ตอนที่ 97 พอดีเด็กของเรากำลังขาดเงิน

"จังหวะเวลาล็อกไว้เป๊ะมาก เป็นช่วงพักเที่ยงพอดี ตอนที่ทุกคนว่างไถเว็บบอร์ดเล่นกันแต่ฝั่งเราจะตอบสนองช้าไปครึ่งจังหวะ" จ้าวต้าชุนเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ คิ้วขมวดมุ่น "ลงมือเร็ว เตรียมการพร้อม หัวข้อครอบคลุมรอบด้าน ตั้งแต่ความสัมพันธ์ในทีมไปจนถึงความประพฤติส่วนตัว แล้วยังขุดเรื่องเก่าในอดีตมาเล่นอีก นี่คือการโจมตีเป้าหมายอย่างแม่นยำที่มีการวางแผนไว้ล่วงหน้า"

สมาชิกหลักหลายคนของฝ่ายประชาสัมพันธ์มารวมตัวกันอยู่ในห้องทำงานของจ้าวต้าชุน

เสี่ยวหลี่ในฐานะผู้พบเห็นคนแรก ได้สรุปทบทวนจุดเริ่มต้นจนถึงจุดจบของการปะทุของกระแสสังคม รวมถึงกระบวนการทั้งหมดที่แฟนคลับช่วยกอบกู้สถานการณ์ไว้อย่างรวดเร็ว

แม้แฟนคลับของเสิ่นเลี่ยนจะพึ่งพาได้ และช่วยกดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ส่วนใหญ่ลงไปได้แล้ว

การที่แฟนคลับต่อสู้เก่งย่อมเป็นเรื่องดี

แต่ถ้าบริษัทไม่ลงมือทำอะไรเลย นั่นก็คือการละเลยหน้าที่

"จะเป็นใครกันคะ" เพื่อนร่วมงานหญิงคนหนึ่งที่ดูแลด้านสื่อเดา "ถ้าดูจากฝ่ายที่ได้ผลประโยชน์ ในรายการ 'ชุ่ยช่านเลี่ยนซีเซิง' คนที่พอจะเป็นคู่แข่งกับเสิ่นเลี่ยนได้ ก็มีอยู่แค่ไม่กี่เจ้า เจียงเฉาจากไกอาคัลเจอร์? หรือว่าลู่อีไป๋จากเว่ยหลานเอ็นเตอร์เทนเมนต์?"

เสี่ยวหลี่ส่ายหน้า "ไม่น่าใช่ครับ ผมวิเคราะห์ดูแล้ว ถึงกระทู้โจมตีรอบนี้จะถาโถมมารุนแรงมาก แต่มีจุดแปลกประหลาดอยู่จุดหนึ่ง มันไม่มีการเหยียบใครเพื่อยกย่องคนอื่นเลย ไม่มีอวยคนอื่นแม้แต่คนเดียว คือตั้งหน้าตั้งตาโจมตีเสิ่นเลี่ยนล้วน ๆ"

พอคำพูดนี้จบลง ทุกคนในห้องประชุมต่างก็เงียบกริบ

ในสงครามกระแสสังคมของวงการบันเทิง การ 'เหยียบคนหนึ่งเพื่อยกอีกคน' เป็นเรื่องปกติธรรมดา และเป็นเบาะแสที่เผยตัวตนของฝ่ายโจมตีได้ง่ายที่สุด

ยอมเสียเงินจ้างคนมาโจมตีคู่แข่ง ย่อมต้องทำเพื่อปูทางให้ตัวเอง

แต่คู่ต่อสู้ครั้งนี้ กลับไม่เล่นตามตำราเสียนี่!

เอาแต่พัดกระพือให้ไฟติด แต่พอไฟลุกขึ้นมาแล้ว กลับไม่มีอะไรต่อเลย!

แล้วก็ไม่เห็นมีใครโผล่มาดับไฟด้วย แล้วนายจะทำไปเพื่ออะไรกัน?

มันยากที่จะตัดสินว่าฝ่ายไหนกันแน่ที่ทำเรื่องประเภททำลายคนอื่นแต่ตัวเองก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรแบบนี้

"ผมไหว้วานคนไปสืบทางฝั่งบริษัทกองทัพน้ำมาแล้วครับ" พนักงานอีกคนที่ดูแลด้านการจับตากระแสสังคมดันแว่นตาขึ้น พลางเอ่ยด้วยสีหน้าประหลาด "กลุ่มบัญชีที่เริ่มเปิดฉากโจมตีระลอกแรก หาต้นตอเจอแล้วครับ"

จ้าวต้าชุนกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที "เจ้าไหน?"

"ล่างเทาครับ ไม่มีฝักฝ่าย เป็นพวกที่รับทำเรื่องพวกนี้โดยเฉพาะ บริษัทเราก็เคยร่วมงานกับพวกเขามาก่อน อีกฝ่ายบอกว่า ข้อมูลของลูกค้าเป็นความลับทั้งหมด แต่ว่า พวกเขาแย้มรายละเอียดออกมาจุดหนึ่งครับ" สีหน้าของพนักงานคนนั้นยิ่งพูดยากเข้าไปใหญ่ "ทางบริษัทกองทัพน้ำบอกว่า ลูกค้ารายนี้แปลกมาก ระบุชื่อชัดเจนว่าต้องการแค่โจมตีเสิ่นเลี่ยนคนเดียว ไม่ได้บอกว่าจะให้แตะต้องใครอื่นเลย เพราะรูปแบบงานที่แค่ด่าคนอื่นโดยไม่อวยใครมันไม่ซับซ้อน ระดับความยากในการทำมันต่ำ พวกเขาเลยลดราคาให้ลูกค้าไปยี่สิบเปอร์เซ็นต์ด้วยครับ"

"..."

"......"

ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า

จ้าวต้าชุนรู้สึกว่าขมับของตัวเองกำลังเต้นตุบ ๆ

เขาทำงานในวงการนี้มาสิบกว่าปี เคยเห็นคนสาดโคลน เคยเห็นคนซื้อเทรนด์ค้นหา เคยเห็นคนส่งหนังสือเตือนจากทนายความ แต่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยว่าการจ้างคนมาด่าคนอื่นจะมีส่วนลดให้ด้วย

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

โปรโมชันส่วนลดพิเศษเฉพาะแอนตี้แฟนของเสิ่นเลี่ยนงั้นเหรอ?

"งั้นพวกเราก็ไม่ต้องเปลืองแรงไปหาต้นตอแล้ว รวบรวมรายชื่อพวกบัญชีการตลาดกับข้อมูลเจ้าของบัญชีที่กระโดดโลดเต้นหนักที่สุด กุเรื่องรุนแรงที่สุดในรอบนี้มาเป็นรายชื่อชุดหนึ่ง แล้วส่งตรงให้ตู้เลี่ยงเหิงเลย"

จ้าวต้าชุนตัดสินใจเด็ดขาด

ตู้เลี่ยงเหิงเป็นสำนักงานกฎหมายที่เป็นพันธมิตรของหวนอวี่กรุ๊ป ข้างในมีทีมงานที่คอยรับผิดชอบปัญหาทางกฎหมายของหั่วซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์โดยเฉพาะ

คุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี

"บอกพวกเขา ให้ฟ้องด้วยข้อหาหมิ่นประมาทกุเรื่องสร้างข่าวเท็จไปเลย สิทธิ์ในชื่อเสียงก็พ่วงไปด้วย ไม่ต้องไปเรียกร้องค่าเสียหายแค่หยวนสองหยวน แล้วก็ไม่ต้องเอาจดหมายขอโทษลายมือเขียนด้วย เสียเวลาเปล่า" น้ำเสียงของจ้าวต้าชุนแฝงความเย็นชาไว้สายหนึ่ง "ในเมื่อมีเงินจ้างคนมาโจมตี ก็ต้องเป็นพวกกระเป๋าหนักไม่ขาดเงินแน่ บัญชีละหนึ่งหมื่นหยวน ฟ้องเรียกค่าเสียหายตามเกณฑ์นี้ไปเลย พอดีเด็กของเรากำลังขาดเงินอยู่ด้วย โอกาสหาเงินดี ๆ แบบนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้"

"พอพวกนั้นโดนฟ้อง เดี๋ยวก็วิ่งโร่ไปเบิกเงินกับคนข้างหลังเองแหละ ช่างหัวมันสิว่าจะเป็นใคร ยังไงก็ถือว่าเอาเงินมาให้เราอยู่ดี"

"ตอนนี้เสิ่นเลี่ยนอยู่ในค่ายฝึก ออกมาไม่ได้ แจ้งความเองไม่ได้ พวกเราก็ฟ้องไปก่อน ถ้ายังกล้ามีคราวหน้าอีกล่ะก็ ฉันจะไปขอลาหยุดกับเหล่าหวังด้วยตัวเอง แล้วพาเขาไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจเลย!"

'เหล่าหวัง' ในปากของจ้าวต้าชุน ก็คือหวังเจิ้น ผู้กำกับใหญ่ของรายการนั่นเอง

พูดถึงเรื่องที่เสิ่นเลี่ยนขาดเงิน จ้าวต้าชุนเองก็เพิ่งรู้เรื่องเมื่อสองวันก่อนนี้เอง

เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเล่าตั้งแต่ช่วงหลังจบการแสดงรอบที่แล้ว วันนั้นผู้กำกับใหญ่หวังเจิ้นจงใจเรียกเขาไปคุยส่วนตัวข้าง ๆ แล้วเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามถึงอาการป่วยนอนโรงพยาบาลของอาจารย์เสิ่นเลี่ยน น้ำเสียงและคำพูดแสดงความเป็นห่วงเป็นใยอย่างยิ่ง

พอหวังเจิ้นถามขึ้นมาแบบนี้ จ้าวต้าชุนก็ถึงกับอึ้งไปตรงนั้น

นอนโรงพยาบาลงั้นเหรอ

เรื่องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

เขาที่เป็นผู้จัดการตัวจริงเสียงจริง กลับเพิ่งเคยได้ยินเรื่องที่คนในครอบครัวเพียงคนเดียวของศิลปินตัวเองป่วยเข้าโรงพยาบาลเป็นครั้งแรกจากปากผู้กำกับใหญ่ของรายการเนี่ยนะ!

ตอนนั้นเขารู้สึกแสบหน้าวาบ ๆ ได้แต่ตอบอ้อมแอ้มรับหน้าหวังเจิ้นไปสองสามคำ พอหันหลังกลับมาได้ก็พุ่งตรงไปยังชุ่ยเฟิงถังทันที

เขาถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า ที่เสิ่นเลี่ยนยอมเซ็นสัญญาง่ายดายขนาดนั้นในตอนแรก คงหนีไม่พ้นเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่ ๆ

คราวนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเด็กกึ่งโตพวกนั้นที่ยังคงมองมาด้วยสายตาระแวดระวัง จ้าวต้าชุนไม่ได้เปลืองน้ำลายมากความ เขาคลี่สัญญาผู้จัดการอย่างเป็นทางการที่เสิ่นเลี่ยนเซ็นให้กับหั่วซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นลายลักษณ์อักษรบนกระดาษขาวดำออกมาเปิดตรง ๆ เพื่อพิสูจน์ตัวตนของตัวเอง

อาจเป็นเพราะสัญญาที่มีผลผูกพันทางกฎหมายฉบับนั้นได้ผล หรืออาจเป็นเพราะในช่วงไลฟ์สดของรายการระยะหลังมานี้ พวกเขาเห็นเสิ่นเลี่ยนพยายามซ้อมเต้นอย่างหนัก แถมยังถือโอกาสโฆษณาร้านตัวเองไปด้วย ในที่สุดท่าทีของพวกศิษย์น้องก็เริ่มอ่อนลง

หลังจากได้รับความยินยอมจากพวกเขาแล้ว จ้าวต้าชุนก็ใช้เส้นสายและทรัพยากรของบริษัทในทันที

เมื่อวานนี้เอง ผู้เฒ่าเสิ่นได้ถูกย้ายตัวเข้าไปยังโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในจิงตูเป็นที่เรียบร้อย โดยมีผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทวิทยาแถวหน้าของประเทศหลายคนร่วมกันวินิจฉัยและวางแนวทางรักษา

ค่าใช้จ่ายทั้งหมด บริษัทเป็นฝ่ายออกสำรองจ่ายไปให้ก่อน

เรื่องนี้จ้าวต้าชุนยังไม่ทันได้บอกเสิ่นเลี่ยน

เขาอยากรอให้มีแผนการรักษาที่ชัดเจนกว่านี้ออกมาก่อน แล้วค่อยเอาข่าวดีที่แน่นอนไปบอกให้เด็กคนที่ต้องแบกรับทุกอย่างไว้เพียงลำพังคนนั้นได้รู้

แน่นอนว่าในตอนนี้ เรื่องที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นการกวาดล้างผลกระทบที่บทความโจมตีพวกนี้สร้างขึ้นให้แก่เสิ่นเลี่ยน

เมื่อจ้าวต้าชุนออกคำสั่ง ทุกคนก็รับคำสั่งไปจัดการทันที

เสี่ยวหลี่รัวนิ้วบนแป้นพิมพ์เพื่อดึงข้อมูลหลังบ้านขึ้นมาคัดกรองและจัดระเบียบบัญชีที่เต้นแร้งเต้นกาหนักที่สุดอย่างรวดเร็ว ส่วนเพื่อนร่วมงานหญิงที่รับผิดชอบด้านสื่อสัมพันธ์ก็หยิบโทรศัพท์มือถือเดินเลี่ยงไปอีกทาง ต่อสายตรงหาผู้ประสานงานของสำนักงานกฎหมาย "ตู้เลี่ยงเหิง" ทันที

คราวนี้ เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่แค่การชี้แจงอีกต่อไป แต่เป็นการเอาผิดทางกฎหมายอย่างแม่นยำและถึงที่สุด