ตอนที่ 424 หันกลับไปโหลดแอปเตือนภัยแก๊งคอลเซ็นเตอร์กันด้วยนะ

เมื่อตัวโน้ตตัวสุดท้ายจางหายไปในอากาศ ม่านน้ำตกพลุไฟเย็นสีทองก็ค่อย ๆ มอดดับลง เหลือเพียงฟองสบู่ชวนฝันที่ยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ เด็กหนุ่มทั้งหกยืนเคียงบ่าเคียงไหล่เป็นแถวหน้ากระดาน แผงอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง หยาดเหงื่อและคราบน้ำตาปะปนกันไหลรินอาบสองแก้ม ทว่าบนใบหน้าของทุกคนกลับประดับด้วยรอยยิ้มที่สว่างไสวอย่างถึงที่สุด กระทั่งยังดูเจือความเซ่อซ่าอยู่เล็กน้อย

ผู้ชมทั้งฮอลล์ต่างพร้อมใจกันลุกขึ้นยืน เสียงปรบมือกึกก้องดั่งฟ้าร้องดังต่อเนื่องยาวนานไม่ขาดสาย เสียงตะโกนกู่ร้องคำว่า "ชุ่ยช่าน" หลอมรวมเป็นคลื่นเสียงซัดกระหน่ำเข้าใส่เวทีระลอกแล้วระลอกเล่า

อวี๋หว่านโจวผู้ทำหน้าที่พิธีกรเดินขึ้นมาบนเวทีด้วยขอบตาแดงเรื่อ เธอไม่ได้เอ่ยปากพูดในทันที แต่ตรงเข้าไปสวมกอดเด็กหนุ่มทั้งหกอย่างแนบแน่นก่อนเป็นอันดับแรก เธอตบไหล่เสิ่นเลี่ยนที่อยู่ใกล้เธอที่สุดเบา ๆ น้ำเสียงเจือความสั่นเครือที่ยากจะสังเกตเห็น "ฉัน... ฉันทำหน้าที่พิธีกรมาหลายปีขนาดนี้ เคยคิดว่าตัวเองได้เห็นเวทีที่น่าตื่นตะลึงมามากพอแล้ว แต่ในค่ำคืนนี้ พวกเธอและแฟนคลับของพวกเธอ ได้มอบบทเรียนที่ดีที่สุดให้กับฉัน และให้กับทุกคน ขอบคุณนะ ขอบคุณสำหรับเพลง 'ฟู่เยวีย' (ตามนัดหมาย) ของพวกเธอจริง ๆ ค่ะ"