ตอนที่ 53
ตอนที่ 53 ท่องทะลุโทรทัศน์ และอีกหนึ่งวันที่ไม่ยอมทำตัวเป็นคนดี
minibunny · 6,318 ตัวอักษร
[คุณสะสมไตหนึ่งคู่ (ชั้นเลิศ) พละกำลังของคุณได้รับการยกระดับ กำลังฟื้นฟู...]
[แจ้งเตือน: คุณได้รับพลังวิญญาณ +15]
[แจ้งเตือน: คุณตระหนักรู้ทักษะ (ท่องทะลุโทรทัศน์)]
[ท่องทะลุโทรทัศน์ (C): คุณสามารถทำสัญลักษณ์ไว้ล่วงหน้าบนโทรทัศน์ตั้งแต่สองเครื่องขึ้นไป และสามารถเดินทางข้ามผ่านโทรทัศน์ได้อย่างอิสระผ่านสัญลักษณ์เหล่านั้น (จำนวนสัญลักษณ์สูงสุด: 10 จุด, ระยะห่างของสัญลักษณ์สูงสุดคือ 3 กิโลเมตร)]
ทักษะนี้จะว่าเก่งก็เก่ง จะว่ากากก็กาก
เพราะยังไงก็ต้องไปดูลาดเลาไว้ก่อน ไม่สิ ต้องวางสัญลักษณ์ลงบนโทรทัศน์ล่วงหน้าถึงจะใช้การได้
แต่เมื่อไหร่ที่วางสัญลักษณ์ครบสิบจุด ช่องว่างให้เขาพลิกแพลงเล่นแง่ก็จะมีมหาศาล
ไม่ว่าจะใช้หนีเอาชีวิตรอด ใช้ไล่ล่า หรือใช้ลอบเร้นจู่โจม ก็ล้วนมีประโยชน์สุด ๆ ทั้งนั้น
หลินจิ่วทำสัญลักษณ์ไว้บนโทรทัศน์ของผีผูกคอตาย ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามีช่องทางโทรทัศน์ปรากฏขึ้นมาในหัว
ขอแค่ทำสัญลักษณ์บนโทรทัศน์เพิ่มอีกเครื่อง เขาก็จะสามารถผ่านจากช่องทางหมายเลข 1 เข้าสู่ช่องทางหมายเลข 2 ได้ทันที
หลินจิ่วทิ้งกระดาษโน้ตไว้หนึ่งแผ่น แล้วเดินออกจากที่นั่นไป
เขาเดินกลับมาที่ป้ายประกาศอีกครั้ง เพื่อมองหาเป้าหมายใหม่
[ตามหาครูสอนวิชาชีววิทยา ต้องการผู้ที่เชี่ยวชาญการชำแหละ
รายละเอียด: วิชาชีววิทยาของลูกสาวแย่มาตลอด แม้แต่การชำแหละขั้นพื้นฐานที่สุดก็ยังทำไม่เป็น หวังว่าจะได้ครูเก่ง ๆ มาช่วยติวให้เด็ก
ผู้ขอความช่วยเหลือ: ห้อง 307 ผีจมน้ำ
ค่าตอบแทน: 10-30 เหรียญผีดุ]
หลินจิ่วคิดว่าคำขอความช่วยเหลือนี้เข้าท่าดี
พอเดินมาถึงหน้าห้อง 307 เขาก็เห็นคุณผีผูกคอตายห้อง 309 เดินออกจากห้องพอดี
เธอสวมหน้ากากอนามัยสีดำ เห็นได้ชัดว่าแต่งตัวมาอย่างประณีต ใส่กระโปรงสั้นตัวจิ๋ว บนใบหน้ายังแขวนไว้ด้วยสีหน้าห้ามคนแปลกหน้าเข้าใกล้
"สวัสดีครับ คุณผู้หญิงคนสวย มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"
หลินจิ่วเดินเข้าไปทักทายพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้า
"มนุษย์เหรอ"
ดวงตาของคุณผีผูกคอตายฉายแววดุร้าย จ้องเขม็งมาที่หลินจิ่วโดยไม่ปิดบังความละโมบแม้แต่น้อย
"ถูกต้องครับ ขอแนะนำตัวก่อน ผมชื่อหลินจิ่ว เชี่ยวชาญวิชาแพทย์ คุณผู้หญิง...ผมสังเกตเห็นว่าลิ้นของคุณหายไป แล้วก่อนหน้านี้หัวใจก็เคยได้รับบาดเจ็บมาใช่ไหมครับ"
หลินจิ่วเอ่ยด้วยแววตาลุ่มลึก ราวกับมองทะลุปรุโปร่งทุกสิ่งทุกอย่าง
"หา?!"
คุณผีผูกคอตายประหลาดใจอยู่บ้าง
มันเป็นอย่างที่หลินจิ่วพูดจริง ๆ หัวใจเธอเคยบาดเจ็บ แถมลิ้นยังถูกไอ้สารเลวที่ไหนไม่รู้เฉือนเอาไป
ที่สำคัญที่สุดคือ เธอจำเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
"พูดมาเดี๋ยวนี้ แกใช่ไหมที่เฉือนลิ้นฉันไป แล้วก็ไตฉันด้วย?!"
ผีผูกคอตายคว้าคอเสื้อของหลินจิ่วหมับ เอ่ยด้วยสีหน้าดุร้ายเหี้ยมเกรียม
หลินจิ่วดันแว่นตรวจสอบความแข็งแกร่งขึ้น เอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน "คุณผู้หญิง คุณเข้าใจผิดกันใหญ่แล้วครับ ผมเป็นแค่มนุษย์อ่อนแอเลเวล 8 จะไปมีความสามารถขนาดนั้นได้ยังไง"
"แล้วแกรู้สภาพของฉันได้ยังไง" ผีผูกคอตายหรี่ตาคมกริบ ไอพลังวิญญาณแผ่พุ่งออกมาห่อหุ้มตัวหลินจิ่วไว้ สร้างแรงกดดันอย่างมหาศาล
หลินจิ่วส่งยิ้มไร้เดียงสาสุดขีด "อันนี้คุณก็เข้าใจผิดอีกแล้ว เอาจริง ๆ ผมมีความสามารถอย่างหนึ่ง สามารถตรวจเช็กสภาพร่างกายของคนได้อย่างชัดเจนมากครับ"
[ตัวเลือกที่ 1: อีกหนึ่งวันที่ไม่ยอมทำตัวเป็นคนดี ต่อลิ้นอันเดิมของผีผูกคอตายกลับคืนให้เธอ รางวัล: เหรียญวิญญาณ +100, ทักษะ (เสกไตจากความว่างเปล่า)]
[ตัวเลือกที่ 2: ปฏิเสธที่จะต่อลิ้นให้ผีผูกคอตาย รางวัล: เหรียญวิญญาณ +100, ไอเทม (เยลลี่พลังวิญญาณ)]
เชี่ยเอ๊ย
นี่ฉันมีน้ำใจหวังดีช่วยผีแท้ ๆ
จะมาหาว่าไม่ยอมทำตัวเป็นคนดีได้ยังไง
"จริงเหรอ" ผีผูกคอตายยังคงไม่เชื่อ
หลินจิ่วเปิดใช้คำลวงของคนหน้าซื่อใจคด "จริงแท้แน่นอนครับ ที่ผมเดินมาหาก็แค่อยากถามว่าคุณต้องการลิ้นไหม
พอดีในมือผมมีลิ้นของผีผูกคอตายอยู่ข้างหนึ่ง ผมช่วยต่อให้คุณใหม่ได้นะ เพียงแต่ค่าใช้จ่ายเนี่ย...อาจจะแพงอยู่สักหน่อย"
หลินจิ่วถูนิ้วไปมาเป็นสัญญาณเรียกเงิน
"บังเอิญขนาดนี้เชียว?"
ผีผูกคอตายเลิกคิ้ว เธอชักสงสัยอย่างหนักว่าไอ้มนุษย์นี่จงใจมารอเธ้อยู่ตรงนี้หรือเปล่า
แต่พอคิดดูอีกทีก็รู้สึกว่าไม่น่าเป็นไปได้
มนุษย์เลเวล 8 แค่เธอกระดิกนิ้วเดียวก็บี้ให้ตายได้แล้ว
"คนเราเกิดมา เรื่องบางเรื่องมันก็บังเอิญกันได้แบบนี้แหละครับ"
หลินจิ่วหยิบลิ้นของผีผูกคอตายออกมา มันยาวถึงสามสิบเซนติเมตร และมีสีแดงสดแจ๋
มันเหมือนกับหนังยางที่มีความยืดหยุ่นสูงมาก แค่ดึงเบา ๆ ก็ยืดออกไปได้ยาวถึงเมตรกว่า
ปราดตามองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นลิ้นชั้นดี
"ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าลิ้นเส้นนี้มันคุ้นตาขนาดนี้กันนะ"
ผีผูกคอตายหรี่ตาลง ไอสังหารอันตรายแผ่ออกมาจากร่าง
หลินจิ่วยิ้มระรื่นพลางกล่าวว่า "คุณผู้หญิง ลิ้นมันก็หน้าตาเหมือนกันไปหมดนั่นแหละครับ อาการของคุณเนี่ยเขาเรียกว่าซินโดรมมโนไปเองหลังของหาย พูดง่าย ๆ ก็คือ พลัดพรากจากของตัวเองไป พอเห็นอะไรก็เลยรู้สึกว่าเหมือนไปหมด"
ผีผูกคอตายนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เธอรู้สึกว่าคำพูดของหลินจิ่วฟังดูมีเหตุผลมากทีเดียว
"ก็ได้... มนุษย์ ต่อลิ้นคิดเท่าไหร่"
ผีผูกคอตายเอ่ยถามเสียงเย็น
"อันนี้ไม่แพงครับ แค่สามร้อยเหรียญผีดุเท่านั้น แล้วถ้าไม่มีเงิน จะใช้ของอย่างอื่นมาแลกเปลี่ยนแทนก็ได้นะ" หลินจิ่วกล่าว
"ตกลง"
ผีผูกคอตายตอบรับทันควัน พลางแสยะยิ้มชั่วร้าย "แต่ถ้าคุณภาพลิ้นของแกไม่ได้มาตรฐานละก็ ฉันจะดึงลิ้นของแกออกมาแทน"
"เรื่องนี้โปรดวางใจได้เลยครับ"
หลินจิ่วแสดงออกอย่างมั่นใจว่าคุณภาพลิ้นของเขานั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติ ไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย
"งั้นก็ดี แต่ฉันให้เวลาแกแค่สามนาที ถ้าเกินเวลา ฉันก็จะดึงลิ้นแกออกมาเหมือนกัน"
ผีผูกคอตายคิดคำนวณแผนการในใจเป็นอย่างดี
เธอไม่เชื่อหรอกว่าหลินจิ่วจะต่อลิ้นเสร็จได้ภายในเวลาแค่สามนาที
"ได้ครับ"
หลินจิ่วขยับแว่นตรวจสอบความแข็งแกร่ง เขาค่อนข้างมั่นใจในฝีมือของตัวเองอย่างยิ่ง
เมื่อก้าวเข้าไปในห้องของคุณหนูผีผูกคอตายอีกครั้ง หลินจิ่วก็จัดแจงให้เธอนอนลงบนเตียงอย่างคุ้นเคยช่ำชอง
"อ้อ ไม่ต้องฉีดยาชาให้ฉันนะ ฉันจะคอยจับตาดูตอนที่แกต่อลิ้นให้ฉัน" คุณหนูผีผูกคอตายกล่าวเสียงขรึม
หลินจิ่วเพิ่งเคยเจอคนไข้แบบนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน ทว่าในเมื่อเป็นความต้องการของเจ้าตัว เขาก็ไม่คิดจะบังคับ
"คุณผู้หญิง อ้าปากให้กว้างขึ้นหน่อยครับ ใช่ครับ ค้างไว้นิ่ง ๆ แบบนั้นแหละ"
หลินจิ่วแหวกปากผีผูกคอตายออก มือข้างหนึ่งใช้ปากคีบขนาดเล็กคีบโคนลิ้นที่อยู่ข้างในไว้
จากนั้นก็ฉีดสเปรย์ปรับสภาพอวัยวะลงบนรอยตัดของลิ้นไปเล็กน้อย แล้วรีบกดแนบเข้ากับโคนลิ้นอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้นก็เห็นบาดแผลตรงรอยตัดสมานตัวอย่างรวดเร็ว เพียงแค่สามวินาทีสั้น ๆ มันก็ฟื้นฟูกลับคืนสู่สภาพเดิมโดยสมบูรณ์
หลินจิ่วปล่อยมือพลางยิ้มแล้วกล่าวว่า "คุณผู้หญิง ตอนนี้ลองขยับลิ้นดูสิครับ"
ผีผูกคอตายแลบลิ้นออกมาตามคำบอกอย่างว่าง่าย แล้วสะบัดหมุนซ้ายสามรอบขวาสามรอบอย่างคล่องแคล่ว
"หายแล้ว หายดีจริง ๆ ด้วย"
ผีผูกคอตายดึงลิ้นตัวเองให้ยืดออกด้วยความตื่นเต้น ดีดนิ้วใส่เบา ๆ ทีหนึ่ง มันถึงกับส่งเสียงก้องกังวานใสกิ๊งออกมา
ไม่เพียงแต่จะหายดี แม้แต่สัมผัสและเสียงก็ยังเหมือนเดิมทุกประการ
"คุณหมอ ขอบคุณมากจริง ๆ นะคะ"
ผีผูกคอตายมองหลินจิ่วด้วยความซาบซึ้งใจ เพราะเทคนิคการนวดพิเศษบางท่าของเธอมันจำเป็นต้องใช้ลิ้นด้วยนี่สิ
ลูกค้าประจำตั้งมากมายก็ล้วนเจาะจงมาหาเธอเพราะเรื่องนี้ทั้งนั้น
คราวนี้หากไม่มีหลินจิ่ว เธอคงต้องกังวลจริง ๆ ว่าชื่อเสียงที่สั่งสมมานานหลายปีจะต้องพังทลายลงเพราะเหตุนี้
"มันเป็นหน้าที่ที่ผมต้องทำอยู่แล้วครับ" หลินจิ่วเผยยิ้มอบอุ่นออกมาเช่นกัน
ทุกครั้งที่ได้ยินคำขอบคุณอันซาบซึ้งจากคนไข้ สำหรับเขาแล้ว มันจะไม่ใช่แรงผลักดันได้อย่างไรกัน
หลังจากรับค่าตอบแทนสามร้อยเหรียญผีดุมาจากผีผูกคอตาย หลินจิ่วก็หมุนตัวเดินมาถึงหน้าห้อง 307
ปัง ปัง ปัง
"ใครน่ะ"
เสียงโลลิใสแจ๋วดังแว่วออกมาจากข้างใน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น