ตอนที่ 120 แม่ครับ ผมก็อยากลงเรียนคอร์สส่วนตัวกับกัปตันเสิ่นเหมือนกัน!

เสิ่นเลี่ยนรับผ้าขนหนูที่เฉียวอี้โจวยื่นมาให้ แล้วเช็ดเหงื่อบนใบหน้าแบบลวก ๆ

การระเบิดพลังขั้นสุดเมื่อครู่ทำให้หน้าอกของเขายังคงกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นเบา ๆ ดังก้องชัดเจนในห้องซ้อมที่เงียบสงัด

ในฐานะกัปตัน เขาสัมผัสได้ถึงอารมณ์อันซับซ้อนที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศได้อย่างเฉียบคม