ตอนที่ 83 เดือดพล่าน! บรรยากาศหน้างานแทบระเบิด

"มาแล้วครับ! บุคคลที่พวกเราทุกคนจับตามองและรอคอยมาแสนนาน สุดยอดนักมายากลระดับโลก เยฺว่ เขามาแล้วครับ!"

"ตามข้อมูลแล้ว เฮลิคอปเตอร์อยู่สูงราวหนึ่งร้อยสิบเมตร การดิ่งลงมาจากความสูงระดับร้อยเมตรแบบนี้ มีแต่ในหนังกับการ์ตูนเท่านั้นที่จะได้เห็น!"

พิธีกรทั้งสองคนบนเวทีต่างพูดด้วยความตื่นเต้น ทว่าเสียงของพวกเขากลับแทบจะถูกกลืนหายไปในเสียงโห่ร้องกึกก้องบ้าคลั่งของเหล่าผู้ชม

"กรี๊ดดด!!!"

"พี่เยฺว่ สามีขา!!!"

"พี่เยฺว่ ฉันรักคุณ!!"

"เร็วเข้า ทางนั้นเป็นลมไปสองคนแล้ว!"

"ทางนี้มีอีกสามคน!"

คำพูดของไป๋เยฺว่ที่ส่งมาถึงเหล่าแฟนคลับ เปรียบเสมือนระเบิดนิวเคลียร์ที่ตูมลงกลางผืนทะเลอันสงบนิ่งจนเกิดคลื่นยักษ์โหมซัด เสียงกรีดร้องและเสียงตะโกนในลานจัดงานดังระงมเป็นระลอก ยิ่งมายิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ!

เจ้าหน้าที่พยาบาลและทีมรักษาความปลอดภัยหน้างานต่างพากันวุ่นวายหนักขึ้นไปอีก ผู้ชมที่นั่งอยู่ตรงกลางแล้วหมดสติไปถูกคนดูรอบข้างช่วยกันยกชูข้ามศีรษะส่งตัวออกมา บรรยากาศที่ดุเดือดร้อนแรงเช่นนี้ทำเอาทีมแพทย์ที่กำลังยุ่งอยู่ยังอดไม่ได้ที่จะต้องเงยหน้าขึ้นไปมองเป็นระยะ

และในชั่วพริบตาที่ไป๋เยฺว่กระโดดออกมาจากเฮลิคอปเตอร์ เขาก็ปล่อยโดรนพลังเวทออกมาด้วยเช่นกัน ในห้องไลฟ์มีคนมารออยู่ก่อนแล้วถึงยี่สิบหกล้านคน พอเริ่มเปิดไลฟ์ปุ๊บก็ทำลายสถิติจำนวนคนดูพร้อมกันสูงสุดในทันที!

ทันทีที่ภาพปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์ คนกว่ายี่สิบหกล้านคนก็พากันตื่นเต้นดีใจจนแทบจะทะลุจอออกมาตะโกน ยิ่งเห็นไป๋เยฺว่เปิดตัวด้วยการดิ่งพสุธาจากที่สูงลิบตั้งแต่เริ่ม ก็ยิ่งเป็นไฮไลต์เดือดขั้นสุด

"เชี่ยเอ๊ย! เริ่มแล้ว! เริ่มแล้วโว้ย!"

"หน้างานเดือดจัดเลยมั้ยล่ะ คึกคักเกินไปแล้วป้ะ?? ฮือออ อิจฉาชะมัด!"

"แม่เจ้าโว้ย ดูพี่เยฺว่สิ โดดลงมาจากฮอเนี่ยนะ?? พี่เยฺว่คือพระเจ้าของกู!!"

"กรี๊ดดด!! พี่เยฺว่ใส่ชุดนักมายากลแบบเป็นทางการครั้งแรกเลยอะ! หล่อเวอร์!!!"

"ซี๊ด หล่อก็หล่อสุดๆ อยู่หรอกนะ แต่ชักจะแปลกๆ แล้วปะ! พี่เยฺว่ ความเร็วตอนร่วงลงมามันเร็วเกินไปแล้วมั้ง!!!"

"น่าจะซ่อนร่มชูชีพหรือไม่ก็เครื่องช่วยบินเอาไว้หรือเปล่า? แต่ว่า พี่เยฺว่รีบหน่อยเหอะ! ดูเหมือนความสูงจะไม่พอแล้วนะ"

"จบเห่แล้ว! ร่วงมาจากที่สูงเป็นร้อยเมตร พอถึงพื้นความเร็วต้องไม่ต่ำกว่ายี่สิบเมตรต่อวินาทีแน่ ถ้าพลาดขึ้นมานี่ไม่ม่องเท่งเลยเหรอวะ?"

ผู้ชมหน้างานยังคงกรีดร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ความตื่นเต้นขั้นสุดทำให้แทบจะหยุดคิดเรื่องอื่นไปหมด ขณะที่คนดูในห้องไลฟ์ยังพอมีสติมากกว่า บางคนจึงเริ่มเป็นห่วงขึ้นมาแล้ว

"กรี๊ดดด!!!"

"พี่เยฺว่!!!"

บรรยากาศหน้างานยังคงระเบิดความมันอย่างต่อเนื่อง ความเร็วในการทิ้งตัวลงมาของไป๋เยฺว่ยิิ่งทวีความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ห่างจากด้านบนของเวทีเหลือเพียงสี่สิบเมตร สามสิบเมตร

"คงไม่เกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย??"

ผู้จัดการหวังรวมถึงทีมงานทุกคนต่างแหงนหน้ามองอยู่นอกเวที สีหน้าเคร่งเครียดและกังวลใจเป็นที่สุด ไป๋เยฺว่บอกแค่ว่าจะให้เตรียมเฮลิคอปเตอร์ แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าจะโดดลงมายังไง เนื่องจากเป็นความลับของมายากล พวกเขาเองก็ถามไม่ได้

ยี่สิบห้าเมตร

ยี่สิบเมตร

ชายเสื้อคลุมสีขาวด้านหลังของไป๋เยฺว่สะบัดพัดเสียงดังพึ่บพั่บตามแรงลม เขามองไปยังเหล่าแฟนคลับที่กำลังคลั่งไคล้กันถ้วนหน้าพลางยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก จากนั้น มือที่เคยกดหมวกเอาไว้ก็ถอดหมวกออก แล้วโยนลงไปข้างล่าง

กลางอากาศสูงจากเวทีกว่าสิบเมตร ร่างของไป๋เยฺว่พุ่งปะทะเข้ากับหมวกใบนั้น ในวินาทีถัดมา ท่ามกลางสายตาของคนดูหน้างานกว่าสองแสนคนและในห้องไลฟ์อีกเกือบสามสิบล้านคน ร่างของเขากลับอันตรธานหายไปในความว่างเปล่า เหลือเพียงหมวกที่ถูกสปอตไลต์ส่องรวมจุดไว้ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาอย่างเชื่องช้า

เหวอออ ว้ากกก!!!

"เชี่ยยยย!!!"

"(´⊙ω⊙`)! พี่เยฺว่ล่ะ? เชี่ยไรเนี่ย? มุดเข้าไปในหมวกเหรอวะ??"

เสียงโห่ร้องตะโกนดังก้องฟ้าขึ้นมาอีกระลอก ทว่าท่ามกลางเสียงเชียร์เหล่านั้น รอบหมวกมายากลของไป๋เยฺว่ก็มีเปลวไฟลุกพรึบขึ้นมา พอเปลวไฟมอดดับลง แม้แต่หมวกก็หายวับไปตามกัน

ลำแสงไฟที่สูญเสียเป้าหมายต่างสาดส่องไปทั่วเพื่อค้นหาร่างของไป๋เยฺว่

"เชี่ยเอ๊ย! หายไปแล้ว! หายไปสนิทเลย"

"คุณพระช่วย! คุณเยฺว่สุดยอดนักมายากลของเรา หายไปไหนแล้วเนี่ย??"

พิธีกรทั้งสองคนตื่นเต้นจนเผลอสบถคำอุทานออกมา ปกติแล้วถ้าเป็นงานพิธีกรทั่วไป พวกเขาย่อมรู้เบื้องหลังการแสดงเป็นอย่างดี แต่งานนี้กลับไม่รู้อะไรเลยแม้แต่น้อย ยิ่งมองด้วยตาเปล่าก็ยิ่งจับไต๋ไม่ถูก!

"พี่เยฺว่อยู่ไหนแล้วเนี่ย??"

ในที่สุดบรรยากาศในคอนเสิร์ตก็เงียบลงบ้าง ทุกคนอดไม่ได้ที่จะใจเต้นรัวพลางกวาดสายตามองหาไปทั่ว พวกเขารู้สึกได้ว่าท่วงท่าอันคุ้นเคยนี้ ช่างคล้ายคลึงกับกลเสกคนหายสองครั้งก่อนที่ถนนกับหน้าสถานีตำรวจไม่มีผิด!

5 วินาที

10 วินาที

ผ่านไปเกือบครึ่งนาที

กลางเวหาเหนือเวทีพลันสว่างวาบขึ้นมา ดอกบัวเพลิงสีครามปรากฏขึ้นหนึ่งดอก แสงไฟสปอตไลต์ของเวทีพลันสาดรวมกันเข้ามาทันที

พี่เยฺว่! ต้องเป็นพี่เยฺว่แน่ๆ!

ขอเดามั่วๆ เลย พี่เยฺว่อยู่ในดอกบัวนั่นแหละ!

ผู้ชมในงานส่งเสียงเฮลั่นขึ้นมาอีกระลอก ท่ามกลางความคลั่งไคล้ของพวกเขา ดอกบัวบนเวทีค่อยๆ ผลิบานออก ไป๋เยฺว่ในชุดนักมายากลสีขาวปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขายืนหยัดอยู่กลางความว่างเปล่าอย่างไร้สิ่งรองรับ

ผู้ชมในงาน:

o(>ω<)o

(⊙ᗜ⊙) เชี่ยเอ๊ย! พี่เยฺว่ทำได้ยังไงวะเนี่ย? โคตรเทพเลย!

แม่งเอ๊ย ดูมายากลพี่เยฺว่สดๆ ที่งานเนี่ย โคตรฟิน โคตรสะใจเลยว่ะ!

ในห้องไลฟ์เองก็เดือดพล่านเช่นกัน พลอยได้ยินเสียงโห่ร้องกึกก้องสะเทือนฟ้าดินของผู้ชมในงาน ยิ่งกระตุ้นให้ตื่นเต้น อิจฉาตาร้อนจนแทบคลั่ง

ลานกว้างใหญ่เบ้อเริ่มขนาดนั้น ทำไมไม่เพิ่มบัตรอีกสักสองสามแสนใบวะ?

บริษัทบันเทิงเทียนหลานขยะเปียกเอ๊ย!!!

อีกด้านหนึ่ง ผู้จัดการหวังกับทีมงานฝ่ายรายการต่างลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก สายตาที่มองไปยังไป๋เยฺว่เต็มไปด้วยความทึ่งและชื่นชม

ฝีมือของเยฺว่นี่มันสุดยอดจริงๆ!

พวกเขารู้ดีว่าใต้ฝ่าเท้าของไป๋เยฺว่มีลวดสลิงเส้นบางขึงอยู่ นั่นคือสิ่งที่พวกเขาจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า

"ผมคือนักมายากล เยฺว่ครับ! ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานกันในค่ำคืนนี้"

ไป๋เยฺว่ถอดหมวกมายากลออก โค้งคำนับให้บรรดาแฟนคลับรอบทิศอย่างสุภาพและสง่างาม เรียกเสียงกรีดร้องตะโกนลั่นจากผู้ชมในงานขึ้นมาอีกระลอก

"คืนนี้ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อแสดงปาฏิหาริย์แห่งมายากล เชื่อว่าจะไม่ทำให้เพื่อนๆ ทุกคนที่มาที่นี่ต้องผิดหวังครับ"

พูดจบ ไป๋เยฺว่ก็ยกหมวกขึ้นมา แล้วเป่าลมเบาๆ ใส่ปากหมวกหนึ่งที

วินาทีต่อมา วิหคเพลิงสีส้มแดงบินกรูออกจากหมวกทีละตัว พอทะยานไปได้ครึ่งทาง เปลวไฟก็มลายหายไป กลายร่างเป็นนกพิราบสีขาวบริสุทธิ์บินว่อน

ผู้ชมเผยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ตกใจมากนัก การเสกนกพิราบเป็นเรื่องธรรมดาในวงการมายากลอยู่แล้ว

ทว่า ช้าๆ ชัดๆ พวกเขากลับเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ

วิหคเพลิงที่บินพรวดพราดออกจากหมวกไม่มีทีท่าว่าจะหยุด มันเร็วขึ้นเรื่อยๆ จำนวนก็มากขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นพวยพุ่งออกมาคราวละหลายร้อยตัว

พรึ่บ พรึ่บ

นอกลานกว้าง สปอตไลต์ดวงใหญ่สว่างจ้าส่องเข้ามา นกพิราบเห็นแสงไฟก็พากันบินรี่ออกไปนอกบริเวณลานแสดงทันที

กรู๊ กรู๊

กรู๊ กรู๊

ชั่วพริบตา ท้องฟ้าเบื้องบนก็ขาวโพลนพร่างพราวไปทั้งแถบ

ถึงตอนนี้ ผู้ชมถึงได้ช็อกตาค้างของจริง

(´⊙ω⊙`)???

เชี่ยยยย! นกพิราบเยอะขนาดนี้เลยเหรอ? บินออกมาจากหมวกพี่เยฺว่ทั้งหมดเลยเนี่ยนะ?

นี่... นี่มันต้องมีเป็นหมื่นตัวแล้วมั้งเนี่ย?

นี่ไม่ใช่หมวกมายากลแล้ว นี่มันหมวกเวทมนตร์ชัดๆ! ข้างในซ่อนมิติไว้เรอะ??

กูก็บอกแล้ว มายากลของพี่เยฺว่มันจะไปธรรมดาได้ยังไงกันเล่า!!!

ได้ยินเสียงอุทานด้วยความแตกตื่นของทุกคน ไป๋เยฺว่ก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย จากนั้น เขาก็ก้าวเท้าเดินลอยตัวไปบนอากาศเหนือเวทีอย่างไร้สิ่งกีดขวาง

ผู้ชมค่อยๆ ยืดคอยาว เพ่งสายตาจับจ้องไปที่ใต้ฝ่าเท้าของไป๋เยฺว่เขม็ง

(´⊙ω⊙`)???

เชี่ยยยย! เหยียบย่ำความว่างเปล่าเนี่ยนะ? พี่เยฺว่เป็นยอดคนระดับจอมยุทธ์เหินเวหาหรือไงวะ??

o(*////▽////*)q กรี๊ดดดด!! พี่เยฺว่บินได้ด้วย โคตรจะหล่อเลยโว้ยยย!!!

ใครก็ได้ ใครสักคนออกมาอธิบายทีสิวะ ว่าเขาทำได้ยังไงเนี่ย?

แทบทุกคนหัวสมองเต็มไปด้วยความงุนงงสงสัย ขณะที่ผู้จัดการหวังและทีมงานข้างเวทีกลับยกยิ้มมุมปาก นกพิราบสีขาวนั่นมีเกือบหมื่นตัวจริงๆ ซึ่งเป็นพวกเขานี่แหละที่เตรียมไว้ให้

พวกเขาใช้ช่องลับใต้เวทีซ่อนนกพิราบเอาไว้ ในความมืดมิด เมื่อทุกคนหันไปสนใจหมวกกับพร็อปวิหคเพลิงของเขา ก็แอบปล่อยนกพิราบบนเวทีออกมา พอจำนวนมันเยอะมากเข้า ก็หลอกตาคนดูได้เนียนกริบ

ส่วนลวดสลิงก็ทาเป็นสีดำ ม่านราตรีช่วยอำพรางไว้ ผู้ชมจึงมองไม่เห็น ทำให้เกิดภาพลวงตาเหมือนเดินเหินกลางอากาศได้นั่นเอง!

เยฺว่นี่เป็นอัจฉริยะจริงๆ แถมฝีมือยังเก่งกาจไร้ที่ติอีกต่างหาก!!

เยฺว่นี่แหละคือนักมายากลที่เก่งที่สุดในโลกตัวจริงเสียงจริง!

ผู้จัดการหวังทอดถอนใจด้วยความปลาบปลื้ม ทว่าผู้ช่วยตัวน้อยข้างกายกลับขมวดคิ้วมุ่นขึ้นมาฉับพลัน

"มะ...ไม่ดีแล้วครับ! ผู้จัดการหวัง!!! ทะ...ทิศทางที่เยฺว่กำลังจะเดินไปนั่น พะ...พวกเราเหมือนจะไม่ได้ขึงลวดสลิงไว้นะครับ..."