ตอนที่ 91 การจัดอันดับที่พลิกผันครั้งใหญ่

ในสตูดิโอเงียบสงบลง สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่หน้าจอใหญ่

เสิ่นเย่ไป๋มีสีหน้าราบเรียบ มองไม่ออกถึงความประหม่าแม้แต่น้อย

อีกด้านหนึ่ง ลู่จื่ออางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีผ่อนคลาย การประกาศอันดับครั้งก่อนเขาอยู่ที่ 5 ตำแหน่งที่ 7 นี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางวนมาถึงเขาเด็ดขาด

พวกเด็กฝึกพากันลดเสียงลงแล้วกระซิบกระซาบพูดคุยกัน

"พวกนายคิดว่าเป็นใคร?"

"พวกเขามาจากค่ายเดียวกัน ใครได้ก็เป็นเรื่องดีทั้งนั้นแหละมั้ง"

"เหมือนสัญญาของเสิ่นเย่ไป๋ใกล้จะหมดแล้วนี่"

"น่าจะเป็นเสิ่นเย่ไป๋นะ กระแสของเขาตอนนี้มากพอจะพาพุ่งทะลุเข้าตำแหน่งเดบิวต์ได้สบายๆ"

"โอกาสเป็นเสิ่นเย่ไป๋มีสูงกว่าจริงๆ นั่นแหละ"

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก้มลงมองการ์ดคิวแวบหนึ่ง

"เด็กฝึกที่ได้อันดับที่ 7 คือ..."

"ลู่จื่ออาง ยินดีด้วยค่ะ!"

ลู่จื่ออางที่ได้ยินชื่อตัวเองชะงักไป สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง ถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองฟังผิดไปหรือเปล่า

ที่ 7 เนี่ยนะ?

เป็นไปได้ยังไง?

จนกระทั่งเหยาเสวี่ยเอ๋อร์เรียกชื่อเขาอีกครั้ง "ลู่จื่ออาง?"

เขาถึงได้สติ ลุกขึ้นเดินไปยังจุดกล่าวความรู้สึก

เด็กฝึกจำนวนไม่น้อยต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน

ลู่จื่ออางไม่ได้พูดอะไรมาก พูดไปเพียงไม่กี่ประโยคก็เดินตรงไปยังที่นั่งอันดับที่ 7 ทันที

"ต่อไปจะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 6 ค่ะ" เหยาเสวี่ยเอ๋อร์พลิกการ์ดคิวไปหน้าถัดไป "ทักษะด้านการเต้นของเด็กฝึกคนนี้แข็งแกร่งมาก และการแสดงรอบสองก็ทำผลงานได้โดดเด่นสะดุดตาสุดๆ ค่ะ"

เด็กฝึกที่เป็นตัวเต็งที่เหลืออยู่ซึ่งมีทักษะการเต้นโดดเด่นมีไม่มาก ทุกคนจึงเดาถูกในทันทีว่าเป็นใคร

"เด็กฝึกที่ได้อันดับที่ 6 คือ..."

"เฮ่อเหยียน ยินดีด้วยค่ะ!"

เฮ่อเหยียนเองก็เดาได้ว่าเป็นตัวเอง เขาลุกขึ้นยืนทันที

เมื่อเทียบกับอันดับผลคะแนนรอบแรก อันดับในรอบที่สองนี้เรียกได้ว่าพลิกผันครั้งใหญ่เลยทีเดียว คนที่อันดับไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนอย่างเฮ่อเหยียนนั้นมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น

เขาเดินไปยังจุดกล่าวความรู้สึก รับไมค์ลอยมาจากทีมงาน

"ขอบคุณโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวทุกคนที่โหวตให้ผมนะครับ เป็นเพราะทุกคนที่ทำให้ผมยังยืนอยู่ในอันดับที่ 6 ได้อย่างมั่นคง ผมจะพยายามให้มากขึ้นเพื่อไม่ให้ทำให้ความคาดหวังของทุกคนต้องผิดหวังครับ"

เฮ่อเหยียนพูดจบก็ส่งไมค์คืนให้ทีมงาน แล้วเดินไปนั่งที่ตำแหน่งของตัวเอง

ก่อนที่จะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 5 มีคนจำนวนไม่น้อยอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเสิ่นเย่ไป๋ ทุกคนต่างรู้ดีว่าเสิ่นเย่ไป๋รอดแน่นอน และหลายคนก็กำลังคาดเดาอันดับของเขาอยู่

"อันดับที่ 5 ต้องเป็นเสิ่นเย่ไป๋แน่ๆ!"

"คะแนนโหวตตั้งแต่อันดับ 10 ถึงอันดับ 5 ห่างกันเกือบล้านกว่าคะแนนเลยนะ"

"เก่งเกินไปแล้วจริงๆ!"

เสียงของเหยาเสวี่ยเอ๋อร์ดังขึ้น

"เด็กฝึกอันดับที่ 5 คือ...เฉินจิ่งหราน ยินดีด้วยค่ะ!"

คราวนี้ เสียงซุบซิบของคนอื่นๆ ยิ่งดังขึ้นไปอีก

"อะไรนะ? ที่ 5 คือเฉินจิ่งหรานเหรอ?"

"ครั้งก่อนเฉินจิ่งหรานไม่ได้อยู่ที่ 4 หรอกเหรอ ทำไมเขาถึงร่วงลงมาด้วยล่ะ?"

"ค่ายโปรโมตให้เขาตั้งเยอะขนาดนั้น ไม่เพียงไม่ขึ้นแต่ดันลดลงเนี่ยนะ?"

"คนที่น่ากลัวจริงๆ มันไม่ใช่เสิ่นเย่ไป๋หรอกเหรอ? เสิ่นเย่ไป๋จะพุ่งไปถึงที่ 4 เลยเหรอเนี่ย?"

เฉินจิ่งหรานเดินไปยังจุดกล่าวความรู้สึก พูดเอาใจแฟนคลับไปสองสามประโยคแล้วก็เดินไปที่นั่งของตัวเอง

โควตาที่เหลือเหลือเพียงสี่คนเท่านั้น สมาธิของเด็กฝึกทุกคนแทบจะจดจ่ออยู่กับผลลัพธ์สุดท้าย

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์กวาดสายตามองชื่อของอันดับที่ 4 แวบหนึ่ง สีหน้าฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

"ต่อไปจะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 4 ค่ะ เขาทำผลงานในการแสดงรอบสองได้โดดเด่นสะดุดตาเป็นอย่างมาก อีกทั้งหลังจากเวทีถูกปล่อยออกไปก็ติดเทรนด์ค้นหาด้วยค่ะ"

เหล่าเด็กฝึกแทบจะมั่นใจได้ในทันที

"ที่ 4 ต้องเป็นเสิ่นเย่ไป๋แน่ๆ ไม่ผิดแน่"

"พอพูดถึงติดเทรนด์ค้นหา ชัดเจนเลยว่าหมายถึงเสิ่นเย่ไป๋"

"เขาเป็นม้ามืดของ 'ซิงเหยา 2' ชัดๆ เลย ไม่รู้ว่าการแสดงรอบสามจะได้อยู่กลุ่มเดียวกับเขาไหมนะ"

คำพูดของเด็กฝึกถูกอุปกรณ์บันทึกเสียงเก็บไว้ทั้งหมดอย่างครบถ้วน กลายเป็นฟุตเทจของทีมงานรายการ

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์เห็นว่าทิ้งความตื่นเต้นไว้พอสมควรแล้ว จึงประกาศต่อ "เด็กฝึกอันดับที่ 4 เขาก็คือ..."

"อิ่นซือ ยินดีด้วยค่ะ!"

ภายในสตูดิโอเงียบกริบลงทันที เด็กฝึกทุกคนต่างตกตะลึงกับผลลัพธ์จนไม่ได้ปรบมือในทันที ต่างพากันซุบซิบด้วยเสียงเบาๆ

"ที่ 4 คืออิ่นซือเหรอ?"

"ครั้งก่อนอิ่นซืออยู่ที่ 1 ไม่ใช่เหรอ ร่วงลงมาน่ากลัวเกินไปแล้ว!"

"นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย เวทีการแสดงรอบสองเขาก็ทำได้ดีไม่ใช่เหรอ ทำไมอันดับถึงตกลงมาเยอะขนาดนี้ล่ะ?"

"เดี๋ยวสิ ถ้างั้นเสิ่นเย่ไป๋ก็ติดท็อปสามเลยไม่ใช่เหรอ?"

ทันทีที่อิ่นซือได้ยินชื่อตัวเอง รอยยิ้มบนใบหน้าก็พลันเลือนหาย แม้จะปรับสีหน้ากลับมาได้อย่างรวดเร็ว แต่กล้องก็ยังจับภาพอาการหลุดนั้นได้อย่างแม่นยำ

จังหวะที่ลุกขึ้นยืน ในหัวของเขาก็ผุดภาพท่าทีเย็นชาของประธานเฉินในช่วงหลังๆ ขึ้นมาทันที แม้จะไม่มีเงินลงทุนก้อนใหม่เข้ามาแล้ว แต่ทรัพยากรที่เคยให้ไว้ก่อนหน้านี้ก็ยังไม่ได้ถูกดึงกลับไป

เขาเคยคิดว่าคะแนนโหวตของตัวเองอาจจะไม่มากเท่าเดิม และอันดับอาจจะตกลงมาเล็กน้อย แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะร่วงกราวจากอันดับ 1 ลงมาอยู่อันดับ 4 แบบนี้

อิ่นซือเดินไปยังจุดกล่าวความรู้สึก รอยยิ้มสุภาพถูกประคองไว้บนใบหน้า มือที่ถือไมโครโฟนกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่ได้พูดในทันที แต่หยุดนิ่งไปสองสามวินาทีก่อนจะเอ่ยปาก

"ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกคนที่คอยสนับสนุนผมนะครับ แม้ว่าผลคะแนนครั้งนี้จะไม่เป็นไปตามที่ผมคาดไว้ แต่ผมจะไม่มีวันยอมแพ้ ความตั้งใจที่อยากจะเดบิวต์ของผมไม่เคยเปลี่ยนไปครับ"

"อันดับที่ 4 ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของผม หลังจากนี้ผมจะทวงสิ่งที่ควรเป็นของผมกลับคืนมาครับ"

เมื่อพูดจบ อิ่นซือก็เดินไปนั่งลงที่ตำแหน่งอันดับ 4 รอยยิ้มบนใบหน้ากลับมาเป็นปกติแล้ว

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์บนเวทีเล็กก้มมองลำดับขั้นตอนต่อไปเพื่อความแน่ใจ ก่อนจะประกาศว่า "ลำดับต่อไป ขอเชิญผู้ชิงอันดับที่สาม กู้ซิงเฉิน เซี่ยเจิ่น และเสิ่นเย่ไป๋ เดินมาที่จุดกล่าวความรู้สึกค่ะ"

ผู้เข้าชิงท็อปสามเป็นคนที่ทุกคนเดาเอาไว้ได้อยู่แล้ว บรรดาเด็กฝึกจึงไม่ได้มีปฏิกิริยาตกใจอะไรมากนัก

หลังจากทั้งสามคนเดินมาถึงจุดกล่าวความรู้สึก เดิมทีเสิ่นเย่ไป๋ยืนอยู่ริมสุด แต่ปรากฏว่าทั้งกู้ซิงเฉินและเซี่ยเจิ่นต่างก็เว้นและสละตำแหน่งตรงกลางให้เขา

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์มองดูการมีปฏิสัมพันธ์ของพวกเขาแล้วยิ้มออกมา

"ตอนนี้จะประกาศเด็กฝึกอันดับที่ 3 แล้วนะคะ การแสดงของเขาโดดเด่นจนกลายเป็นกระแสและได้รับความรักจากผู้คนมากมาย เพียงแค่เขาปรากฏตัว ก็ทำให้เหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วค่ะ"

"เขาคนนั้นก็คือ..."

"เสิ่นเย่ไป๋ ยินดีด้วยค่ะ!"

สิ้นเสียงประกาศ เซี่ยเจิ่นก็ดึงเสิ่นเย่ไป๋เข้ามากอด พอผละออกหลังจากกอดไปไม่กี่วินาที กู้ซิงเฉินก็เข้ามาสวมกอดเขาต่อ พร้อมกับกระซิบข้างหูว่า

"ยินดีด้วยนะ!"

อิ่นซือที่นั่งอยู่ด้านบนจ้องมองภาพนี้ตาไม่กะพริบ คราวก่อนตอนประกาศอันดับ เขาตั้งใจจะไปจับมือกู้ซิงเฉินแต่กลับถูกปฏิเสธ จนคิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ชายแท้ๆ ที่ไม่อยากขายจิ้นกับเขาเสียอีก

นึกไม่ถึงเลยว่าตอนนี้กู้ซิงเฉินจะกอดเสิ่นเย่ไป๋ได้อย่างเป็นธรรมชาติขนาดนี้

ที่น่าโมโหกว่านั้นก็คืออันดับของเสิ่นเย่ไป๋อยู่สูงกว่าเขา กดข่มเขาไว้ได้อีกแล้ว นี่มันเป็นครั้งที่เท่าไหร่กันแล้วนะ?

จู่ๆ อิ่นซือก็รู้สึกว่าชื่อเสียง ความรัก และโอกาสต่างๆ ที่เขาเคยสูญเสียไป กำลังค่อยๆ ตกไปอยู่ในกำมือของเสิ่นเย่ไป๋ทีละนิด

เสิ่นเย่ไป๋รับรู้ได้ถึงสายตาเจตนาร้ายที่จ้องมองมายังตัวเอง แต่เขากลับไม่ได้สนใจ รับไมโครโฟนที่ทีมงานยื่นส่งมาให้

"ผมไม่คิดเลยว่าอันดับของตัวเองจะขึ้นมาถึงที่ 3 ได้ ขอบคุณโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวทุกคนที่โหวตให้ผมนะครับ ขอบคุณเย่อิงสำหรับความรักและความทุ่มเทที่มีให้ผมเสมอมา"

"สำหรับเวทีต่อไป ผมจะตั้งใจทำให้เต็มที่ เส้นทางหลังจากนี้ ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างและเดินไปด้วยกันนะครับ"

พอพูดจบ เสิ่นเย่ไป๋ก็โค้งคำนับให้กล้อง เสียงปรบมือดังกระหึ่มขึ้นทั่วสตูดิโอ

เขาส่งไมโครโฟนคืนให้ทีมงาน ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังที่นั่งของตน ก้าวขึ้นไปทีละขั้น

สมาชิกทุกคนจากทีม A ของเพลงจ้าวเย่สิงต่างเดินเข้ามาร่วมสวมกอดกับเขา

หลี่เจ๋อข่ายลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงมาทางเสิ่นเย่ไป๋ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม

เพียงแต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เข้าใกล้ เสิ่นเย่ไป๋ก็ถูกเจียงสิงโจวดึงตัวเข้าไปกอดเสียก่อน

พอทั้งคู่ผละออกจากกัน เสิ่นเย่ไป๋ก็ก้าวขึ้นไปยังตำแหน่งที่สูงกว่าในสองสามก้าว ราวกับไม่ได้สังเกตเห็นเขาเลยแม้แต่น้อย

หลี่เจ๋อข่ายไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เขาเพียงแค่เดินกลับไปนั่งลงที่ตำแหน่งของตัวเองเงียบๆ เลียริมฝีปากเบาๆ โดยที่สายตายังคงจับจ้องไปที่เสิ่นเย่ไป๋ไม่วางตา

หลังจากเสิ่นเย่ไป๋นั่งลงประจำที่อันดับ 3 เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก็ประกาศผลต่อไป

ขั้นตอนยังคงเหมือนกับการประกาศอันดับครั้งแรก ให้กู้ซิงเฉินกับเซี่ยเจิ่นทายกันก่อนว่าใครจะได้อันดับหนึ่ง จากนั้นจึงค่อยประกาศชื่อผู้ชนะ

"เด็กฝึกที่ได้อันดับที่ 1 ของอันดับผลคะแนนรอบที่สอง ได้แก่..."

"กู้ซิงเฉิน ยินดีด้วยค่ะ!"

"และขอแสดงความยินดีกับเซี่ยเจิ่นที่คว้าอันดับที่ 2 ด้วยเช่นกันค่ะ!"

เสียงปรบมือดังสนั่นขึ้นในสตูดิโอ

คำกล่าวความรู้สึกของเซี่ยเจิ่นยังคงเป็นการขอบคุณโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวและพี่ชายของตน เป็นคำพูดที่เรียบง่ายทว่าเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก

รอจนกระทั่งเซี่ยเจิ่นนั่งลงเรียบร้อยแล้ว กู้ซิงเฉินจึงเริ่มกล่าวความรู้สึกของตัวเอง

"ขอบคุณโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวทุกคนที่โหวตให้ผมมาอยู่ตรงจุดนี้นะครับ การได้อันดับที่ 1 ถือเป็นเกียรติและทำให้ผมมีความสุขมากจริง ๆ ครับ"

"ผมจะพยายามต่อไป หวังว่าในการประกาศอันดับครั้งหน้า ผมจะยังได้ยืนอยู่ตรงนี้นะครับ ขอบคุณทุกคนครับ"

หลังจากกู้ซิงเฉินพูดจบก็เดินไปนั่งประจำที่ของตัวเอง กล้องบันทึกภาพช่วงเวลานี้เอาไว้อย่างครบถ้วน

เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ที่ยืนอยู่บนเวทีเล็กประกาศขึ้น "อันดับผลคะแนนรอบที่สองประกาศครบถ้วนแล้ว ต่อไปขอให้เด็กฝึกที่ตกรอบทยอยออกจากสตูดิโออย่างเป็นระเบียบค่ะ"

รายการซิงเหยา 2 บันทึกเทปมาจนถึงครึ่งทางแล้วในตอนนี้ เด็กฝึกเองก็คัดออกจากหนึ่งร้อยคนจนเหลือเพียงสามสิบห้าคน

เด็กฝึกที่ผ่านเข้ารอบมองดูเพื่อน ๆ ของตัวเองทยอยเดินออกไป บนใบหน้าย่อมอดไม่ได้ที่จะเผยความรู้สึกอาลัยอาวรณ์

ทว่าโควตาเดบิวต์มีเพียงเจ็ดที่นั่ง ย่อมถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะเดินไปได้จนถึงจุดสิ้นสุด ไม่แน่ว่าคนต่อไปที่จะต้องเดินจากไปอาจเป็นตัวเองก็ได้

หลังจากเด็กฝึกที่ตกรอบออกจากห้องไปจนหมด เหยาเสวี่ยเอ๋อร์ก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

"ขอให้เด็กฝึกที่ผ่านเข้ารอบทุกคนมุ่งหน้าไปยังห้องซ้อมในตอนนี้เลยค่ะ"

เมื่อได้ยินคำนี้ เด็กฝึกทุกคนต่างพากันงุนงง

"?????"

"การถ่ายทำยังไม่จบอีกเหรอ"

"ทำไมจู่ ๆ ต้องไปห้องซ้อมกันล่ะ"

"หรือว่าจะเกี่ยวกับรอบแสดงที่สาม"

"ตอนรอบแสดงที่สองยังเว้นไปวันหนึ่งไม่ใช่เหรอ ทำไมคราวนี้ถ่ายทำต่อแบบไร้รอยต่อเลยล่ะ"

"เมื่อกี้เพิ่งจะผ่อนคลายลงได้แท้ ๆ ตอนนี้เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอีกแล้วเนี่ย!"