ตอนที่ 55 เสิ่นเลี่ยนคนนี้ เกิดมาเพื่อเป็นตำแหน่งซีโดยแท้

ตัวเลขที่พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งบนตารางอันดับค่าเปล่งประกาย คือคำสารภาพรักที่จริงใจที่สุดที่เหล่าแฟนคลับมอบให้แก่ไอดอลของตน

วินาทีที่ช่องทางการโหวตเปิดฉากขึ้น นั่นหมายความว่าไม่มีแฟนคลับคนไหนจะสามารถยืนกอดอกลอยตัวมองดูความครึกครื้นได้อีกต่อไป

บรรดาแฟนคลับที่เคยถูกขนานนามว่าเป็น "กุลีปั่นดาต้า" ต่างทุ่มเทความคลั่งไคล้ที่บริสุทธิ์และแท้จริงที่สุด ลงสู่สมรภูมิรบที่เป็นของพวกเธอ

ถ้าถามเหตุผลน่ะหรือ ก็เพราะแฟนคลับรายการเซอร์ไวเวิลจะเยาว์วัยตลอดกาล และพร้อมจะหลั่งน้ำตาด้วยความตื้นตันอยู่เสมออย่างไรล่ะ

สนามรบของพวกเธออยู่นอกจอ ส่วนภายในเลนส์กล้องของรายการ การต่อสู้ของบรรดาเด็กฝึกก็ก้าวเข้าสู่ช่วงดุเดือดเลือดพล่านเช่นกัน

ขณะที่ทุกทีมกำลังเร่งสปีดขั้นสุดท้ายเพื่อเตรียมรับมือกับการทดสอบย่อยที่ใกล้จะมาถึง ทางรายการก็ปล่อยช่วงเซอร์ไพรส์ออกมา นั่นคือการตรวจตราของเหล่าครูฝึก

"ทีมตรวจสอบกะทันหัน" ที่ประกอบด้วยสามสมาชิกอย่าง เวินช่าน ราชินีจอเงินสามสถาบัน, อวี๋หว่านโจว นักร้องสายร้องเต้น และจิ้นหย่วน นักร้องสายพลังเสียง จะบุกเข้าไปในห้องซ้อมแต่ละห้องโดยไม่แจ้งล่วงหน้า เพื่อตรวจเช็กความพร้อมในการเตรียมรบขั้นสุดท้ายของพวกเขา

จนกระทั่งทีมของเว่ยหวาถูกสุ่มตรวจเป็นทีมแรก ข่าวเรื่องการตรวจกะทันหันถึงได้แพร่ออกไป แต่ละห้องซ้อมต่างเกิดความระส่ำระสายขึ้นมาเล็กน้อย

"แย่แล้ว ๆ ครูอวี๋จะมาแล้ว เสียงสูงของฉันยังฝึกไม่นิ่งเลย!"

"อย่าสุ่มโดนพวกเราเลยนะ ฉันยังจำเนื้อเพลงไม่แม่นเลย!"

บรรยากาศตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วตึกฝึกซ้อม ทว่าห้องซ้อมที่เสิ่นเลี่ยนอยู่นั้น ยังคงรักษาสมาธิขั้นสูงสุดเอาไว้ได้

ตอนที่ประตูห้องซ้อมถูกผลักเปิดออก คนทั้งเจ็ดเพิ่งจะซ้อมรวมจบไปหนึ่งรอบพอดี เหงื่อเปียกชุ่มเสื้อยืดของพวกเขา แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

ครูฝึกทั้งสามคนเดินเข้ามา สายตาเฉียบคมกวาดมองเหล่าเด็กหนุ่มที่กำลังหอบหายใจ

เวินช่านเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน เธอมองไปรอบ ๆ แล้วพูดขึ้นอย่างนึกสนุก "ดูท่าทางจะซ้อมกันมาดีนะ แสดงให้พวกเราดูแบบเต็ม ๆ สักรอบสิคะ"

เสิ่นเลี่ยนพยักหน้าให้ทุกคน

เสียงดนตรีดังขึ้น แสงไฟในห้องซ้อมหม่นลงตามท่วงทำนองท่อนอินโทร ร่างสามร่างปรากฏเงาราง ๆ อยู่ตรงมุมมืด

นั่นคือเหลียงชวน เฉินจิ่งหมิง และฟู่เซิน

พวกเขาขดตัว แขนสองข้างประสานกัน ราวกับถูกพันธนาการไว้ด้วยตรวนที่มองไม่เห็น

ทุกท่วงท่าเต็มไปด้วยความเชื่องช้าและเจ็บปวด พวกเขาพยายามเหยียดกายออก แต่กลับถูกพลังที่มองไม่เห็นฉุดกระชากกลับไปที่เดิม ปลายนิ้วสั่นระริกเพราะออกแรงสะกดไว้ สีหน้าสื่อถึงความสิ้นหวังที่ถูกกดทับจนถึงขีดสุด

แววตาของครูฝึกทั้งสามคนทอประกายชื่นชม นี่ไม่ใช่การเต้นธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือละครใบ้ที่เปี่ยมไปด้วยเรื่องราว

และเมื่อเสียงกลองหนักหน่วงในท่อนฮุกกระหน่ำลงมา ก็ราวกับเสียงอัสนีบาตที่ฟาดผ่าความสับสนอลหม่านให้แยกออก!

ทั้งสามคนเหมือนถูกอัดฉีดพลังอันไร้ขีดจำกัดเข้าไปในพริบตา พวกเขาแหงนหน้าขึ้นอย่างแรง แขนทั้งสองข้างกางออกและฉีกกระชากขึ้นด้านบนด้วยท่าทางของการดิ้นรนหลุดพ้น!

นั่นคือเสียงกู่ร้องและการระเบิดพลังที่มาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ

พวกเขาราวกับใช้กระดูก กล้ามเนื้อ และเลือดเนื้อ ฉีกกระชาก "ดักแด้" ไร้รูปที่ห่อหุ้มตัวเองอยู่นั้นออกเป็นชิ้น ๆ

ชั่วพริบตานั้น ความคู้ค่อมและอึดอัดกดดันทั้งหมดก็มลายหายไป

ทั้งสามคนยืนตระหง่าน แผ่นอกผึ่งผาย เชิดคางขึ้นเล็กน้อย แววตาแฝงความดื้อดึงและการกำเนิดใหม่ที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิง ซึ่งผุดขึ้นมาจากซากปรักหักพังแห่งความสิ้นหวัง

แก่นสารของการแสดงทั้งหมดได้รับการยกระดับขึ้นในวินาทีนี้ จากการถูกพันธนาการธรรมดา กลายเป็นการ "ทำลายดักแด้" ที่สะกดสายตาและสะเทือนอารมณ์

แม้แต่อวี๋หว่านโจวที่ขึ้นชื่อเรื่องความจู้จี้ มุมปากก็ยังอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมาบาง ๆ

ต่อเนื่องกันนั้นเอง ในจังหวะที่ท่วงท่าการกำเนิดใหม่ของทั้งสามคนหยุดนิ่งลง เสิ่นเลี่ยนก็นำเฉียวอี้โจวและคนอื่น ๆ ก้าวเท้ายาว ๆ ออกมาจากเงามืดด้านหลังพวกเขา

ย่างก้าวของพวกเขาหนักแน่นและมั่นคง แต่ละก้าวเหยียบลงบนจังหวะที่ดุดันได้อย่างแม่นยำ แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายทรงพลังของการเข้ามาต้อนรับและพร้อมจะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่

คนทั้งเจ็ดรวมตัวกันอย่างรวดเร็วโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันในชั่วพริบตา

การเต้นพร้อมเพรียงที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลัง เริ่มต้นขึ้นอย่างฉับพลัน!

ทุกจุดพักจังหวะ ทุกครั้งที่สะบัดแขน ทุกการเคลื่อนไหวของร่างกาย ล้วนพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว ท่วงท่าเด็ดขาดและเฉียบคม

ผลักดันความห้าวหาญอันมิอาจต้านทานหลัง "การกำเนิดใหม่" ให้พุ่งทะยานสู่จุดไคลแมกซ์ขั้นสูงสุด

คอนเซปต์การแสดงทั้งหมดสมบูรณ์แบบ แรงปะทะทางสายตาหนักหน่วงรุนแรงยิ่งนัก

บทเพลงหนึ่งจบลง

"เป็นความคิดที่สร้างสรรค์มากครับ" นักร้องอย่างจิ้นหย่วนทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน เขาเอ่ยชมโดยไม่ตระหนี่ถี่เหนียวแม้แต่น้อย "โดยเฉพาะการออกแบบท่าฉีกกระชากขึ้นด้านบนนั่น มันทำให้คอนเซปต์ 'การกำเนิดใหม่' เป็นรูปธรรมขึ้นมา ระเบิดอารมณ์มาก!"

เวินช่านก็พยักหน้าเช่นกัน "การส่งต่ออารมณ์และเส้นเรื่องดีมากทั้งคู่ เห็นได้ชัดเลยว่าทุ่มเททำการบ้านกันมาหนักมากค่ะ"

เมื่อได้รับการยอมรับจากครูฝึกทั้งสองท่าน สมาชิกในทีมต่างก็เผยสีหน้ายินดีออกมา

ทว่า อวี๋หว่านโจวกลับค่อย ๆ ส่ายหน้า

ทันทีที่เธอเอ่ยปาก บรรยากาศก็พลันแข็งค้างลงทันใด

"ความคิดสร้างสรรค์ให้คะแนนเต็มเลยค่ะ หรือให้ 120 คะแนนด้วยซ้ำ" สายตาของอวี๋หว่านโจวกวาดมองทุกคน ก่อนจะหยุดลงตรงเสิ่นเลี่ยนที่เป็นตำแหน่งซี "แต่ว่า การแสดงของพวกคุณ มันแตกแยกออกจากกันค่ะ"

เธอลุกขึ้นยืน เดินมาตรงหน้าแถว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเฉียบคม "เหลียงชวน เฉินจิ่งหมิง ฟู่เซิน จังหวะที่พวกคุณสามคนฉีกกระชากขึ้นด้านบน พลังระเบิดทางอารมณ์แข็งแรงมาก แต่หลังจากนั้นกลับหมดแรงฮึด สายตาว่างเปล่า พวกคุณทำได้แค่ท่าทางของ 'การแหกเปลือกดักแด้' แต่กลับไม่ได้แสดงสภาวะของ 'การกำเนิดใหม่' ออกมาเลย"

เธอหันไปมองคนอื่น ๆ อีกครั้ง "ส่วนอีกสี่คนที่เหลือ ท่าเต้นพยายามตามอย่างหนัก แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้อยู่ในคลื่นอารมณ์เดียวกับพวกเขาสามคน ความพร้อมเพรียงยังไม่พอ จุดพักจังหวะของท่าทางและวิธีการออกแรงก็ไม่เป็นหนึ่งเดียวกัน ตอนนี้พวกคุณทำให้ฉันรู้สึกว่า ไม่ใช่สหายร่วมศึกเจ็ดคนที่ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ แต่เหมือนกลุ่มนักเต้นสองกลุ่มที่จับพลัดจับผลูมารวมกันชั่วคราวมากกว่าค่ะ"

ท้ายที่สุด สายตาของเธอก็วกกลับมาหยุดที่ตัวเสิ่นเลี่ยน น้ำเสียงยิ่งทวีความจริงจังขึ้น

"โดยเฉพาะนาย เสิ่นเลี่ยน"

"นายเป็นตำแหน่งซี เป็นเสาหลักค้ำเวทีทั้งหมด แต่การคุมสีหน้าของนายมีปัญหาใหญ่มาก นายเยือกเย็นเกินไป เยือกเย็นราวกับคนนอกที่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ ท่าเต้นของนายเรียกได้ว่าไร้ที่ติ แต่ในแววตาของนายกลับไม่มีเปลวไฟ ไม่มีเรื่องราว คอนเซปต์ 'การกำเนิดใหม่' สิ่งที่ต้องการคือความเด็ดเดี่ยวที่จะสลัดหลุดจากทุกพันธนาการ คือความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งของการเกิดใหม่จากกองเพลิง ไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบที่นิ่งสงบไร้คลื่นลมอย่างที่นายเป็นอยู่ตอนนี้"

"ตำแหน่งซีที่ไร้วิญญาณ จะทำให้การแสดงของทั้งทีมสูญเสียจิตวิญญาณไปด้วย ความคิดสร้างสรรค์ของพวกคุณต่อให้ดีแค่ไหน มันก็เป็นได้แค่เปลือกนอกกลวง ๆ ที่สวยงามเท่านั้นค่ะ"

คำวิจารณ์ของอวี๋หว่านโจวแทงใจดำอย่างตรงจุด ชี้เข้าที่แก่นแท้โดยตรง

สมาชิกในทีมที่เพิ่งจะจมดิ่งอยู่ในความยินดีเมื่อครู่ พลันตื่นจากภวังค์ทันที เลือดฝาดบนใบหน้าเหือดหาย ความคิดสร้างสรรค์ของพวกเขาได้รับการยอมรับ แต่การปฏิบัติจริงกลับถูกสับเละไม่เหลือชิ้นดี นี่ทำให้รู้สึกหมดกำลังใจยิ่งกว่าการถูกปฏิเสธความคิดสร้างสรรค์เสียอีก

ภายในห้องซ้อม ตกอยู่ในความเงียบงันปานป่าช้าอีกครา

"อาจารย์อวี๋ครับ" เสียงราบเรียบเย็นชาสายหนึ่งดังขึ้น เสิ่นเลี่ยนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว โค้งคำนับอย่างจริงใจ "ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะ พวกเรามีปัญหาพวกนี้อยู่จริง ๆ ครับ"

เขายืดตัวตรง ในแววตาไม่มีความท้อแท้แม้แต่น้อย เขาหันไปหาเพื่อนร่วมทีมที่เริ่มจะทำตัวไม่ถูกแล้วเอ่ยว่า "อาจารย์อวี๋พูดถูก การปรับจูนเข้าหากันของพวกเรามีปัญหา ปิดเพลงซะ! นับจากตอนนี้เป็นต้นไป พวกเรามาเทียบท่าเต้นกันทีละแปดจังหวะ!"

"หา?" ลัวหมิงส่งเสียงไม่เข้าใจออกมา

"พวกเราพึ่งพาจังหวะดนตรีมากเกินไป จนกลับกลายเป็นมองข้ามลมหายใจและท่าทางของกันและกัน ตอนนี้ ฟังแค่คำสั่งของผม ใช้หูฟังเสียงท่าทางของเพื่อนร่วมทีมที่แหวกผ่านอากาศ ใช้ตามองดูจุดออกแรงทุกจุดของคนที่อยู่ข้างกาย สิ่งที่พวกเราต้องตามหาไม่ใช่จังหวะของดนตรี แต่เป็นจังหวะที่พวกเราทั้งเจ็ดคนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน!"

ลัวหมิงพยักหน้าเห็นด้วยกับแผนการของเสิ่นเลี่ยน ขณะเดียวกันก็เบนสายตาไปยังพวกของเหลียงชวนทั้งสามคน พลางปรับแก้แผนของเสิ่นเลี่ยนเล็กน้อย "พวกนายสามคน ยังไม่ต้องซ้อมท่า ส่องกระจกหาอารมณ์ก่อน ลองคิดดูว่าพันธนาการที่พวกนายอยากสลัดให้หลุดที่สุดในชีวิตคืออะไร ใส่ความเคียดแค้นและความปรารถนานั้นลงไปในแววตาของพวกนายซะ!"

จากนั้น เขาก็มองไปยังเสิ่นเลี่ยน ซ่งอวิ๋นโจว และเฉียวอี้โจวที่อยู่ข้างกาย "พวกเราสี่คน รวมฉันด้วย สีหน้าล้วนมีปัญหา นับจากตอนนี้เป็นต้นไป ทุกครั้งที่พวกเราเต้น รบกวนครูสอนเต้นช่วยอัดวิดีโอไว้ให้ที แล้วมาดูทีละเฟรม ดูว่าสีหน้าตรงไหนของตัวเองที่ไม่ถูกต้อง แววตาดุดันพอหรือยัง! ออร่าพลังสำคัญมาก!"

เสิ่นเลี่ยนพยักหน้าเห็นพ้อง เขากวาดสายตามองทุกคน น้ำเสียงไม่ดัง ทว่าหนักแน่นเฉียบขาดทุกถ้อยคำ "พวกเราเหลือเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมงแล้ว สู้เขานะทุกคน!!"

ตั้งแต่ยอมรับปัญหา ไปจนถึงการเสนอวิธีแก้ไขที่ระบุชัดเจนถึงสมาชิกแต่ละคน ทีมของเสิ่นเลี่ยนใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ

สมาชิกในทีมที่เดิมทีท้อแท้หดหู่ ถูกการรับมืออันเยือกเย็นและทรงพลังของเสิ่นเลี่ยนกับลัวหมิงจุดประกายจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

เวินช่านและจิ้นหย่วนที่อยู่ข้างๆ สบตากัน แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความทึ่ง

ส่วนอวี๋หว่านโจวที่เข้มงวดมาโดยตลอด เมื่อมองดูเด็กหนุ่มผู้เข้าสู่สถานะการทำงานอย่างรวดเร็วและเริ่มพาลูกทีมเก็บรายละเอียดคนนั้น ในแววตาของเธอก็เผยความชื่นชมออกมาอย่างไม่ปิดบังเป็นครั้งแรก

สิ่งที่เธออยากเห็น ก็คือตำแหน่งซีที่รู้ข้อผิดพลาดแล้วแก้ไขได้ทันที ทั้งยังสามารถนำพาทีมหลุดพ้นจากวิกฤตได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้

เสิ่นเลี่ยนคนนี้ เกิดมาเพื่อเป็นตำแหน่งซีโดยแท้จริง