ตอนที่ 89 การประกาศอันดับครั้งที่สอง

ในวันบันทึกเทปการประกาศอันดับผลคะแนนรอบที่สอง เหล่าเด็กฝึกได้กลับมายังสตูดิโอที่ไม่ได้เข้ามาเสียนานอีกครั้ง

การจัดวางในห้องเหมือนกับตอนประกาศอันดับผลคะแนนรอบแรกไม่มีผิดเพี้ยน แม้แต่มุมกล้องของตากล้องก็ยังถอดแบบเดิมมาเป๊ะ ๆ

เก้าอี้แบบขั้นบันไดที่คุ้นตายังคงตั้งอยู่ที่เดิม ตำแหน่งอันดับหนึ่งก็ยังคงอยู่จุดสูงสุดที่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองเหมือนเดิม

สิ่งเดียวที่ต่างออกไปคือ เก้าอี้ที่มีหมายเลขติดไว้ซึ่งเดิมทีมี 60 ตัว ตอนนี้เหลือเพียง 35 ตัวแล้ว

เด็กฝึกไม่น้อยที่เห็นภาพนี้แล้วรู้สึกเหมือนมีมีดแขวนจ่ออยู่เหนือหัว ในใจอดสั่นสะท้านไม่ได้

ถึงเวลาที่ต้องร่ำลากันอีกแล้ว บรรยากาศในสตูดิโอจึงดูหงอยเหงาไร้ชีวิตชีวาอยู่บ้าง

เสิ่นเย่ไป๋เดินมาพร้อมกับพวกเพื่อนร่วมห้องพัก

ตลอดทาง เฮ่อเหยียนคอยเล่าเรื่องซุบซิบที่เกิดขึ้นในค่ายเก็บตัวช่วงที่เขาออกไปทำงานข้างนอกให้ฟังไม่หยุด

มีทั้งใครมีเรื่องชกต่อยกับใคร แล้วก็ใครนอกใจจนแฟนสาวบุกมาถึงทีมงานรายการเพื่อตามจับชู้

เจียงสิงโจวคอยช่วยเสริมรายละเอียดอยู่ข้าง ๆ

เซี่ยเจิ่นยืนฟังเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง พลางตกใจเป็นระยะ ๆ

เสิ่นเย่ไป๋ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าเขาแค่ออกไปข้างนอกไม่กี่วัน ทำไมถึงเกิดเรื่อง "น่าตื่นเต้น" ได้เยอะขนาดนี้

พอพวกเขามาถึงสตูดิโอ เด็กฝึกส่วนใหญ่ก็มากันพร้อมหน้าแล้ว

หลินหรั่นนั่งอยู่ตรงที่ที่เสิ่นเย่ไป๋เคยนั่งเมื่อคราวก่อน พอเห็นเสิ่นเย่ไป๋เดินมาก็รีบลุกขึ้นยืนทันที

"พี่! ทางนี้ครับ! ผมจองที่ไว้ให้พี่แล้ว"

เสิ่นเย่ไป๋เดินเข้าไปแล้วนั่งลงตรงที่ข้าง ๆ เขา "ขอบใจนะ"

เจียงสิงโจวเดินตามมานั่งลงอีกข้างหนึ่งของเสิ่นเย่ไป๋ คราวนี้ลูกน้องทั้งสองคนก็อยู่กันพร้อมหน้า

เฮ่อเหยียนกับเซี่ยเจิ่นนั่งถัดไปตามลำดับ

ภาพปรากฏการณ์ตัวท็อปสามคนนั่งมุมห้องเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิม แถมยังอัปเกรดเป็นตัวท็อปสี่คนนั่งมุมห้องอีกต่างหาก

แต่คราวนี้ตากล้องไม่ลนลานเลยสักนิด เพราะหลังจากรอบจัดอันดับครั้งก่อน กล้องที่เล็งตรงไปยังมุมห้องก็ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว

เมื่อเด็กฝึกทยอยนั่งลงตามที่ ทีมงานก็เดินไปมาตามทางเดินเพื่อตรวจนับจำนวนคนเป็นครั้งสุดท้าย

สตูดิโอที่จอแจค่อย ๆ เงียบเสียงลง

พอถึงเวลากำหนด ผู้กำกับก็ยกวิทยุสื่อสารขึ้นมา "เริ่มการบันทึกเทปได้"

ประตูด้านข้างสตูดิโอค่อย ๆ เปิดออก เหยาเสวี่ยเอ๋อร์สวมรองเท้าส้นสูงก้าวขึ้นมาบนเวทีเล็ก

"สวัสดีค่ะเด็กฝึกทุกคน ฉันคือเมนเทอร์สายเต้น เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ค่ะ"

"เนื่องจากตารางงานของพีดีซูนั่วซวินชนกัน การประกาศอันดับผลคะแนนรอบที่สองในครั้งนี้จึงรับหน้าที่ดำเนินรายการโดยฉันค่ะ"

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วทั้งห้อง เด็กฝึกไม่น้อยที่เป็นแฟนคลับของเหยาเสวี่ยเอ๋อร์ต่างก็มีสีหน้าตื่นเต้น

ก่อนจะจากไปยังได้เจอไอดอล ถือว่าไม่เสียเที่ยวจริง ๆ

"ตั้งแต่การจัดเกรดรอบแรกจนถึงตอนนี้ เมนเทอร์ทุกคนมองเห็นพัฒนาการของพวกคุณมาโดยตลอด การแสดงรอบสองก็มีเวทีที่ยอดเยี่ยมเกิดขึ้นมากมาย แต่น่าเสียดายที่ว่า..."

"หลังจากวันนี้ไป จะมีเด็กฝึกเพียง 35 คนเท่านั้นที่ได้อยู่ต่อใน 'โครงการซิงเหยา 2'"

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์หยิบคิวการ์ดขึ้นมา "ต่อไปนี้ ฉันจะประกาศผลคะแนนรอบที่สองค่ะ"

กล้องแพนผ่านเหล่าเด็กฝึก ทุกคนต่างพยายามแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง

เด็กฝึกที่อยู่อันดับโซนล่างจากครั้งก่อนต่างเฝ้ารอปาฏิหาริย์ ส่วนเด็กฝึกในโซนบนก็คาดหวังให้อันดับของตัวเองขยับขึ้นไปอีก

พอกล้องจับภาพมาที่เสิ่นเย่ไป๋ เขาก็ยังคงไร้ความรู้สึก น่าจะเป็นคนที่นิ่งที่สุดในห้องส่งแล้ว

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์พลิกคิวการ์ดในมือ "ต่อไปจะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 34 ถึงอันดับที่ 24 ค่ะ"

วิธีการประกาศในครั้งนี้เหมือนกับรอบที่แล้ว โดยจะให้คำใบ้เพื่อให้ทุกคนลองทายกันก่อน จากนั้นค่อยประกาศชื่อเด็กฝึกออกมา

อันดับที่ 34 ถึงอันดับที่ 24 ถูกประกาศอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่ขานชื่อออกมา มีทั้งคนที่สมหวังและคนที่เสียใจ

เด็กฝึกที่ผ่านเข้ารอบสำเร็จทยอยลุกขึ้นขอบคุณ ส่วนเด็กฝึกที่หมดหวังก็แอบปาดน้ำตาเงียบ ๆ

เมื่ออันดับค่อย ๆ ถูกเปิดเผย ที่นั่งบนอัฒจันทร์ฝั่งตรงข้ามก็ค่อย ๆ ลดน้อยลง บรรยากาศในสตูดิโอยิ่งทวีความตึงเครียดมากขึ้นเรื่อย ๆ

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์พลิกคิวการ์ด "ต่อไปจะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 25 ค่ะ"

"เขาเต้นเก่งมาก การแสดงบนเวทีในการแสดงรอบสองก็โดดเด่นมาก อีกทั้งเขายังได้รับคะแนนโหวตพิเศษหนึ่งแสนคะแนนด้วยค่ะ"

เวทีที่ได้คะแนนพิเศษของสาย vocal คือทีม A เพลง "จ้าวเย่สิง" สาย dance คือทีม B เพลง "หลิงจ้งลี่" และสาย rap คือทีม A เพลง "Code Error"

พวกเด็กฝึกต่างเดากันไม่ถูกว่าเด็กฝึกอันดับที่ 25 คนนี้คือใคร ปรึกษากันไปมาก็ยังไม่ได้ข้อสรุป

รอจนทุกคนเดากันไปจนพอสมควรแล้ว เสียงของเหยาเสวี่ยเอ๋อร์ถึงได้ดังขึ้นอีกครั้ง

"เด็กฝึกอันดับที่ 25 ก็คือ..."

"เหวินเพ่ยหลิน ยินดีด้วยค่ะ!"

เสียงปรบมือดังขึ้น เหวินเพ่ยหลินลุกขึ้นยืน เด็กฝึกข้าง ๆ ต่างก็ลุกขึ้นมากอดเขา

ตอนที่เดินไปยังจุดกล่าวความรู้สึก เขายังไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง อันดับผลคะแนนรอบแรกเขาอยู่ที่ 35 ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้ตัวเองจะไม่ตกรอบ แถมอันดับยังขยับขึ้นมามากขนาดนี้

เขารับไมค์ที่ทีมงานยื่นให้ แล้วกล่าวขอบคุณผู้คนมากมายด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

จำนวนคนที่ผ่านเข้ารอบในครั้งนี้ไม่ได้เยอะเท่าคราวก่อน เวลาที่ให้เด็กฝึกได้กล่าวความรู้สึกจึงมีมากขึ้นตามไปด้วย

พอเหวินเพ่ยหลินพูดจบ ก็เดินไปนั่งลงตรงตำแหน่งที่ติดป้ายหมายเลข 25

ไม่นาน หลังจากประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 24 เสร็จ ก็ถึงคิวของเด็กฝึกกลุ่มถัดไป พวกเขาอยู่ในกลุ่มโซนกลาง ซึ่งมีศักยภาพในการไต่เต้าอย่างมาก

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ปัดเส้นผมข้างขมับเบา ๆ ก่อนยกไมค์ขึ้นพูด "ต่อไปจะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 23 ถึงอันดับที่ 13 ค่ะ"

"เด็กฝึกอันดับที่ 23 อันดับของเขาลดลงค่ะ"

ทันทีที่ทุกคนได้ยินคำนี้ เสียงซุบซิบก็ดังเซ็งแซ่ขึ้นมาทันที

"ลดเหรอ???"

"หมายความว่าอันดับผลคะแนนรอบแรกของคนนี้สูงกว่าอันดับที่ 23 งั้นสิ?"

"ใครจะซวยขนาดนั้นวะ?"

ไม่นาน เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก็ขานชื่อเด็กฝึกคนนี้ออกมา

"หลี่เจ๋อข่าย ยินดีด้วยค่ะ"

เด็กฝึกจำนวนไม่น้อยหันขวับไปมองเขาทันที ส่วนเจ้าตัวเองก็กำลังยิ้มออกมาอย่างฝืนทน

ทั้งที่เลือกเพลงฮิตตัวเต็งไปแท้ ๆ แถมยังอยู่ทีมเดียวกับลู่จื่ออางอีก ไม่นึกเลยว่าอันดับของตัวเองจะร่วงลงมาเยอะขนาดนี้

เขาเดินไปที่จุดกล่าวความรู้สึก พูดจาตามมารยาทไปสองสามคำ จากนั้นก็เดินไปยังที่นั่งที่มีป้ายหมายเลข 23 แววตาแฝงความหงุดหงิดรำคาญใจที่พยายามซ่อนไว้ไม่ให้ใครสังเกตเห็น

จากนั้นก็ประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 22 ต่อทันที ซึ่งคนนี้ก็อันดับลดลงเหมือนกับหลี่เจ๋อข่าย

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก้มมองคิวการ์ดแวบหนึ่งแล้วอ่าน "เวทีการแสดงรอบสองของเด็กฝึกอันดับที่ 21 อยู่ในเพลง 'จ้าวเย่สิง' ทีม A ค่ะ"

พวกเด็กฝึกเริ่มฮือฮากันขึ้นมา ทุกคนต่างก็พอจะรู้ว่าเวทีเพลง "จ้าวเย่สิง" ทีม A นั้นกระแสแรงมาก แถมยังติดเทรนด์ค้นหาอีกด้วย

"นายคิดว่าเป็นใครอะ?"

"จี้เยี่ยนโจว เหอเจียซู่ สวี่จืออวี้ยน เป็นไปได้หมดทุกคนเลย"

"ไม่ว่าจะเป็นใครในสามคนนั้นก็ถือว่าอันดับขึ้นทั้งนั้นแหละ แถมยังขึ้นมาเยอะมากด้วย"

บนจอยักษ์ฉายภาพท่าทีของเหล่าเด็กฝึกทีม "จ้าวเย่สิง" ทีม A ในตอนนี้พร้อม ๆ กัน

เหอเจียซู่เม้มปากแน่นด้วยความตึงเครียด จี้เยี่ยนโจวนั่งตัวตรงแหน็วอย่างเกร็ง ๆ สวี่จืออวี้ยนกำชายเสื้อตัวเองไว้แน่น ส่วนใบหน้าหล่อเหลาของเสิ่นเย่ไป๋ยังคงไร้ความรู้สึกตามเดิม

หลินหรั่นกำลังจับมือของเสิ่นเย่ไป๋พลางก้มหน้าศึกษารอยลายมืออย่างเอาจริงเอาจัง ปากก็ยังพึมพำเสียงเบา

"พี่ เมื่อวานผมดูคลิปของซินแสมา เขาบอกว่าเส้นลายมือเส้นนี้แสดงว่าพี่เป็นคนมีโชควาสนายิ่งใหญ่มากเลยนะ..."

ประโยคนี้ดังผ่านอุปกรณ์รับเสียงออกไปทั่วทั้งสตูดิโออย่างชัดแจ๋ว ทุกคนที่อยู่ในนั้นได้ยินกันหมด

ทุกคนต่างก็พากันกลั้นขำ

หลินหรั่นเองก็ไม่นึกว่าการแอบอู้งานของตัวเองจะโดนจับได้แบบนี้ เขารีบปล่อยมือเสิ่นเย่ไป๋ แล้วฝืนฉีกยิ้มแห้ง ๆ ให้กับกล้อง

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์เองก็อดขำไม่ได้ พอดึงสติกลับมาได้ก็กระแอมไอแก้เขินไปทีหนึ่ง ก่อนจะประกาศ

"เด็กฝึกอันดับที่ 21 เหอเจียซู่ ยินดีด้วยค่ะ"

เหอเจียซู่ลุกขึ้นยืน ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาเล็กน้อย เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะผ่านเข้ารอบ แถมอันดับยังไม่แย่เลยด้วยซ้ำ

ตอนที่เดินไปถึงจุดกล่าวความรู้สึก เขาก็ตื่นเต้นจนเนื้อตัวสั่นไปหมด

"ขอบคุณโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวทุกคนที่โหวตให้ผมนะครับ ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีโอกาสได้ขึ้นแสดงบนเวทีต่อไป ผมจะพยายามต่อไป ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังครับ"

"แล้วผมก็ต้องขอบคุณหัวหน้าทีมเสิ่นเย่ไป๋ด้วยครับ ขอบคุณที่ให้นายให้โอกาสผมได้ออกแบบท่าเต้น และขอบคุณสำหรับการยอมรับที่นายมอบให้ผมครับ"

พอเหอเจียซู่กล่าวจบก็เดินไปยังที่นั่งหมายเลข 21

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ยกคิวการ์ดขึ้นมา ในแววตาฉายแววประหลาดใจแวบหนึ่ง "อันดับที่ 20 ก็มาจากเพลง 'จ้าวเย่สิง' ทีม A เช่นเดียวกันค่ะ!"

พวกเด็กฝึกเริ่มส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมาในทันที

"'จ้าวเย่สิง' อีกแล้วเหรอ?"

"ทีมพวกเขาคงไม่ได้ผ่านเข้ารอบกันทุกคนหรอกนะ???"

กล้องจับภาพไปที่เหล่าเด็กฝึกทีม "จ้าวเย่สิง" ทีม A อีกครั้ง สภาพของคนอื่น ๆ ยังคงเหมือนกับเมื่อครู่นี้ไม่มีผิด

หลินหรั่นเพิ่งจะผ่อนคลายลง พอเห็นกล้องจับภาพมาหาก็รีบนั่งตัวตรงทันที

หลังจากเก็บภาพปฏิกิริยาของเหล่าเด็กฝึกจนพอใจแล้ว เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก็ประกาศ

"เด็กฝึกอันดับที่ 20 ก็คือ..."

สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่หน้าจอขนาดใหญ่