ตอนที่ 82 คอนเสิร์ตสองแสนคน นักมายากลชุดคลุมขาวปรากฏตัว

เวทีมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร เป็นเวทีวงกลมที่มีรัศมีราวๆ ยี่สิบห้าเมตร เทียบเท่ากับสนามบาสเกตบอลสองสนามครึ่งเลยทีเดียว

ภายในห้องรับรอง ชายชราผมขาวโพลนคิ้วขาวสะพรั่งคนหนึ่งกำลังนั่งรออยู่บนเก้าอี้ สีหน้าสงบนิ่ง ทว่าแฝงไว้ด้วยบารมีน่าเกรงขามโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด ด้านข้างมีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนเฝ้าอยู่อย่างเงียบสงบ สายตาคอยสอดส่องระแวดระวังไปรอบทิศทางตลอดเวลา

"คุณปู่!"

ซ่งเชียนเชียนวิ่งพรวดเข้ามา พอเห็นชายชรา ใบหน้าน้อยๆ ก็เอ่อล้นไปด้วยรอยยิ้มดีใจสุดขีดทันที

"ฮ่าๆ หลานสาวคนเก่งของปู่!"

ชายชราเห็นซ่งเชียนเชียนวิ่งเข้ามาก็รีบลุกขึ้นยืนทันที บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยนเปี่ยมด้วยความเมตตา

"ไม่ได้เจอคุณปู่ตั้งนานเลยนะคะ!"

ซ่งเชียนเชียนวิ่งเข้ามากุมมือชายชราเอาไว้ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ

"คุณปู่ตั้งใจมาดูคอนเสิร์ตของหนูเป็นพิเศษเลยเหรอคะ"

คุณปู่ของซ่งเชียนเชียนยกมือลูบหัวน้อยๆ ของซ่งเชียนเชียนอย่างเอ็นดู สีหน้าเต็มไปด้วยความรักใคร่

"แน่นอนสิ! คอนเสิร์ตครั้งแรกของหลานสาวสุดที่รัก ปู่จะพลาดได้ยังไงล่ะ"

"ฮิๆ ไม่ได้เจอคุณปู่มาปีกว่าแล้วนะคะเนี่ย!"

ซ่งเชียนเชียนจูงมือคุณปู่ให้นั่งลง จากนั้นก็รินน้ำชาให้หนึ่งถ้วย ส่วนชายหนุ่มที่ยืนคุ้มกันอย่างเงียบๆ อยู่ข้างๆ นั้น เธอดูเหมือนจะเห็นจนชินตาแล้ว

"นั่นน่ะสิ พริบตาเดียว เชียนเชียนบ้านเราก็กลายเป็นดาราดังไปซะแล้ว ฮ่าๆๆ"

"คุณปู่คะ มีที่ไหนกัน หนูก็แค่เป็นนักร้องตัวเล็กๆ เองนะคะ!"

"ฮ่าๆ นักร้องตัวเล็กๆ งั้นเรอะ! นักร้องตัวเล็กๆ ที่มีแฟนคลับตั้งหลายสิบล้านคนเนี่ยนะ"

"คุณปู่ล่ะก็..."

สองปู่หลานพูดคุยกันอยู่พักใหญ่ พอไต่ถามสารทุกข์สุกดิบในครอบครัวจนหมดแล้ว คุณปู่ของซ่งเชียนเชียนก็เอ่ยถามขึ้นว่า "จริงสิ หลานรัก พาร์ตเนอร์ของหลาน นักมายากลคนนั้นน่ะ ยังไม่มาอีกเหรอ"

พอซ่งเชียนเชียนได้ยิน ก็หรี่ตาโตๆ จ้องมองคุณปู่ของตัวเองทันที

ประโยคคำถามนี้ทำให้เธอเข้าใจได้ในทันใด ที่คุณปู่มาดูคอนเสิร์ตของเธอมันก็แค่ทางผ่าน เป้าหมายที่แท้จริงคือมาหาไป๋เยฺว่ต่างหาก!

"อ๋อ...!!!"

"ฮึ! ที่แท้คุณปู่ก็ไม่ได้มาดูคอนเสิร์ตของหนูหรอก!"

ซ่งเชียนเชียนยู่ปากน้อยๆ จากนั้นดวงตากลมโตก็กลอกไปมา คุณปู่มาหาพี่เยฺว่ทำไมกันนะ หรือว่าจะลงมือจัดการพี่เยฺว่เหรอ

ในใจของซ่งเชียนเชียนเริ่มตึงเครียดขึ้นมาเล็กน้อย ฐานะของคุณปู่เธอน่ะ ไม่ธรรมดาเลยสักนิด!!!

คุณปู่ของซ่งเชียนเชียนหัวเราะเสียงดังลั่น

"โธ่ ปู่ตั้งใจมาดูคอนเสิร์ตของหลานเป็นหลักสิ การหาตัวนักมายากลคนนั้นน่ะ แค่ทำไปด้วยระหว่างทางต่างหาก"

"ฮึ!"

แววตาของซ่งเชียนเชียนฉายแววหวาดระแวง

"คุณปู่ มาหาพี่เยฺว่ทำไมคะ"

"ตกลงกันไว้ก่อนเลยนะ พี่เยฺว่เป็นคนดีมาก คุณปู่ห้ามไปทำให้เขาลำบากใจเด็ดขาดนะ เขาเคยช่วยเด็กผู้หญิงสองคน เคยช่วยดับไฟไหม้ แล้วก็ยัง...ยังช่วยพวกคุณจับคนร้ายตั้งเยอะแยะ..."

"แค่ก!!"

ด้วยความร้อนใจ ซ่งเชียนเชียนจึงพูดออกมาไม่หยุด ทว่าในจังหวะที่กำลังจะหลุดปากพูดอะไรต่อ ชายหนุ่มที่เงียบมาตลอดก็กระแอมไอขัดจังหวะคำพูดของเธอขึ้นมา

ซ่งเชียนเชียนกวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ ก็เบะปากพูดขึ้นว่า "พวกคุณจะเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลไม่ได้นะ!"

"เอ๊ยไม่ใช่! พี่เยฺว่ไม่ใช่วัวสักหน่อย สรุปก็คือ พวกคุณจะทำให้พี่เยฺว่เสียน้ำใจไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ!"

"ฮ่าๆๆ"

ชายชรามองดูหลานสาวของตัวเอง พอฟังเธอพูดจบก็หัวเราะร่าออกมาอีกครั้ง

"หลานรัก หลานเพิ่งรู้จักกับเขาได้ไม่กี่วันเองไม่ใช่เรอะ เป็นห่วงเขาขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย ถึงกับออกโรงพูดแทนเขาตั้งมากมายขนาดนี้"

ซ่งเชียนเชียนหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะรีบพูดแก้เก้อทันควัน "ฮึ...หนูแค่ผดุงความยุติธรรมต่างหากล่ะคะ!"

"หน้าตาปู่เหมือนคนเลวขนาดนั้นเลยเรอะ"

ซ่งเชียนเชียนมองดูคุณปู่ของตัวเองอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างทะเล้น

"เหมือนค่ะ! คิกๆ"

คุณปู่ของเธอส่ายหน้าพลางยิ้มขำ

"วางใจเถอะ ปู่มีเรื่องด่วนจะคุยกับเขาจริงๆ แต่ไม่มีทางทำให้เขาลำบากใจแน่นอน ประเทศต้าเซี่ยของเรา ยิ่งไม่มีวันทำให้เหล่าฮีโร่ต้องเสียน้ำใจเด็ดขาด"

ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ ทว่าแฝงไว้ด้วยความแน่วแน่เด็ดเดี่ยวอย่างยิ่ง ราวกับเป็นคำมั่นสัญญาอันทรงเกียรติ ชายหนุ่มข้างกายอดไม่ได้ที่จะยืดอกเงยหน้าขึ้น ส่วนซ่งเชียนเชียนที่ซุกซนขี้เล่นก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นมาหลายส่วน

"พี่เยฺว่มาถึงแล้วค่ะ แต่ว่าเขาไม่ได้อยู่ตรงเวทีนี้นะคะ แต่อยู่ข้างนอก เป็นจุดเตรียมตัวขึ้นแสดงอีกจุดหนึ่งน่ะค่ะ"

รูปแบบการเปิดตัวขึ้นเวทีของไป๋เยฺว่ไม่เหมือนกับของซ่งเชียนเชียน จึงถูกจัดไว้ที่ด้านนอก

พอฟังหลานสาวพูดจบ คุณปู่ของซ่งเชียนเชียนก็พยักหน้ารับ

"แบบนี้นี่เอง! งั้นพวกเราก็รออยู่ที่นี่ก่อนแล้วกัน คืนนี้ยังมีเวลาอีกเยอะ"

"ได้ยินว่าหลานรักกำลังจะปล่อยเพลงใหม่อีกแล้ว เตรียมตัวไปถึงไหนแล้วล่ะ"

"ก็โอเคแล้วค่ะ แค่รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย"

เวลาหนึ่งทุ่มตรง ท้องฟ้ามืดสนิทลงแล้ว

"เริ่มตรวจตั๋วแล้ว ขอให้ผู้ชมทุกท่านเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ ห้ามแซงคิวโดยเด็ดขาด และปฏิบัติตามกฎของคอนเสิร์ต หากฝ่าฝืน โทษเบาจะถูกปรับ โทษหนักจะถูกขึ้นบัญชีดำ"

ประตูทางเข้าออกทั้งสี่ทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือของคอนเสิร์ตเปิดออกตรงเวลา แต่ละประตูมีจุดตรวจความปลอดภัยราวสิบกว่าช่อง ผู้ชมที่เฝ้ารอมาเนิ่นนานต่างทยอยเดินเข้างานด้วยความตื่นเต้น

"เชี่ยเอ๊ย! ในที่สุดก็ถึงเวลานี้สักที!"

"ฮิๆ ได้ยินว่าพี่เยฺว่จะขึ้นแสดงด้วย แถมยังได้ฟังซ่งเชียนเชียนร้องเพลง ตั๋วใบเดียวดูได้สองโชว์ สามพันนี้คุ้มชะมัด!"

"ให้ตายสิ! นาย ตั๋วชั้นสองของนายนี่สามพันเองเหรอ?"

"ใช่สิ! เอ่อ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ? มันแพงไปเหรอ?"

"ฮือๆ อิจฉาว่ะ ตั๋วชั้นสองเหมือนกันแท้ๆ ฉันโดนไปตั้ง 6,800!"

"เอ่อ... ซี้ด..."

ผู้คนกว่าสองแสนคนทยอยเดินเข้าสู่สถานที่จัดคอนเสิร์ตอย่างคึกคักทว่ามีระเบียบ

ด้านนอกจัตุรัส บรรดาคนที่ซื้อตั๋วไม่ทันแต่ยังอุตส่าห์ดั้นด้นมาต่างพากันตะโกนถามอย่างร้อนรน

"มีใครอยากปล่อยตั๋วในมือบ้างไหมครับ! ผมรับซื้อราคาสูงเลย!"

"ฉันให้ตั๋วชั้นสองใบละหนึ่งหมื่น ตั๋วชั้นหนึ่งสามหมื่น ตั๋ววีไอพีช่างมันเถอะ ใครก็ได้ช่วยสงเคราะห์ปล่อยให้สักใบได้ไหม?"

ตามปกติแล้วหน้างานคอนเสิร์ตมักจะมีพวกตั๋วผีคอยเร่ขายตั๋วด่วนอยู่เกลื่อนกลาด ทว่างานนี้กลับไม่มีเลย ไม่มีตั๋วผีแม้แต่คนเดียว! หรือจะพูดให้ถูกก็คือ พวกตั๋วผีต่างผันตัวไปเป็นคนดู และกำลังยืนต่อแถวเข้างานอยู่เหมือนกัน...

[พ่อค้าหัวใส]: "พวกนาย ฉันมีที่ดีๆ แนะนำ! จ่ายแค่คนละร้อยเดียวก็ดูคอนเสิร์ตได้เหมือนกันนะ!"

"อ้าว? ที่ไหนล่ะ?"

"ร้อยเดียวเหรอ? ถ้าหลอกกันขอให้ฟ้าผ่าตายเลยนะ!"

[พ่อค้าหัวใส]: "ฉันจะหลอกพวกนายทำไมล่ะ? บนห้องพักชั้นสูงๆ ของอะพาร์ตเมนต์นอกจัตุรัส จากตรงนั้นก็มองเห็นเวทีคอนเสิร์ตได้เหมือนกัน!"

"ให้ตายสิ! มันไกลเกินไปมั้ง! มองไม่เห็นอะไรเลยแหง!"

"นั่นน่ะสิ!"

[พ่อค้าหัวใส]: "ไม่ต้องห่วง ทางเรามีกล้องส่องทางไกลขายด้วย ความคมชัดเทียบเท่าเกรดทหารเลย ตัวละแค่ 888 เท่านั้น! เอาจริงๆ นะ ส่องกล้องดูจากข้างนอกมันก็พอๆ กับตั๋วชั้นสองนั่นแหละ พวกนายดูพวกตั๋วชั้นสองสิ ใครบ้างไม่พกกล้องส่องทางไกลมา?"

"ซี้ด! เข้าท่าแฮะ! ไปกันเถอะ!"

"ฉันซื้อด้วยตัวหนึ่ง!"

ด้วยเหตุนี้ ตามตึกสูงนอกจัตุรัสจึงเนืองแน่นไปด้วยผู้คนเช่นกัน!

พูดได้เลยว่า คอนเสิร์ตเพียงรอบเดียวได้พลิกฟื้นเขตตะวันออกของเมืองโม่วตูที่เดิมทีค่อนข้างเงียบเหงา ให้กลับมาคึกคักมีชีวิตชีวาขึ้นในพริบตา

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ที่จอดรถ ทางการก็จัดเตรียมชั่วคราวไว้ถึงแสนกว่าช่อง ค่าจอดรถเพียงคืนเดียวก็ถือเป็นรายได้มหาศาลแล้ว

บรึ้มๆ...

รถสปอร์ตสีแดงคันหนึ่งแล่นมาด้วยความเร็วสูง ก่อนจะเลี้ยวเข้าจอดในช่องจอดที่เหลืออยู่น้อยนิด ชายหนุ่มสวมแว่นกันแดดก้าวลงจากรถอย่างมาดมั่น

ไม่นานก็มีคนจำเขาได้

"โย่ว นั่นไม่ใช่ซานเส้านักล่าท้าผีอันดับหนึ่งหรอกเหรอ? คราวก่อนได้ยินว่าโดนเวทมนตร์น้ำแข็งของพี่เยฺว่แช่แข็งตายไปแล้วนี่ ยังมีชีวิตอยู่อีกเรอะ!"

"ฮ่าๆๆ โดนแช่แข็งตายเนี่ยนะ คิดไปได้!"

"เชี่ยเอ๊ย! พวกนายดูตรงนั้นสิ หลุนหลุนก็มา นักร้องระดับตำนานเลยนะนั่น!!"

"ไม่ใช่แค่หลุนหลุนนะ พี่จิงดารานำชายสายบู๊ก็มาด้วย!"

"ทางนั้นๆ ทางนั้นยังมีดาราคนอื่นมาอีกเพียบเลย!"

"เชี่ย! พากันมาดูพี่เยฺว่หมดเลยใช่ไหมเนี่ย? พี่เยฺว่นี่สมกับเป็นตัวท็อปของวงการบันเทิงยุคนี้ เป็นเพดานของสายวาไรตี้จริงๆ!"

ดาราดังมากมายแอบแฝงตัวมาอย่างเงียบๆ ทว่าก็ยังไม่อาจรอดพ้นสายตาอันเฉียบคมของคนดูไปได้ การปรากฏตัวของพวกเขาทำให้บรรยากาศของคอนเสิร์ตยิ่งทวีความร้อนแรงขึ้นไปอีก

ขณะที่เหล่าดาราดังเมื่อมาถึงหน้างาน พอได้เห็นคลื่นมหาชนที่แออัดยัดเยียดดั่งภูเขาและทะเล ก็อดรู้สึกตกตะลึงอยู่ในใจไม่ได้

พวกเขาที่โลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงมานานหลายปี ยังแทบไม่เคยเห็นฉากที่ยิ่งใหญ่อลังการขนาดนี้สักกี่ครั้งเลย!

แค่คนที่ผ่านเข้าประตูไปก็ปาเข้าไปสองแสนคนแล้ว ด้านนอกงานยิ่งนับไม่ถ้วน...

ทางการถึงกับระดมกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจกว่าสองพันนายมาคอยดูแลความสงบเรียบร้อย ส่วนผู้จัดการหวังแห่งบริษัทบันเทิงเทียนหลานก็ประสานงานกับโรงพยาบาลหลายแห่งโดยตรง เพื่อเตรียมบุคลากรทางการแพทย์และรถพยาบาลไว้คอยรับมือกับเหตุฉุกเฉินตลอดเวลา...

เวลาค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้สองทุ่ม ผู้ชมที่ซื้อตั๋วต่างทยอยเข้าสู่พื้นที่จัดงานจนเกือบครบทั้งหมด

พรึ่บๆ...

บนเวทีที่เดิมทีสลัวมืดพลันสว่างวาบขึ้นด้วยแสงไฟ

จอขนาดยักษ์ที่ติดตั้งอยู่รอบเวทีและตามทางเดินก็สว่างขึ้นพร้อมกัน

"กราบเรียนท่านผู้ชมทุกท่าน สวัสดีตอนค่ำครับ/ค่ะ ยินดีต้อนรับเข้าสู่งานคอนเสิร์ตร่วมระหว่างซ่งเชียนเชียนและสุดยอดนักมายากลเยฺว่..."

พิธีกรชายหญิงคู่หนึ่งก้าวออกมากล่าวเปิดงาน น้ำเสียงของฝ่ายชายก้องกังวาน ส่วนฝ่ายหญิงก็ใสกระจ่างน่าฟัง หลังจากกล่าวทักทายตามธรรมเนียมเสร็จสิ้น ทั้งคู่ก็นำผู้ชมเตรียมนับถอยหลัง

"คอนเสิร์ตร่วมของเรากำลังจะเริ่มขึ้น ณ บัดนี้ ขอเชิญทุกท่านร่วมกันนับถอยหลัง เพื่อต้อนรับช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่และน่าอัศจรรย์นี้ไปพร้อมๆ กันครับ/ค่ะ..."

บรรดาผู้ชมต่างพากันส่งเสียงกู่ร้องตาม เสียงคลื่นมนุษย์ดังกึกก้องสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ทุกคนต่างตื่นเต้นจนถึงขีดสุด

"10..."

"9..."

"3..."

"2..."

"1..."

พรึ่บ!

แสงไฟสว่างจ้าทั่วทั้งจัตุรัสหรี่ดับลง ขณะที่ลำแสงไฟหลากสีสันบนเวทีสว่างวาบขึ้นมา พลางกวาดหมุนไปมารอบเวทีราวกับกำลังตามหาบางสิ่ง

พร้อมกันนั้น ดนตรีจังหวะเร้าใจเปี่ยมมนตร์ขลังก็พลันดังกึกก้อง

พี่เยฺว่จะออกมาแล้วเหรอ เขาจะออกมาแล้วใช่ไหม

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างยืดคอชะเง้อมองอย่างจดจ่อ ขณะที่บางคนอดใจไม่ไหวจนส่งเสียงกู่ร้องเฮลั่นออกมาแล้ว

"วู้วฮู! พี่เยฺว่!!"

"พี่เยฺว่! พี่เยฺว่!"

"กรี๊ด!! พี่เยฺว่ขา!!!"

พึ่บพึ่บพึ่บ

ทันใดนั้น บนท้องฟ้าก็มีเสียงคำรามกระหึ่มแว่วดังมา

นั่นมันอะไรกันน่ะ

ผู้ชมสองแสนคนในสนามต่างแหงนหน้าขึ้นพร้อมกัน แฟนคลับนับหมื่นคนนอกสนามเองก็มองตามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

ฟิ้ว

ลำแสงสปอตไลต์บนเวทีเบนทิศทางสาดส่องขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วล็อกเป้าไปยังอากาศยานลำหนึ่ง นั่นคือเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่

ตรงประตูห้องโดยสารของเฮลิคอปเตอร์ ปรากฏร่างสูงโปร่งหล่อเหลาสวมชุดมายากลสีขาว บนศีรษะสวมหมวกมายากลสีขาว ด้านหลังคลุมผ้าคลุมยาวสีขาวพลิ้วไหว

"กรี๊ดดด! พี่เยฺว่ นั่นพี่เยฺว่นี่นา!"

"เชี่ยเอ๊ย! พี่เยฺว่มาแล้ว!"

"หล่อมากเลย! พี่เยฺว่ขา รักพี่นะคะ!"

เมื่อเห็นชัดว่าเป็นใคร แฟนคลับทั่วทั้งลานก็ระเบิดความคลั่งไคล้ออกมาทันที เสียงกรีดร้องและเสียงตะโกนกู่ร้องดังกึกก้องทะลุเมฆ

"มีคนเป็นลมแล้ว! รีบหามออกไปเร็ว!"

"หมอ หมออยู่ไหน"

ภายใต้บรรยากาศที่ร้อนแรงจนน่าสะพรึงกลัว ผู้ชมจำนวนไม่น้อยที่ร่างกายทานไม่ไหวถึงกับเป็นลมล้มพับลงกับพื้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหญิงสาว เจ้าหน้าที่พยาบาลจึงรีบหามตัวออกไปทันที

ฟิ้ว

ทันใดนั้น ขณะที่เฮลิคอปเตอร์เคลื่อนมาถึงเหนือน่านฟ้าเวที ไพ่โป๊กเกอร์จำนวนมหาศาลก็ปลิวลอยออกมาจากประตูห้องโดยสาร

ร่างของไป๋เยฺว่โน้มไปข้างหน้า ลอยละลิ่วร่วงหล่นสู่เวทีเบื้องล่างไปพร้อมกับไพ่โป๊กเกอร์เหล่านั้น ผ้าคลุมสีขาวด้านหลังโบกสะบัดไปตามสายลม ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาประดับด้วยรอยยิ้มลึกลับ

"สวัสดีตอนค่ำครับทุกคน"

เสียงของเขาผ่านไมโครโฟนตรงริมฝีปากและลำโพงที่ติดตั้งทั่วจัตุรัส ดังกึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณคอนเสิร์ต

ตูม!!!

บรรยากาศทั่วทั้งงานระเบิดความคลั่งไคล้ขึ้นมาอีกระลอก