ตอนที่ 52 ผีที่คลานออกมาจากทีวี

"เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ตรัสรู้สกิลอะไรมานะ"

หลินจิ่วก้มดูข้อความแจ้งเตือนอีกรอบ

สิบแปดท่านวดแผนโบราณ?

เชี่ย

แกเป็นผีผูกคอตาย ไหงมีสกิลนี้ติดตัวได้วะ

[สิบแปดท่านวดแผนโบราณ (D): ใช้เทคนิคการนวดสิบแปดกระบวนท่า ช่วยกระตุ้นการไหลเวียนโลหิต สลายลิ่มเลือด บำรุงร่างกายและไต รวมถึงสรรพคุณอื่นๆ]

หลินจิ่วสงสัยใคร่รู้อย่างยิ่ง

เขาตบแก้มเย็นเฉียบของคุณหนูผีผูกคอตายเบาๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "นี่ คุณหนูผีผูกคอตาย ตื่นได้แล้วครับ"

ผ่านไปราวๆ เจ็ดแปดวินาที คุณหนูผีผูกคอตายถึงค่อยๆ สะลึมสะลือตื่นขึ้นมา

ปฏิกิริยาแรกหลังลืมตาคือยกมือลูบท้ายทอยที่ปวดระบม เธอจำได้ว่าตัวเองโดนมนุษย์เลเวล 8 คนหนึ่งซ้อมเอา

แถมยังเป็นการยำอยู่ฝ่ายเดียวอีกต่างหาก

"คุณหนูผีผูกคอตาย ผมขอถามหน่อย ตึกนี้มีทั้งหมดกี่ชั้นเหรอครับ"

หลินจิ่วอยากรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับอพาร์ตเมนต์ผีดุให้ได้มากที่สุด

ยังไงเขาก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ตั้งเจ็ดวัน

นอกจากนี้ หลินจิ่วยังสังเกตเห็นว่านาฬิกาบนฝาผนังห้องของผีผูกคอตายมีหน้าปัดถึงสิบแปดชั่วโมง

พอได้ยินเสียงนี้เข้า คุณหนูผีผูกคอตายก็ตกใจจนตัวสั่นสะท้านขึ้นมาทันที

เธอค่อยๆ หันคออันแข็งทื่อไปมอง แล้วก็สบตากับมนุษย์ที่กำลังส่งยิ้มพิมพ์ใจคนนั้น

ว่าแล้วเชียว

แม่พูดไว้ไม่มีผิด

พวกที่หน้ายิ้มๆ น่ะตัวร้ายทั้งนั้น

"นาย..."

เพิ่งจะเอ่ยปากได้คำเดียว ผีผูกคอตายก็พบว่าลิ้นของตัวเองหายไปแล้ว เธอชะงักตาปริบๆ ด้วยความมึนงง ก่อนจะมองไปทางหลินจิ่ว

"นายดึงลิ้นฉันไปเหรอ"

ถึงจะไม่มีลิ้น แต่คำพูดของผีผูกคอตายก็ยังพอฟังรู้เรื่องอยู่

"ใช่ครับ ถ้าคุณบอกข้อมูลที่ผมต้องการ ผมจะคืนลิ้นให้ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนบ้านกัน ผมไม่อยากใช้ความรุนแรงหรอกครับ"

หลินจิ่วดันแว่นตรวจสอบความแข็งแกร่งขึ้น น้ำเสียงจริงใจสุดขีด

ผีผูกคอตายผวาถอยหลังไปสองก้าว สาเหตุหลักเป็นเพราะแรงกดดันจากแสงศักดิ์สิทธิ์ที่มีต่อเธอมันรุนแรงเกินไป

จากนั้น เธอเพิ่งจะสังเกตเห็นว่ากระโปรงบนตัวดูเหมือนจะถูกหลินจิ่วฉีกจนขาดวิ่นไปแล้ว

ผีผูกคอตายรีบยกแขนกอดเข่า ทำตัวเหมือนเด็กสาวไร้เดียงสาที่โดนคนเลวต้อนจนมุม "ตึกเรามีทั้งหมดเจ็ดชั้น

ชั้นหนึ่งกับชั้นสองเป็นชั้นคนจน มีแต่พวกผีไส้แห้ง ส่วนชั้นสามขึ้นไปถึงจะค่อนข้างมีเงิน ชั้นเจ็ดเป็นชั้นเฉพาะของผู้จัดการตึก"

น้ำเสียงของผีผูกคอตายแผ่วเบาอ่อนระทวย

ผิดกับท่าทางกระหายเลือดและดุร้ายก่อนหน้านี้ลิบลับ

"งั้นถ้าผมแย่งห้องของคุณ... แน่นอนครับ ผมหมายถึงสมมุตินะ"

หลินจิ่วเห็นสายตาหวาดผวาของคุณหนูผีผูกคอตาย จึงจงใจเน้นเสียงตรงคำว่าสมมุติเป็นพิเศษ

เพื่อนบ้านแสนดีเป็นมิตรอย่างเขา จะไปทำเรื่องพรรค์แย่งบ้านคนอื่นได้ยังไงกัน

"ถ้าสมมุติผมแย่งห้องคุณ แล้วมาอยู่กับคุณ ผมยังต้องจ่ายค่าเช่าเพิ่มอีกไหมครับ"

หลินจิ่วถามต่อจากประเด็นเมื่อครู่

"เอ่อ... เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้หรอก ห้องพักขึ้นอยู่กับข้อมูลบนป้ายประจำตัวเป็นหลัก ต่อให้นายมานอนห้องฉันจริงๆ พอตกดึกนายก็จะถูกวาร์ปกลับไปห้องเดิมอยู่ดี"

คุณหนูผีผูกคอตายรีบบอก

"งั้นเหรอครับ"

สายตาของหลินจิ่วทอประกายล้ำลึก "แล้วค่าเช่าชั้นสามเท่าไหร่ แล้วผมจะย้ายขึ้นไปอยู่ชั้นสามได้ยังไง"

"ในอพาร์ตเมนต์ผีดุของพวกเรา แค่มีเงินนายก็เป็นพระเจ้าแล้ว ค่าเช่าชั้นสามคือ 40 เหรียญผีดุ ชั้นสี่คือ 80 เหรียญผีดุ" ผีผูกคอตายตอบเสียงขรึม

หลินจิ่วถามต่ออีกหลายคำถาม จนเริ่มเข้าใจโครงสร้างของอพาร์ตเมนต์ผีดุขึ้นมาบ้างแล้ว

เวลาหนึ่งวันของที่นี่มี 36 ชั่วโมง พอตกดึก พวกผีตั้งแต่ชั้นห้าขึ้นไปจะออกมาหาอาหาร โดยเป้าหมายหลักก็คือพวกชั้นหนึ่งกับชั้นสอง

เพราะผีสองชั้นนี้จนที่สุด

ส่วนสาเหตุที่หลินจิ่วเคาะประตูชั้นหนึ่งไปหลายสิบห้องแล้วไม่มีคนเปิด สาเหตุหนึ่งก็เพราะโดนผีตัวอื่นจับกินไปแล้ว และผู้เช่ารายใหม่ยังไม่ทันย้ายเข้ามา

แม้ว่ามนุษย์จะมีกฎของโลกสยองขวัญคอยคุ้มครอง ทำให้พวกผีไม่สามารถลงมือจู่โจมตรงๆ ได้

แต่ต้องรู้ไว้ว่า ผีบางตัวมีความสามารถในการล่อลวงหรือพลังพิเศษอื่นๆ ที่สามารถบงการให้คุณฆ่าตัวตาย หรือจัดฉากให้ตายเพราะอุบัติเหตุได้

"ที่นายถามฉันก็ตอบหมดแล้ว คราวนี้คืนลิ้นให้ฉันได้หรือยัง" ผีผูกคอตายมองหลินจิ่วตาละห้อย

"ขอบคุณมากสำหรับข้อมูลครับคุณผู้หญิง"

หลินจิ่วส่งยิ้มให้ผีผูกคอตาย จากนั้นก็หยิบสเปรย์ลบความทรงจำออกมา

ฟู่

ผีผูกคอตายผล็อยหลับไปชั่วคราว

ขณะที่เท้าหน้าของเขาเพิ่งจะก้าวพ้นห้องนอน โทรทัศน์ขาวดำในห้องนั่งเล่นก็กะพริบถี่อย่างรุนแรงขึ้นมาทันที

จากนั้น ลำแสงสีเขียวสายหนึ่งก็ส่องทะลุจอโทรทัศน์ออกมา

หลินจิ่วยืนมองโทรทัศน์ตาค้าง พลางคิดในใจว่าจะใช่คุณซาดาโกะหรือเปล่า

วินาทีถัดมา ก็เห็นแขนขาวซีดคู่หนึ่งคลานออกมาจากจอโทรทัศน์

ตามด้วยหัว แล้วก็ครึ่งตัวบนอีกเล็กน้อย ซึ่งติดแหง็กอยู่ตรงตำแหน่งหน้าอกพอดี

"เอ๊ะ?!"

ผีโทรทัศน์สาวมองหลินจิ่วตาค้าง แล้วก็มองผีผูกคอตายที่ถูกต้อนจนมุมสลบเหมือดอยู่ในห้องนอน

รู้สึกเหมือนว่าตัวเองเพิ่งค้นพบเรื่องน่าสนใจบางอย่างเข้าให้แล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ชายตรงหน้านี้ยังเป็นมนุษย์อีกต่างหาก

อัศวินปราบผีงั้นเหรอ

ดุเดือดไม่เบาแฮะ

"คุณคือ?"

หลินจิ่วถกแขนเสื้อขึ้น เขารู้สึกตะหงิดๆ ว่าสายตาของผีโทรทัศน์ตนนี้ดูสอดรู้สอดเห็นชอบกล

[ผีโทรทัศน์ เลเวล 25 พลังวิญญาณ: 1254 ความแข็งแกร่ง: คุณสามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย]

"มนุษย์... ฉันคือผีโทรทัศน์ แล้วพวกเธอนี่มันอะไรกันน่ะ"

สายตาของผีโทรทัศน์เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นขั้นสุด

"อ๋อ สวัสดีครับ ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ผมชื่อหลินจิ่ว ที่มาคราวนี้เป้าหมายหลักคือมารักษาให้คุณผีผูกคอตายน่ะครับ" หลินจิ่วกระแอมเคลียร์คอพลางเอ่ย

"อ๋อ... ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ" ผีโทรทัศน์เหลือบมองกระโปรงที่ฉีกขาดในห้องนอนอีกสองแวบ ก่อนจะทำสีหน้าแบบรู้ทัน

ให้ตายสิ

เข้าใจบ้าอะไรล่ะ

รอยยิ้มบนหน้าหลินจิ่วไม่จางหาย ถามอย่างใคร่รู้ "คุณมาที่นี่มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ"

"คือแบบนี้ ผู้เช่าห้อง 405 อยากให้คุณผู้หญิงผูกคอตายไปนวดให้ ฉันมาคราวนี้ก็แค่มาแจ้งข่าวน่ะค่ะ"

ผีโทรทัศน์สาวบอกจุดประสงค์ที่ตนมาในครั้งนี้

ปกติแล้วเธอหาเหรียญผีดุประทังชีพด้วยการส่งสาร

หลินจิ่วเข้าใจแล้วว่าทำไมตัวเองถึงได้สิบแปดกระบวนท่านวดมา ที่แท้คุณผีผูกคอตายคนนี้ก็ทำงานสายนี้จริงๆ

"ผมขอถามหน่อยสิ นวดครั้งหนึ่งได้เท่าไหร่เหรอครับ" หลินจิ่วเริ่มดีดลูกคิดในใจ

"เรื่องนี้ก็ต้องดูว่าเป็นนวดแบบไหน ถ้านวดแบบไม่ขาวสะอาดก็อาจจะแพงหน่อย ราวๆ 50 เหรียญผีดุ แต่ถ้านวดแบบขาวสะอาดก็จะถูกกว่ามาก ประมาณ 20-30 เหรียญผีดุค่ะ" ผีโทรทัศน์สาวตอบ

หลินจิ่ว: ...

เดิมทีเขากะว่าจะลองใช้สกิลใหม่นี้ดูสักหน่อย แต่คิดดูอีกที ช่างมันเถอะ

"ตกลงครับ ผมเข้าใจแล้ว เดี๋ยวพอคุณผีผูกคอตายตื่นขึ้นมา ผมจะบอกเธอให้" หลินจิ่วพูดเสียงขรึม

"งั้นฉันก็... เดี๋ยวก่อนสิ จริงสิ นี่นามบัตรฉัน ถ้านายมีอะไรอยากจะฝากบอกหรือส่งของอะไร ก็มาหาฉันได้หมดเลยนะคะ"

ผีโทรทัศน์ใช้ผมยาวส่งนามบัตรสีดำแผ่นหนึ่งมาให้

[ผีโทรทัศน์ ธุรกิจหลัก: สื่อสารส่งสาร (คิดค่าบริการตามชั้น ชั้นสาม 1 เหรียญผีดุ ชั้นสี่ 3 เหรียญผีดุ ชั้นห้า 7 เหรียญผีดุ) ส่งของ (คิดค่าบริการตามชั้นเช่นกัน)]

"ฮิๆ มนุษย์ งั้นฉันไปละนะ"

ผีโทรทัศน์พูดจบก็หดตัวกลับเข้าไปในโทรทัศน์

หลินจิ่วก้มมองนามบัตร แล้วก็โยนไตในมือเล่นไปมา

นี่คือความเคยชินของเขาที่เผลอใช้หัตถ์เทวะควักไตออกไป นึกไม่ถึงว่าจะสำเร็จในทีเดียว