ตอนที่ 57 กติกาเบียดแย่ง

เสิ่นเย่ไป๋มองเจียงสิงโจวขยิบตาทำหน้าพิลึกอยู่อย่างนั้น สายตามีแต่ความงุนงง ก่อนจะขยับปากถามแบบไร้เสียง

ตานายระคายเคืองเหรอ

ความรู้ใจกันเป็นศูนย์

เจียงสิงโจวถอนหายใจ ยอมจำนนต่อโชคชะตาแล้วเดินไปข้างหน้า

ทว่าพอมาถึงทางแยกก็ลำบากใจขึ้นมาจริงๆ สรุปแล้วควรเลือกเพลงไหนถึงจะดี

สายตามากมายหลายคู่จับจ้องมาที่ตัวเอง จะให้ยืนนิ่งอยู่ตลอดก็น่าอาย เขาเลยหลับตาเลือกเพลงที่ตัวเองเคยฟังมาสักเพลง

แล้วไปยืนอยู่ใต้ทีม B ของเพลง "หลิงจ้งลี่ (ศูนย์แรงโน้มถ่วง)"

เขาไม่แน่ใจว่าเสิ่นเย่ไป๋จะเลือกกลุ่ม rap ไหม แต่ตัวเขาเองน่ะ rap ไม่เป็นเลยสักนิด

เหวินเพ่ยหลินเห็นเขาเดินมาก็โผเข้ากอดด้วยความดีใจ

"ยินดีต้อนรับ! ยินดีต้อนรับ!"

เพลงนี้ถือเป็นหนึ่งในเพลงฮิต ที่ว่างจึงแทบไม่เหลือแล้ว

หลี่เจ๋อข่ายอันดับที่ 19 ลังเลอยู่นานเช่นกัน สุดท้ายก็เลือกเพลงที่ฮิตที่สุด ไปยืนอยู่ใต้ทีม A ของเพลง "Neon Riot" เบียดเอาเด็กฝึกอันดับต่ำกว่ากระเด็นตกไป

เขาเชื่อว่าเดี๋ยวเด็กฝึกอันดับสูงๆ ด้านหลังต้องมีคนเลือกเพลงนี้แน่ ต่อให้ถูกเบียดตกไป เขาก็ยังได้แอร์ไทม์

ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือเขาได้อยู่ต่อ ตอนนี้ในกลุ่มย่อยนี้เขาเป็นคนที่มีอันดับสูงสุด

หลินหรั่นอันดับที่ 11 ซึ่งนั่งอยู่ข้างเสิ่นเย่ไป๋และเป็นคนที่เคยเข้ามาทักเขาตอนประกาศอันดับคราวก่อนเอ่ยถามขึ้นมา

"เย่ไป๋ นายจะเลือกเพลงไหนเหรอ"

เสิ่นเย่ไป๋ไม่ได้ตอบทันที แต่กวาดสายตามองไปรอบๆ

ทุกเพลงในการแสดงรอบสองล้วนเป็นเพลงดีที่คัดสรรมาอย่างประณีต สำหรับเขาแล้วเพลงไหนก็เหมือนกัน สิ่งที่เขาต้องการคือให้ผลลัพธ์ของเวทีสุดท้ายออกมาน่าพอใจสำหรับแฟนคลับ

เขาจึงตอบไปว่า "ได้หมดเลยครับ"

เป็นคำตอบที่ขอไปทีมาก แต่คนข้างๆ กลับไม่คิดเช่นนั้น ซ้ำยังตื่นเต้นเป็นพิเศษ

"สมกับเป็นตัวท็อปจริงๆ! ไม่ลนลานเลยสักนิด!"

"นายว่า เราสองคนจะได้อยู่ทีมเดียวกันไหม"

เสิ่นเย่ไป๋คิดในใจ ตำแหน่งที่เหลืออยู่มีไม่มากแต่อันดับพวกเขาก็ไม่ได้ต่ำ ไม่น่าจะได้อยู่ทีมเดียวกัน

แต่เพื่อดึงสติความเพ้อฝันของเด็กคนนี้ เขาจึงแกล้งพูดประชดไปว่า

"พวกเราจะได้อยู่ทีมเดียวกันครับ"

เด็กคนนั้นยังคงหัวเราะแหะๆ "ฉันรู้สึกว่าโอกาสที่เราจะอยู่ทีมเดียวกันน้อยมากเลยนะ"

พอถึงคิวอันดับที่ 11 เขาเดินเร็วกว่าเด็กฝึกคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด ก้าวไปยังโซนกลุ่ม rap โดยไม่ลังเล แล้วไปยืนในตำแหน่งโควตาสุดท้ายของทีม B เพลง "Code Error"

ดูออกเลยว่าเขามั่นใจในทักษะ rap ของตัวเองมาก

เด็กฝึกคนอื่นๆ พลอยถอนหายใจโล่งอกไปด้วย เพราะตำแหน่งที่เหลือเริ่มน้อยลงทุกที ไม่มีใครอยากโดนเบียดกระเด็นทั้งนั้น

รอจนหลินหรั่นไปยืนประจำที่ หลี่ฮ่าวก็ยกไมโครโฟนขึ้นมาขานชื่อต่อ

"ขอเชิญเด็กฝึกอันดับที่ 10 เสิ่นเย่ไป๋ เลือกเพลงครับ"

เสิ่นเย่ไป๋ลุกขึ้นตามเสียงเรียก เขาเดินมาถึงทางแยก เด็กฝึกคนอื่นๆ ต่างก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขา

มีเพียงเจียงสิงโจวที่โบกไม้โบกมือเรียกความสนใจจากเสิ่นเย่ไป๋

เขาชี้ไปยังที่ว่างข้างหน้าตัวเองแล้วตะโกนเสียงเบา

"ตรงนี้! ตรงนี้ยังมีที่ว่าง!"

เสิ่นเย่ไป๋รู้สึกว่าเจียงสิงโจวเหมือนห่านตัวใหญ่ที่กำลังกระพือปีกพรึ่บพรั่บจนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เขาเปลี่ยนทิศทางเดินตรงไปยังจุดนั้นทันที

จากนั้น เสิ่นเย่ไป๋ก็เข้าไปยืนในตำแหน่งสุดท้ายของทีม B เพลง "หลิงจ้งลี่"

ซ่งอวี่ชวนอันดับที่ 7 ลังเลอยู่ระหว่าง "เยว่เฉา (กระแสน้ำใต้จันทร์)" กับ "จ้าวเย่สิง"

เมื่อคำนึงถึงสไตล์ของตัวเองแล้ว สุดท้ายเขาก็เลือก "เยว่เฉา" เบียดเด็กฝึกอันดับต่ำกว่าหลุดออกไป

เด็กฝึกคนนั้นยังคงอยากอยู่ในกลุ่ม vocal ต่อไป ก็ทำได้เพียงย้ายไป "จ้าวเย่สิง"

จนถึงตอนนี้ นอกจากเพลงสไตล์โบราณแล้ว ก็เหลือแค่เพลง "Midnight Confession" ของกลุ่ม rap เท่านั้นที่มีที่ว่าง

เด็กฝึกที่ถูกเบียดออกไปแทบไม่เหลือทางให้เลือกมากนัก

ทางด้านเฮ่อเหยียนอันดับที่ 6 เขาไม่ได้ลังเลอะไรมาก เรียกได้ว่าตื่นเต้นสุดขีด ก้าวเท้าสองสามก้าวก็ไปถึงหน้าเพลง "Neon Riot" ของกลุ่ม dance

หลังจากเฮ่อเหยียนมองดูเด็กฝึกของทั้งสองทีมแล้ว สุดท้ายก็เบียดเด็กฝึกอันดับค่อนข้างต่ำของทีม B ออกไปคนหนึ่ง

เด็กฝึกที่ถูกเบียดออกไปถึงกับชักสีหน้าหน้าถอดสี ลังเลซ้ำแล้วซ้ำเล่าสุดท้ายก็จำใจเลือกไปกลุ่ม rap

ต่อมาถึงคิวของลู่จื่ออางอันดับที่ 5 เขาเดินตรงไปยังกลุ่ม dance เหมือนกับเฮ่อเหยียน

เขายืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองเพลง บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม ช่างตัดกับสีหน้าซีดเผือดของเด็กฝึกฝั่งตรงข้ามอย่างเห็นได้ชัด

ขณะที่สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ก็สบเข้ากับสายตาของเสิ่นเย่ไป๋พอดี

เสิ่นเย่ไป๋ไม่ได้ก้มหน้าเหมือนคนอื่น และในแววตาก็ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

ลู่จื่ออางส่งเสียงเยาะเย้ยในลำคอแล้วเบือนสายตากลับไป ก่อนจะก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้าทีม A ของเพลง "Neon Riot"

ตอนนี้ในทีมนี้มีคนคุ้นเคยเก่าแก่ของเขาอยู่สองคน คือจ้าวหมิงอวี่กับหลี่เจ๋อข่าย ส่วนอีกสามคนที่เหลืออันดับก็ไม่ได้ต่ำ แถมฝีมือยังค่อนข้างดี

จ้าวหมิงอวี่เริ่มลนลาน สายตาที่มองลู่จื่ออางแฝงความอ้อนวอน อยู่บริษัทเดียวกันแท้ๆ พอจะไม่เบียดเขาออกไปได้ไหม

ในบรรดาตำแหน่งว่างที่เหลือ แต่ละทีมไม่มีเด็กฝึกที่อันดับสูงอยู่เลย เขาต้องโดนคัดออกแน่ๆ ถ้าคนที่ถูกเบียดออกเป็นคนอื่น พวกเขาก็ยังพอจะไปต่อถึงการแสดงรอบสามได้

ทว่าลู่จื่ออางกลับไม่ทำตามที่เขาหวัง เขาก้าวเท้ายาวๆ ไปยังตำแหน่งของจ้าวหมิงอวี่ แล้วเบียดอีกฝ่ายกระเด็นออกไป

เด็กฝึกในห้องส่งหลายคนต่างรู้สึกเห็นใจเขาอยู่บ้าง เพราะใกล้จะจบอยู่แล้วแท้ๆ ดันเพิ่งมาโดนเบียดออกเอาตอนนี้

เสิ่นเย่ไป๋มองภาพนี้แล้วไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร

จ้าวหมิงอวี่กัดริมฝีปากล่าง ขอบตารื้นแดงขึ้นมาเล็กน้อย

ตั้งแต่เซ็นสัญญากับลู่ซื่อมีเดียมา เขารับใช้เป็นเบ๊คอยรินน้ำยกชาให้ลู่จื่ออางอยู่หนึ่งปี แถมยังยอมเป็นเครื่องมือให้ใช้อีกสองปี กลับแลกความเห็นใจไม่ได้เลยสักนิด

จ้าวหมิงอวี่จัดระเบียบความคิดของตัวเอง เดินกลับไปยังทางแยก แล้วสุดท้ายก็เลือกตำแหน่งสุดท้ายของเพลง "คำให้การเที่ยงคืน" ในกลุ่ม rap

หลังจากนี้เด็กฝึกทุกคนที่ถูกเบียดออกคงไปได้แค่เพลง "จ้าวเย่สิง" เท่านั้นแล้ว

อันดับที่ 4 เฉินจิ่งหราน ตอนที่กล่าวความรู้สึกก่อนหน้านี้เขาเคยบอกไว้ว่า การแสดงรอบสองจะลองท้าทายในจุดที่ตัวเองไม่เคยลองทำดู

เมื่อถูกขานชื่อ เขาก็ก้าวเท้าอย่างมั่นคงมุ่งหน้าไปยังกลุ่ม rap และหยุดยืนอยู่หน้าเพลง "Code Error"

เขาไม่ได้เบียดคนตามลำดับอันดับสูงต่ำ และการตัดสินใจสุดท้ายของเขาก็ทำให้เด็กฝึกคนอื่นๆ ตกตะลึงกันถ้วนหน้า

คนที่เขาเบียดออกดันกลายเป็นเด็กฝึกอันดับที่ 11 อย่างหลินหรั่น ทุกคนต่างงุนงงกับการกระทำของเขา

สายตาที่หลินหรั่นมองเฉินจิ่งหรานแทบจะพ่นไฟออกมาได้

หมอนี่ร้ายกาจชะมัด!

ครูฝึกหลี่ฮ่าวเอ่ยเตือน "ขอให้เด็กฝึกอันดับที่ 11 เลือกเพลงใหม่อีกครั้งครับ"

นี่ยังมีที่ว่างให้เลือกอีกเหรอ ก็ไปได้แค่เพลง "จ้าวเย่สิง" แล้วน่ะสิ

ภายนอกหลินหรั่นยอมรับชะตากรรมเดินไปยังกลุ่ม vocal แต่ในใจกลับรู้สึกว่าตัวเองพังพินาศแน่แล้ว

ใครๆ ก็บอกว่ากลัวที่สุดคือแร็ปเปอร์มาร้องเพลงรัก แต่นี่ที่เขาต้องร้องไม่ใช่เพลงรัก มันเป็นเพลงสไตล์โบราณต่างหาก! นี่มันหลุดพ้นจากขอบเขตความรู้ของเขาไปไกลลิบเลย

การเลือกเพลงดำเนินมาถึงตรงนี้ ในที่สุดก็เหลือแค่เด็กฝึกท็อปสามเท่านั้น

ตอนที่อันดับที่ 3 เซี่ยเจิ่นถูกเรียกชื่อ เด็กฝึกกลุ่ม dance ก็ตื่นตระหนกขึ้นมาอีกรอบอย่างเห็นได้ชัด

เพราะพวกเขารู้ดีว่า ตำแหน่งของตัวเองเริ่มไม่มั่นคงอีกแล้ว

เซี่ยเจิ่นยืนอยู่ตรงทางแยกโดยไม่ได้คิดนาน สุดท้ายเขาก็เลือกเพลง "Zero Gravity" ที่เขาอยากไปตั้งแต่แรก

เขามองเด็กฝึกของทั้งสองทีม ฝีมือถือว่าสูสีกันพอสมควร

พอสบสายตากับเสิ่นเย่ไป๋ เขาก็เลือกทีม B อย่างเด็ดเดี่ยวทันที เขาอยากอยู่ทีมเดียวกับเสิ่นเย่ไป๋

เซี่ยเจิ่นเบียดเด็กฝึกที่อันดับต่ำที่สุดของทีม B ออกไป เด็กฝึกคนนั้นจึงไปได้แค่เพลง "จ้าวเย่สิง"

หลังจากเด็กฝึกทุกคนยืนประจำที่เรียบร้อย ก็ถึงคิวอันดับที่ 2 กู้ซิงเฉินเริ่มเลือก

เขาเดินไปที่กลุ่ม rap แล้วยืนลงตรงทีม A ของเพลง "Code Error"

ตอนนี้ในห้องส่งเหลือเพียงแค่อิ่นซือคนเดียวที่ยังไม่ได้เลือก เด็กฝึกคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ในเพลงที่ไม่ค่อยฮิตต่างก็เริ่มถอนหายใจอย่างโล่งอก

อิ่นซือลุกขึ้นยืน เดินไปตรงทางแยก สายตาค่อยๆ กวาดมองไปทั่วทุกทีม สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่เพลง "Zero Gravity"

หัวใจของเจียงสิงโจวพลันกระตุกวูบ มีลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นมา

อิ่นซือก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว และสุดท้ายก็หยุดลงตรงหน้าทีม B ของเพลง "Zero Gravity"

ถึงแม้คนที่อันดับต่ำที่สุดในทีมนี้จะเป็นเหวินเพ่ยหลิน แต่เจียงสิงโจวกลับรู้สึกว่าหมอนี่จะเลือกคนอื่นแบบไม่คาดฝันแน่

เด็กฝึกต่างพากันกระซิบกระซาบว่าเขาจะเลือกใคร

คนส่วนใหญ่เดาว่าเป็นเหวินเพ่ยหลินหรือไม่ก็เจียงสิงโจว

อิ่นซือเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของคนที่เขาต้องการจะคัดออก