ตอนที่ 53 คลับคล้ายคลับคลา

ตอนที่ไป๋เยฺว่ออกมา แม้จะสวมฮู้ดและหน้ากากอนามัย แต่เจ้าเสี่ยวฟั่นถวนในอ้อมแขนกลับสะดุดตาเกินไป แฟนคลับเพ่งมองแวบเดียวก็จำเขาได้ทันที

ล้วนเป็นแฟนคลับพันธุ์แท้ของตัวเองทั้งนั้น ในเมื่อถูกจำได้แล้ว ไป๋เยฺว่จึงไม่หลบซ่อน ดึงหมวกฮู้ดลงและปลดหน้ากากอนามัยออกอย่างเปิดเผย

เมื่อได้เห็นไป๋เยฺว่ตัวจริง บรรดาแฟนคลับในที่นั้นก็อดตื่นเต้นไม่ได้

"กรี๊ด! พี่เยฺว่ตัวจริงหล่อมากเลย ที่แท้ตอนไลฟ์สดก็ไม่ได้เปิดฟิลเตอร์ปรับหน้าเลยสักนิดนี่นา!"

"ลูกแพนด้าน้อยว่านอนสอนง่ายจัง น่ารักนุบนิบสุดๆ! ให้ตายสิ รีบดูเร็วเข้า!"

"พี่เยฺว่ ว่าแต่ตำรวจเรียกพี่มามีเรื่องอะไรเหรอครับ? ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม?"

ไป๋เยฺว่ยิ้มพลางตอบว่า "ที่ถูกเรียกมาสถานีตำรวจ หลักๆ มีสองสาเหตุครับ อย่างแรกก็เหมือนที่เพื่อนๆ บางคนเดาไว้ ผมมาลงทะเบียนบันทึกข้อมูลมายากลต่างๆ น่ะครับ การลงทะเบียนราบรื่นดี ทุกอย่างไม่มีปัญหาอะไร เพราะงั้นต่อไปนี้ทุกคนไม่ต้องระแวงสงสัยในมายากลของผมอีกแล้วนะ เชื่อในวิทยาศาสตร์ เชื่อในตัวผม ผมไม่หลอกทุกคนหรอกครับ"

แฟนคลับหลายสิบคนบางส่วนหลุดขำพรืดออกมา บางส่วนก็ทำหน้าเหมือนเพิ่งจะตาสว่าง

"ฮ่าๆ! ในเมื่อพี่เยฺว่ลงทะเบียนสำเร็จแล้ว ก็แปลว่าไม่มีปัญหาจริงๆ!"

"งั้นก็แปลว่า พี่เยฺว่คือนักมายากลที่ได้รับการรับรองจากทางการแล้วสิเนี่ย? พี่เยฺว่โคตรเจ๋งตลอดกาล!"

"เชื่อพี่เยฺว่ เชื่อในวิทยาศาสตร์! ฮ่าๆๆ!!"

ไป๋เยฺว่มองดูแฟนคลับที่เชื่อสนิทใจพลางแอบยิ้มในใจ ตำรวจนี่บารมีล้นเหลือจริงๆ สิน่า! ไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความเลย!

จากนั้นเขากล่าวต่อ "ส่วนสาเหตุที่สอง ก็คือเจ้าตัวนี้นี่แหละครับ ลูกแพนด้าเสี่ยวฟั่นถวน"

"ทุกคนก็รู้อยู่ว่า ครั้งก่อนผมเป็นคนช่วยชีวิตมันไว้ ด้วยเหตุนี้ นอกจากผมแล้ว มันก็ไม่ยอมตามใครเลย ทั้งยังจะทำร้ายคนแปลกหน้าที่เดินเข้าใกล้อีกต่างหาก ฝ่ายจัดการสมบัติแห่งชาติกับตำรวจจนปัญญา ก็เลยต้องให้ผมรับเลี้ยงมันไว้ชั่วคราวครับ"

"อะไรนะ?"

"ลูกแพนด้าเสี่ยวฟั่นถวน? พี่เยฺว่รับเลี้ยงได้เหรอ?"

"เชี่ยแล้ว! เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกว่ามีคนรับเลี้ยงสมบัติแห่งชาติได้ด้วย? พี่เยฺว่ พี่นี่มันแน่จริงๆ!"

"เสี่ยวฟั่นถวน? ชื่อน่ารักจังเลย น่ารักเหมือนตัวมันเลย!"

"น่ารักนุบนิบตาแป๋วสุดๆ! พี่เยฺว่คะ ขอลูบตัวเสี่ยวฟั่นถวนหน่อยได้ไหมคะ?"

"พี่เยฺว่ ผมก็อยากลูบเหมือนกันครับ!"

แฟนคลับจำนวนมาก โดยเฉพาะพวกผู้หญิง ต่างพากันก้าวไปข้างหน้าเพื่อจะฟัดเจ้าก้อนเสี่ยวฟั่นถวนแสนน่ารัก

ทว่าเสี่ยวฟั่นถวนกลับหันขวับ ส่งเสียงคำรามราวกับมังกรดุใส่พวกเธอ "อ๊าวอืมมม" ทว่าน้ำเสียงกลับอ่อนเดียงสา ประกอบกับท่าทางบ้องแบ๊วของมัน จึงแทบจะทำให้หัวใจของทุกคนละลายเหลว

"มันคือหมีนะครับ กัดคนเจ็บจริงๆ ด้วยนะ!"

เมื่อเห็นแฟนคลับบางคนยื่นมือเข้ามาจริงๆ ไป๋เยฺว่จึงรีบเอ่ยห้าม หากเจ้าตัวเล็กนี่โมโหขึ้นมา อย่าว่าแต่มือคนเลย ต่อให้เป็นท่อนเหล็ก มันก็กัดขาดได้!

เห็นไป๋เยฺว่เอ่ยห้ามเสียงเข้ม แฟนคลับจึงยอมรามือ จากนั้นด้วยคำเชิญชวนอันกระตือรือร้นของทุกคน ไป๋เยฺว่จึงได้ร่วมถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกับพวกเขาหลายต่อหลายครั้ง

ทั้งถ่ายเดี่ยว ถ่ายกลุ่มย่อย ถ่ายรวม ท่าโพสสารพัดแบบผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน

โดยเฉพาะพวกผู้หญิง ในเรื่องของการหามุมถ่ายรูปให้ออกมาสวยที่สุดนั้น สติปัญญาฉลาดปราดเปรื่องเทียบเท่าไอน์สไตน์ได้เลยทีเดียว!

ผ่านไปพักใหญ่ ไป๋เยฺว่ยังไม่ทันหงุดหงิด เจ้าเสี่ยวฟั่นถวนในอ้อมแขนกลับเริ่มอารมณ์บูดเสียแล้ว มันจ้องเขม็งไปยังแฟนคลับรอบด้านด้วยสายตาไม่ค่อยเป็นมิตร

"เอาล่ะครับ! ดีใจมากที่ได้พบทุกคน และซาบซึ้งใจมากที่ทุกคนเป็นห่วงผม แต่ช่วงเวลาแห่งการพบเจอมักแสนสั้น ทุกคนต่างก็มีธุระของตัวเองที่ต้องไปทำ"

"ต่อไปนี้ ให้ผมได้แสดงมายากลเล็กๆ ให้ทุกคนดูสักชุด แล้วพวกเราค่อยแยกย้ายกัน บ่ายนี้ในห้องไลฟ์ เราค่อยเจอกันใหม่ครับ!"

พอได้ยินว่าไป๋เยฺว่จะแสดงมายากลสดๆ ตรงนี้ ผู้ชมก็ยิ่งตื่นเต้นดีใจขึ้นมาทันที แววตาแต่ละคนแทบจะเปล่งประกายออกมาอยู่แล้ว

"ว้าวๆ! พี่เยฺว่แสดงสดเหรอเนี่ย! เป็นบุญตาแท้ๆ!"

"พี่เยฺว่ รอเดี๋ยวครับ รอผมเปิดโหมดอัดวิดีโอก่อน! โอเค พร้อมแล้ว!"

"ฮวงจุ้ยหมุนเวียนเปลี่ยนทิศแล้วโว้ย! พอกลับหอพักคราวนี้ ตำแหน่งคุณพ่อผู้เป็นใหญ่ของตูมั่นคงแน่นอน!!!"

จากนั้น ทุกคนก็พร้อมใจกันถอยเปิดพื้นที่ว่างเป็นวงกลมให้ไป๋เยฺว่อย่างรู้หน้าที่ มองปราดเดียวก็รู้เลยว่าเป็นแฟนคลับตัวจริง

ไป๋เยฺว่อมยิ้มน้อยๆ ยื่นซองเอกสารในมือขวาให้เสี่ยวฟ่านถวน

"เสี่ยวฟ่านถวน ถือให้ฉันก่อนนะ"

"อิ้ง~"

เสี่ยวฟ่านถวนแสนรู้มาก มันหนีบซองเอกสารไว้ตรงกลางระหว่างตัวมันกับไป๋เยฺว่ จากนั้นก็ใช้มือน้อยๆ สั้นๆ ป้อมๆ กดทับเอาไว้

บรรดาแฟนคลับส่งเสียงฮือฮาด้วยความประหลาดใจกันอีกระลอก

ความแสนรู้ของเจ้าเสี่ยวฟั่นถวนตัวนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าโก่วตั้นเลยสักนิด! ยิ่งไปกว่านั้น แววตาอันเฉลียวฉลาดที่เปล่งประกายออกมาจากดวงตาของมัน ยังดูมีสติปัญญาเหนือกว่าโก่วตั้นตั้งมากโขด้วยซ้ำ

ทำไมพวกสัตว์ที่อยู่ข้างกายพี่เยฺว่ถึงได้ทำตัวเหมือนพวกบรรลุเป็นภูตผีปีศาจกันไปหมดเลยเนี่ย?

"ดูให้ดีๆ นะครับ!"

เมื่อมือขวาของไป๋เยฺว่ว่างลง เขาก็หยิบสำรับไพ่สำหรับแสดงกลออกมาจากเสื้อฮู้ด ก่อนจะกรีดสับไพ่ด้วยมือเดียวอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงดังฟึ่บฟับ

ท่วงท่านั้นทั้งลื่นไหลและเท่บาดใจ

ทำเอาบรรดาแฟนคลับตรงหน้าพากันตื่นตาตื่นใจเป็นแถว

"ของในมือผมชิ้นนี้ เป็นแค่ไพ่กระดาษธรรมดาๆ ใช่ไหมครับ?"

ไป๋เยฺว่ยื่นสำรับไพ่ที่สับเสร็จแล้วส่งให้เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ข้างหน้า

เด็กหนุ่มรับมาตรวจดูด้วยความตื่นเต้น จากนั้นก็ส่งต่อให้คนข้างๆ ช่วยกันดู แล้วต่างก็พยักหน้ายืนยันพร้อมกัน

"ใช่ครับ! ไพ่ธรรมดาจริงๆ!"

"พี่เยฺว่ คุณจะแสดงมายากลอะไรเหรอครับ?"

"พักหลังมานี้ เพิ่งจะเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่เห็นพี่เยฺว่ใช้อุปกรณ์ประกอบฉากที่เห็นได้ชัดขนาดนี้น่ะ!"

ไป๋เยฺว่สับไพ่อีกรอบหนึ่ง

"สิ่งที่ผมจะแสดงก็คือ..."

ขณะที่พูด มือข้างที่ถือไพ่ก็สะบัดขึ้นสู่ท้องฟ้า ไพ่แต่ละใบพุ่งลอยออกไปอย่างเป็นระเบียบและรวดเร็วสุดขีด ก่อนจะค่อยๆ ร่วงหล่นจากที่สูงลงมายังตัวของไป๋เยฺว่

ผู้ชมทุกคนต่างกลั้นหายใจ เบิกตากว้างจับจ้องอย่างตั้งใจ เพราะกลัวว่าจะพลาดรายละเอียดไปแม้แต่เสี้ยวเดียว

เห็นเพียงมุมปากของไป๋เยฺว่ยกยิ้มขึ้นบางๆ ก่อนจะดีดนิ้วมือขวาเสียงดังเป๊าะ

เป๊าะ!

สิ้นเสียงนั้น ไพ่แต่ละใบที่กำลังร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศก็ลุกติดเปลวไฟสว่างจ้าบาดตา ทั้งยังหมุนวนรอบตัวของไป๋เยฺว่อย่างน่าอัศจรรย์ ราวกับพายุทอร์นาโดที่โอบล้อมตัวเขากับเสี่ยวฟั่นถวนเอาไว้ตรงกลาง

ความเร็วในการหมุนวนของไพ่ทวีความรวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ แสงไฟเจิดจ้าขึ้นทุกที จนในที่สุดเงาร่างของไป๋เยฺว่และเสี่ยวฟั่นถวนก็ถูกแสงเพลิงกลืนหายไปจนมิด

ฟู่~

วินาทีต่อมา พายุทอร์นาโดก็หยุดหมุนแล้วสลายตัวไป ทว่าร่างของไป๋เยฺว่กับเสี่ยวฟั่นถวนกลับอันตรธานหายไปแล้ว แม้กระทั่งไพ่เหล่านั้นก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน

สิ่งที่หลงเหลืออยู่ในอากาศ มีเพียงกลิ่นไหม้เกรียมของกระดาษเท่านั้น

คนดู: (´⊙ω⊙`)???

Σ(°△°|||)︴

เสกคนหายงั้นเหรอ???

วิธีการชิ่งหนีแบบนี้ มันคุ้นๆ อยู่นะเนี่ย!!!