ตอนที่ 54 สกิล เสกไตจากความว่างเปล่า

แกร๊ก

ประตูห้องเปิดออก คนที่มาเปิดเป็นโลลิร่างเล็กสูงแค่เมตรเศษ หน้าตาน่ารัก ผมยาวเปียกโชก

ชุดกระโปรงสีขาวตัวโคร่งคลุมร่างเล็กๆ ของเธอไว้ หยดน้ำไหลร่วงจากชายเสื้อไม่ขาดสาย

เท้าเล็กๆ ก็เปียกชุ่ม ทิ้งรอยเท้าเป็นทางชัดเจนไว้บนพื้น

"ขอถามหน่อย มาหาใครเหรอคะ" ผีพรายน้ำตัวน้อยเอ่ยถามเสียงใส ตาสีแดงก่ำแฝงความสงสัยไว้สามส่วน ไร้เดียงสาสามส่วน และกระหายเลือดอีกสามส่วน

"คืออย่างนี้ครับ ผมเห็นป้ายประกาศข้างนอกว่ากำลังรับสมัครครูสอนชีววิทยา ตัวผมเองก็พอมีฝีมืออยู่บ้าง ค่อนข้างเชี่ยวชาญเรื่องโครงสร้างภายในของสิ่งมีชีวิตเป็นพิเศษเลยล่ะ"

นี่ไม่ใช่ว่าหลินจิ่วคุยโม้

ตั้งแต่ได้เป็นหัวหน้าเชฟคราวก่อน ศพที่เขาชำแหละมาถ้าไม่ถึงร้อยก็ต้องมีสักแปดสิบ

"คุณต้องเข้าใจผิดแน่ๆ คุณแม่ไม่ได้หาครูสอนชีววิทยาอะไรสักหน่อย"

ผีพรายน้ำตัวน้อยพองแก้มกลม ทำท่าจะปิดประตูใส่หน้า

หลินจิ่วตาไวและมือเร็วกว่า รีบยื่นมือไปยันขอบประตูไว้ทันควัน

แรงของยัยหนูมีจำกัด เลเวลก็ไม่สูง แค่เลเวล 11 เท่านั้น

เจอผีเด็กแบบนี้ เขาต่อยหมัดเดียวก็ระเบิดแก่นพลัง ส่งไปเกิดใหม่ได้สบาย

"จะทำอะไรน่ะ มนุษย์อย่างแกเป็นคนไม่ดีนี่นา"

ผีพรายน้ำตัวน้อยออกแรงผลักหลินจิ่วไปอีกสองที

แต่ไม่ว่าขาสั้นๆ สองข้างนั้นจะออกแรงแค่ไหน ก็ขยับหลินจิ่วไม่ได้เลยสักนิด

ดูทรงแล้ว นี่คงเป็นเด็กน้อยที่ไม่ชอบเรียนหนังสือสินะ

"หนูน้อย คุณแม่อยู่ไหนเหรอครับ" หลินจิ่วยิ้มถาม

"ไม่บอกหรอก"

ผีพรายน้ำตัวน้อยส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ

อาศัยจังหวะที่หลินจิ่วไม่ทันระวัง เตะเปรี้ยงเข้าที่เป้ากางเกงของเขาเต็มแรง

หลินจิ่วรีบโยกหลบ ไม่รู้ว่ายัยหนูนี่ไปเรียนวิชาเตะตัดสูญพันธุ์มาจากไหน

พอเห็นแบบนั้น ผีพรายน้ำตัวน้อยก็รีบปิดประตูดังปัง แล้วทำหน้าผีใส่หลินจิ่วผ่านตาแมว

จังหวะที่หลินจิ่วกำลังคิดจะกลายสภาพเป็นของเหลวเพื่อไหลตามซอกประตูเข้าไปในห้อง เขาก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมาจากทางเดินฝั่งขวามือ

หันไปมอง ก็เห็นผีพรายน้ำไซส์ผู้ใหญ่ตัวหนึ่ง กำลังก้าวเดินตรงมาหาเขาทีละก้าว

ผีพรายน้ำตัวนี้มีผมยาวปรกใบหน้า ผิวขาวซีดเผือดผิดมนุษย์ ชุดกระโปรงยาวสีขาวยาวคลุมไปถึงหลังเท้า

"ทำไมถึงมีมนุษย์อยู่ที่นี่ได้ล่ะ"

ผีพรายน้ำแปลกใจอยู่บ้าง

ยังไงเสียที่นี่ก็คืออพาร์ตเมนต์ผีดุ คนที่เข้าออกที่นี่มีแต่ผีเท่านั้น

หลินจิ่วรีบจัดคอเสื้อให้เรียบร้อย ก่อนจะแนะนำตัวเอง "สวัสดีครับ คุณผู้หญิงผีพรายน้ำแสนสวย ผมเป็นครูสอนชีววิทยา พอเห็นข้อความขอความช่วยเหลือของคุณ ผมก็รีบตรงดิ่งมาทันทีเลยครับ"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"

ตอนนี้ผีพรายน้ำรู้แล้วว่าทำไมหลินจิ่วถึงมาโผล่ที่หน้าประตูบ้านเธอ

เธอเปิดประตูห้องออก แล้วเชื้อเชิญหลินจิ่วเข้าไปข้างใน "ครูหลิน เชิญเข้ามาสิคะ"

หลินจิ่วเดินเข้าห้องไป ก็เห็นผีพรายน้ำตัวน้อยกำลังพองแก้ม มองเขาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์สุดขีด

"เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ ครูหลิน ภารกิจของคุณคือสอนให้ลูกสาวของฉันชำแหละสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งให้ชำนาญ

ถ้าทำเสร็จภายในสามชั่วโมง ฉันจะให้คุณ 10 เหรียญผีดุ สองชั่วโมงให้ 20 เหรียญผีดุ และถ้าเสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง จะได้ 30 เหรียญผีดุค่ะ

แต่แน่นอน ถ้าคุณทำตามข้อกำหนดไม่สำเร็จภายในสามชั่วโมง ฉันจะสุ่มเด็ดชิ้นส่วนอวัยวะจากตัวคุณไปหนึ่งชิ้น"

ผีพรายน้ำเอ่ยข้อเรียกร้องของตัวเองออกมา

"ไม่มีปัญหาครับ" หลินจิ่วพยักหน้าอย่างมั่นใจ

"เป็นมนุษย์ที่น่าสนใจดีนี่ หวังว่าอีกเดี๋ยวคุณจะยังมั่นใจได้แบบนี้นะคะ"

ผีพรายน้ำหัวเราะเบาๆ

นิสัยของลูกสาวเป็นยังไงเธอรู้ดีที่สุด ไล่ครูเตลิดเปิดเปิงไปติดๆ กันตั้งหลายคนแล้ว

"คุณแม่คะ หนูไม่อยากให้มนุษย์มาเป็นครูของหนูหรอกนะ"

ผีพรายน้ำตัวน้อยยังคิดจะปฏิเสธ

"เด็กดี คราวนี้ต้องเชื่อฟังนะจ๊ะ แม่ยังไม่เคยได้กินเนื้อมนุษย์เลยสักครั้ง"

ผีพรายน้ำลูบหัวลูกสาว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเด็ดขาดจนปฏิเสธไม่ได้

"หนูเข้าใจแล้วค่ะ" เด็กหญิงตัวน้อยพยักหน้ารับ

"นี่สิถึงจะเป็นเด็กดีของแม่"

ผีพรายน้ำก้มลงหอมหน้าผากลูกสาวไปฟอดหนึ่ง จากนั้นก็เผยรอยยิ้มเย็นเยียบ "ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนครูหลินด้วยนะคะ"

"รบกวนอะไรกันครับ เรื่องแค่นี้เอง"

ใบหน้าของหลินจิ่วยังคงประดับด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยนอย่างยิ่ง เป็นรอยยิ้มที่มองดูแล้วชวนให้รู้สึกเป็นกันเองเหลือเกิน

เขาเดินตามโลลิผีตัวน้อยเข้าไปในห้องของเธอ ตอนที่เดินผ่านโทรทัศน์ เขาก็ถือโอกาสทำเครื่องหมายเอาไว้บนนั้นด้วย

ห้องนอนของโลลิผีตัวน้อยมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก ทั่วทุกแห่งเต็มไปด้วยตัวอย่างสิ่งมีชีวิตสตัฟฟ์ขนาดใหญ่เล็กต่างกันไป

แม้แต่เตียงนอน ก็ยังเป็นตัวสไลม์ทั้งตัว ดูเหมือนเตียงน้ำขนาดใหญ่ นอนลงไปคงจะสบายมากแน่ ๆ

"คุณครูคะ พวกเราจะเริ่มชำแหละอะไรก่อนดีคะ?" โลลิผีตัวน้อยกะพริบตาอันไร้เดียงสาพลางเอ่ยถาม

"เริ่มจากสไลม์ที่ง่ายที่สุดก่อนก็แล้วกัน"

หลินจิ่วหยิบสไลม์ที่ถูกตรึงไว้เรียบร้อยบนโต๊ะขึ้นมา

มือขยับมีดกรีดลงไป สไลม์ขนาดเท่าแตงโมก็ถูกตัดแบ่งออกเป็นสองซีกอย่างประณีต

"คุณครูคะ ลูกกลม ๆ อันนี้คืออะไรเหรอคะ?"

"นี่คือแก่นพลังของสไลม์ เมื่อแก่นพลังแตกสลาย สิ่งมีชีวิตก็จะตายลงอย่างสมบูรณ์ ไม่มีทางฟื้นฟูกลับมาได้อีก" หลินจิ่วอธิบาย

"แล้วไอ้ก้อนที่เหมือนเม็ดถั่วปากอ้านี่คืออะไรเหรอคะ?" โลลิผีตัวน้อยชี้ไปที่ไตของสไลม์ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอีกครั้ง

"อันนี้น่ะเหรอ มันคือไต เป็นส่วนสำคัญของร่างกาย ทำให้เธอมีเรี่ยวแรงกระปรี้กระเปร่าอยู่ตลอดเวลาไงล่ะ" หลินจิ่วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

โลลิผีพรายน้ำตัวน้อยกะพริบตากลมโต "แล้วหนูมีไตไหมคะ?"

"มีสิ เธอดูนี่คืออะไร?"

หลินจิ่วลงมือควักออกมาเบา ๆ ไตคู่เล็กกะทัดรัดก็มาปรากฏอยู่บนฝ่ามือของเขา

อย่าดูถูกว่าโลลิผีตัวน้อยเลเวลไม่สูงเชียว แต่ไตคู่นี้คุณภาพค่อนข้างดีเลยทีเดียว

[คุณภาพ: ชั้นยอด, ระดับความเสียหาย: 2%]

ที่สำคัญที่สุดคือระดับความเสียหายต่ำมาก

"เอ๊ะ นี่คือไตของหนูเหรอคะ รู้สึกว่าเล็กจังเลย" โลลิผีตัวน้อยยังไม่รู้ตัวเลยว่ามีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น

"นั่นเพราะว่าเธอยังไม่โตยังไงล่ะ"

หลินจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ตอนนี้เขาไม่กังวลแม้แต่น้อยว่าเรื่องที่ตัวเองควักไตจะถูกจับได้

เพราะก่อนหน้านี้ตอนต่อลิ้นให้ผีผูกคอตาย เขาได้รับสกิลเสกไตจากความว่างเปล่าเป็นรางวัลมา

[เสกไตจากความว่างเปล่า (B): สามารถใช้พลังวิญญาณสร้างไตพลังวิญญาณขึ้นมาคู่หนึ่งชั่วคราว ไตพลังวิญญาณนี้มีคุณสมบัติและการทำงานทุกอย่างเหมือนไตเดิม ระยะเวลาแสดงผล: 12 ชั่วโมง

นอกจากนี้ หากไตพลังวิญญาณนี้ถูกโจมตี จะทำให้เกิดการระเบิด

หมายเหตุ: เงื่อนไขเบื้องต้นในการใช้สกิลนี้ คือเป้าหมายต้องอยู่ในสภาวะไม่มีไต]

สกิลนี้เมื่อใช้คู่กับหัตถ์เทวะควักไต เรียกได้ว่าเข้ากันอย่างสมบูรณ์แบบจริง ๆ

"เอาล่ะ ต่อไปถึงตาเธอแล้ว ถ้าเธอสามารถชำแหละอวัยวะแต่ละส่วนของสไลม์ได้สำเร็จภายในหนึ่งชั่วโมง ฉันจะมีของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เป็นรางวัล

แน่นอนว่าถ้าพลาดขึ้นมาแม้แต่อย่างเดียว ฉันก็จะมีบทลงโทษเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เธอเหมือนกัน" หลินจิ่วเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยี

จากนั้นเขาก็วางมีดเฉือนไตลงบนโต๊ะ คมมีดอันแหลมคมรวมถึงสันมีดที่เต็มไปด้วยหนามหยัก ทำเอาโลลิผีตัวน้อยเบิกตากว้างจนกลมดิ๊ก

เชี่ยเอ๊ย

เจ้ามนุษย์คนนี้ถือมีดหมายความว่ายังไงกัน?

ในใจของโลลิผีตัวน้อยเริ่มหวาดผวาขึ้นมาบ้างแล้ว

ถ้าโดนมีดเล่มนี้แทงเข้าไปสักที คงเจ็บจนแทบขาดใจตายแน่ ๆ

"คุณครูวางใจเถอะค่ะ หนูจะตั้งใจเรียนแน่นอน"

โลลิผีตัวน้อยเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง แสร้งทำท่าทางเหมือนเด็กที่รักการเรียนสุด ๆ

"ดีมาก"

หลินจิ่วพาดมีดเฉือนไตไว้บนตัก พลางใช้เศษผ้าเช็ดใบมีดเบา ๆ

เขาน่ะชอบเด็กดีที่เชื่อฟังที่สุดเลย