ตอนที่ 90 พิธีล้มเหลว

"จี้เยี่ยนโจว ยินดีด้วยค่ะ!"

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วห้องส่ง จี้เยี่ยนโจวอึ้งไปเลย นึกไม่ถึงว่าตัวเองจะผ่านเข้ารอบ แถมอันดับยังขยับขึ้นมาถึงหกอันดับ

สวี่จืออวี้ยนที่นั่งอยู่ข้างๆ เอื้อมมือไปตบไหล่เขา

"รีบไปสิ"

ตอนที่เดินไปถึงโซนกล่าวความรู้สึก เขายังตั้งสติไม่ทัน โค้งคำนับให้กล้องรอบหนึ่งก่อนถึงเริ่มพูด

สุดท้ายเขากล่าวขอบคุณเพื่อนร่วมทีมเพลง "จ้าวเย่สิง" ทุกคนเป็นพิเศษ

พูดจบก็เดินไปนั่งประจำที่ตรงเก้าอี้หมายเลข 20 ตามขั้นตอน

การประกาศอันดับยังดำเนินต่อไป เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ขานชื่อเด็กฝึกที่ผ่านเข้ารอบคนถัดไป

หลังจากประกาศชื่อเด็กฝึกอันดับที่ 19 ออกมา สวี่จืออวี้ยนก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง

ตอนประกาศอันดับผลคะแนนรอบแรก เขาอยู่อันดับที่ 32 ตามหลักแล้วคงไม่มีหวังแล้ว

แต่ในใจลึกๆ สวี่จืออวี้ยนก็ยังแอบหวังว่าจะได้ยินชื่อตัวเองหลุดออกมาจากปากครูฝึกเหยาเสวี่ยเอ๋อร์

ทว่าอันดับที่ 18 ก็ไม่ใช่เขา อันดับที่ 17 ก็ไม่ใช่ และอันดับที่ 16 ก็ยังคงไม่ใช่

ใจของสวี่จืออวี้ยนเริ่มดิ่งลงเรื่อยๆ ได้แต่ปลอบใจตัวเองซ้ำๆ

ไม่เป็นไรหรอก เดิมทีก็ไม่ได้หวังจะได้เดบิวต์จากรายการนี้อยู่แล้ว ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีก็แล้วกัน โดนคัดออกก็แค่โดนคัดออก

ตอนที่เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ขานชื่อสวี่จืออวี้ยน เขายังจมอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเองจนตั้งตัวไม่ทัน

"เด็กฝึกอันดับที่ 15 สวี่จืออวี้ยน ยินดีด้วยค่ะ"

บรรดาเด็กฝึกพากันปรบมือแสดงความยินดี สวี่จืออวี้ยนยังคงก้มหน้าจ้องนิ้วมือตัวเองอยู่

คนข้างๆ สะกิดเขาไปทีหนึ่ง

"สวี่จืออวี้ยน ยินดีด้วยนะ!"

เขาเงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน แล้วพบว่าสายตาของทุกคนกำลังจับจ้องมาที่ตัวเอง

สวี่จืออวี้ยนเดินไปที่โซนกล่าวความรู้สึกด้วยสมองที่ว่างเปล่า คำพูดที่เปล่งออกมาก็ตะกุกตะกักไปหมด

"ขอบคุณ...โปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวทุกคนที่โหวตให้ผมนะครับ...ขอบคุณที่มองเห็นผม" เขาโค้งคำนับให้กล้องอย่างลึกซึ้ง

"ขอบคุณกัปตันเสิ่นเย่ไป๋...ขอบคุณที่ยอมรับในความสามารถของผม ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ..."

ยิ่งพูดขอบตาสวี่จืออวี้ยนก็เริ่มแดง

ตอนนี้ตากล้องแพนกล้องมาที่เสิ่นเย่ไป๋

สีหน้าของเขายังคงราบเรียบ พยักหน้าให้สวี่จืออวี้ยนเล็กน้อย

สวี่จืออวี้ยนสูดหายใจเข้าลึก "หลังจากนี้ผมจะพยายามให้หนักขึ้นแน่นอนครับ ขอบคุณทุกคนครับ"

พูดจบเขาก็ก้าวขึ้นบันไดที่นั่งแบบขั้นบันได ค่อยๆ เดินขึ้นไปทีละก้าว นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้ว่า การมองลงมาจากข้างบนมันสูงขนาดนี้

การถ่ายทำยังคงดำเนินต่อไป

เจียงสิงโจวเอาไหล่กระแทกเสิ่นเย่ไป๋เบาๆ

"พี่ ถ้าครั้งนี้ผมตกรอบ เรื่องที่พี่จะเลี้ยงข้าวน่ะ ผมไม่ลืมนะ!"

เสิ่นเย่ไป๋หันไปมองเขาแวบหนึ่ง

"วางใจเถอะ ข้าวไม่หนีไปไหนหรอก"

เจียงสิงโจวกำลังจะอ้าปากพูดต่อ เสียงของเหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก็ดังขึ้น

"เด็กฝึกอันดับที่ 14 เจียงสิงโจว ยินดีด้วยค่ะ"

เจียงสิงโจวอึ้งไป

หลังจากปิดโหวตอันดับรอบแรก จำนวนโควตาโหวตต่อหนึ่งบัญชีก็ลดจากเจ็ดคนเหลือสามคน ครั้งที่แล้วเขาอยู่อันดับที่ 23 ตามหลักแล้วเขาควรจะร่วงลงไปสิ

ผลคือไม่เพียงแต่ผ่านเข้ารอบ แต่ยังพุ่งขึ้นมาถึงอันดับที่ 14 โดยตรง

เขาเดินไปที่โซนกล่าวความรู้สึกอย่างลนลานเล็กน้อย "ขอบคุณเหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวที่โหวตให้ผมนะครับ" จากนั้นก็โค้งคำนับให้กล้องอย่างลึกซึ้ง

ประโยคแรกที่พูดหลังจากเงยหน้าขึ้นมาคือ

"ขอโทษด้วยครับอาจารย์ที่ปรึกษา เวลาเข้าพบต้องเลื่อนออกไปอีกแล้วครับ"

"ทั้งสเตจและวิทยานิพนธ์หลังจากนี้ ผมจะตั้งใจทำออกมาให้ดีทั้งคู่ครับ"

ในสตูดิโอดังระงมไปด้วยเสียงหัวเราะ

"ถ้ายังไม่กลับไป อาจารย์ที่ปรึกษาจะบุกมาที่กองถ่ายรายการไหมเนี่ย?"

"ฮ่าๆๆ ได้ยินว่ามีแข่งคณิตศาสตร์ที่ต้องไปร่วมด้วยนี่นา ไม่แน่เดี๋ยวอาจจะมาจับตัวเขากลับไปจริงๆ ก็ได้"

เจียงสิงโจวพูดจบ ก็เดินไปนั่งตรงตำแหน่งที่เขียนว่า 14

หลังจากประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 13 เสร็จ อันดับที่ 12 อันดับที่ 11 และอันดับที่ 10 ก็ทยอยเปิดเผยตามกันมาติดๆ

คราวนี้ถึงคราวที่หลินหรั่นจะร้อนใจบ้าง ฟังมาตั้งรอบหนึ่งแล้วยังไม่ได้ยินชื่อตัวเองเลย

เขาเหลือบมองเสิ่นเย่ไป๋ที่นิ่งสงบเกินเบอร์ รู้สึกว่าตัวเองอยู่ข้างๆ เขามานานขนาดนี้ ต้องขโมยโชคมาได้บ้างแหละ จึงพนมสองมือเข้าหากัน พึมพำในใจ

คนต่อไปคือฉัน คนต่อไปต้องเรียกชื่อฉัน

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์บนเวทีเล็กพลิกการ์ดคิวในมือหนึ่งหน้า แล้วอ่าน

"เด็กฝึกที่ได้อันดับที่ 9 ในการแสดงรอบสองอยู่กลุ่ม vocal..."

พอหลินหรั่นได้ยินก็รู้สึกว่ามีลุ้น รีบเพิ่มพลังการทำพิธี

อันดับที่ 9 คือฉัน อันดับที่ 9 ต้องเป็นฉัน

เสิ่นเย่ไป๋เหลือบมองหลินหรั่นที่พนมมือไหว้ไม่หยุดแล้วรู้สึกขำเล็กน้อย

เสียงของเหยาเสวี่ยเอ๋อร์ดังขึ้น

"เด็กฝึกอันดับที่ 9 ก็คือ ซ่งอวี่ชวน ยินดีด้วยค่ะ"

สีหน้าผิดหวังปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคนสองคนพร้อมกัน

อันดับครั้งก่อนของซ่งอวี่ชวนคืออันดับที่ 7 ครั้งนี้ร่วงลงมาสองอันดับ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจหาย

ส่วนหลินหรั่นนั้นทำพิธีล้มเหลว ผิดหวังที่พบว่าตัวเองไม่มีพลังวาจาสิทธิ์เลยแม้แต่น้อย

ตอนที่ซ่งอวี่ชวนเดินไปที่โซนกล่าวความรู้สึก แม้สีหน้าจะยิ้มแย้ม แต่นัยน์ตากลับเผยความเศร้าออกมา

หลังจากเขากล่าวคำขอบคุณจบ ก็เดินไปยังตำแหน่งที่ 9

หลินหรั่นผิดหวังอยู่ได้ไม่นาน พอเหยาเสวี่ยเอ๋อร์ประกาศว่าเด็กฝึกอันดับที่ 8 ก็มาจากทีม A เพลงจ้าวเย่สิง เขาก็รู้ว่าในที่สุดก็ถึงเวลาเรียกชื่อตัวเองแล้ว

"เด็กฝึกอันดับที่ 8 คือ หลินหรั่น ยินดีด้วยค่ะ"

หลินหรั่นเด้งตัวลุกขึ้นยืนในวินาทีเดียว หันไปกอดเสิ่นเย่ไป๋

"พี่ ผมไปตรงนู้นก่อนนะ รอพี่อยู่นะ!"

เสียงเย็นชาเรียบเฉยของเสิ่นเย่ไป๋ดังขึ้น "รู้แล้ว"

ตอนที่หลินหรั่นเดินไปที่โซนกล่าวความรู้สึก เพราะรีบเกินไปเลยเกือบสะดุดล้ม หน้าตาตื่นตกใจจนบิดเบี้ยว สีหน้าดูตลกสุดๆ

เด็กฝึกในสตูดิโอถูกเขาทำให้หัวเราะ บรรยากาศที่ค่อนข้างตึงเครียดในตอนแรกสลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง

การกล่าวความรู้สึกของหลินหรั่นก็คล้ายกับเด็กฝึกคนอื่น ขอบคุณโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาว ขอบคุณครอบครัว และสุดท้ายยังเน้นขอบคุณเสิ่นเย่ไป๋เป็นพิเศษ

ตอนนี้ เด็กฝึกคนอื่นๆ เพิ่งจะสังเกตเห็นว่า สมาชิกทีม A เพลงจ้าวเย่สิงทุกคนต่างก็ขอบคุณเสิ่นเย่ไป๋ในคำกล่าวของตัวเอง

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะมองไปทางเสิ่นเย่ไป๋ ระดับความสนใจที่เขากระตุ้นได้ในแคมป์ถ่ายทำนี้พุ่งขึ้นอีกระลอก

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ที่ยืนอยู่บนเวทีเล็กสังเกตเห็นได้ชัดว่าสมาธิของเหล่าเด็กฝึกไม่ได้อยู่ที่อันดับ จึงกระแอมไอเบาๆ

"ก่อนจะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 1 ถึง 7 ที่ผ่านเข้ารอบในตำแหน่งเดบิวต์ ตอนนี้เรามาประกาศเด็กฝึกที่ผ่านเข้ารอบในอันดับที่ 35 กันก่อนค่ะ"

"โดยรายชื่อผู้เข้าชิงได้แก่..."

บนหน้าจอใหญ่ปรากฏเด็กฝึกผู้เข้าชิงสามคนขึ้นมาทันที

เสิ่นเย่ไป๋มองผ่านๆ หนึ่งในสามคนนี้มีจ้าวหมิงอวี่อยู่ด้วย

สีหน้าของจ้าวหมิงอวี่ดูไม่สู้ดีนัก เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก รอยคล้ำใต้ตาเป็นหลักฐานว่าเขาคงนอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว

ทุกการเคลื่อนไหวของเขาถูกกล้องจับภาพไว้ การที่เขาเม้มปากไม่หยุดเพราะความประหม่าก็อยู่ในสายตาของทุกคนเช่นกัน

ตอนที่เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ประกาศชื่อเด็กฝึกอันดับที่ 35 คงเป็นช่วงเวลาที่สิ้นหวังที่สุดในรอบหลายเดือนนี้ของจ้าวหมิงอวี่

เขาไม่ผ่านเข้ารอบ ขอบตาก็แดงก่ำขึ้นมาในพริบตา น้ำตาไหลรินลงมาตามแก้ม

ความเกลียดชังที่มีต่อลู่จื่ออางในใจยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ถ้าไม่ใช่เพราะหมอนั่นเบียดเขาออกไป ตอนนี้ก็อาจจะไม่ต้องตกรอบก็ได้

แต่ลู่จื่ออางที่นั่งอยู่ข้างๆ เขากลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด ยังส่งยิ้มเยาะเย้ยมาให้เขา

จ้าวหมิงอวี่กัดฟันแน่น กำหมัดแน่น ไม่พูดอะไรสักคำ

เสิ่นเย่ไป๋ไม่ได้ประหลาดใจกับผลลัพธ์นี้ สเตจเพลงคำให้การเที่ยงคืนไม่โดดเด่นจริงๆ การที่เขาไม่ผ่านเข้ารอบก็ถือเป็นเรื่องปกติมาก

หลังจากเด็กฝึกอันดับที่ 35 กล่าวความรู้สึกของตัวเองจบ เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก็ตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

"ต่อไปที่จะประกาศก็คือ เด็กฝึก 7 คนที่ได้เข้าสู่ตำแหน่งเดบิวต์ในการจัดอันดับผลคะแนนรอบสองค่ะ"

เด็กฝึกที่จะประกาศต่อไปนี้ คือคนที่อยู่ใกล้การเดบิวต์มากที่สุดในตอนนี้

อาจเป็นเพราะเด็กฝึกส่วนใหญ่ยอมรับความจริงที่ว่าตัวเองตกรอบได้แล้ว ในตอนนี้บรรยากาศในสตูดิโอจึงไม่ได้อึมครึมขนาดนั้น

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์พลิกการ์ดคิว "คนแรกที่จะประกาศคือเด็กฝึกอันดับที่ 7 เขามาจากลู่ซื่อมีเดียค่ะ"

วินาทีถัดมา ใบหน้าของเสิ่นเย่ไป๋และลู่จื่ออางก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอใหญ่พร้อมกัน