเป็นแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตของวง ASTRA รุ่นพี่ของพวกคุณด้วยครับ!"

ชั่วพริบตานั้น เสียงโห่ร้องก็ดังกระหึ่มแทบจะพังห้องซ้อมแห่งนี้ทลายลงมา

"ASTRA นั่นไม่ใช่วงที่เดบิวต์จากโครงการซิงเหยาซีซั่นแรกหรอกเหรอ?"

"วงของซูพีดีเหรอเนี่ย?!"

"คุณพระช่วย! ไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงเลย!"

ทั้งกติกาและสิทธิพิเศษถูกประกาศจนครบถ้วนแล้ว ต่อไปก็คือการเริ่มต้นเลือกเพลง

"ขอเชิญเด็กฝึกอันดับที่ 60 เริ่มเลือกเพลงได้ครับ"

เด็กฝึกอันดับที่ 60 คนนี้กว่าจะผ่านเข้ารอบที่สองมาได้ก็นับว่ายากเย็นแสนเข็ญ เขาเดินมาหยุดยืนตรงทางแยกอยู่นานสองนาน

สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะขอลองเสี่ยงดูสักตั้ง โดยเดินไปยืนที่ทีม A ของเพลง "Neon Riot"

บรรดาเด็กฝึกในสตูดิโอต่างส่งเสียงเฮให้กับการตัดสินใจอันกล้าหาญของเขา

เด็กฝึกส่วนใหญ่ต่างมีตัวเลือกอันดับหนึ่งในใจอยู่แล้ว ลังเลกันเพียงครู่เดียวก็มุ่งหน้าไปยังเพลงที่ตัวเองอยากเลือกที่สุด

เพิ่งจะถึงคิวเด็กฝึกอันดับที่ 40 ออกมาเลือก เพลง "Neon Riot" ทีม A ก็มีคนเต็มโควตาเสียแล้ว

แต่ละทีมเริ่มมีคนไปยืนอยู่บ้างไม่มากก็น้อย เว้นก็แต่เพลง "จ้าวเย่สิง" (ท่องราตรีส่องประกาย)

ไม่ใช่ว่าเพลงนี้ไม่น่าดึงดูดใจอะไรขนาดนั้น เพียงแต่ทุกคนต่างรู้ตัวดีว่าความสามารถตัวเองยังไม่ถึงขั้น จึงไม่มีใครกล้าเลือก

ไม่นานก็ถึงคิวการเลือกของจ้าวหมิงอวี่ในอันดับที่ 36 เขาเดินตรงไปยังเพลง "Neon Riot" ทีม A แล้วเบียดเด็กฝึกคนหนึ่งกระเด็นหลุดออกไป

เด็กฝึกคนนั้นจึงทำได้เพียงจำใจย้ายไปเลือกทีมอื่นแทน

เหวินเพ่ยหลินอันดับที่ 35 เลือกเพลง "หลิงจ้งลี่" (แรงโน้มถ่วงเป็นศูนย์) ทีม B

ส่วนจี้เยี่ยนโจวอันดับที่ 26 กลายเป็นเด็กฝึกเพียงคนเดียวที่เลือกเพลง "จ้าวเย่สิง"

เจียงสิงโจวอยู่อันดับที่ 23 และกำลังจะถึงคิวของเขาแล้ว

เขายืนอยู่ที่จุดเริ่มต้น ยังไม่ได้เริ่มก้าวเดินไปข้างหน้าในทันที แต่หันขวับมามองเสิ่นเย่ไป๋พลางขยิบตาถี่ๆ เหมือนกำลังถามว่า

"พี่ พี่จะเลือกเพลงไหนอะ?"