ตอนที่ 65 ทำให้สมองของคุณมีภูมิคุ้มกันต่อแสง

หลินจิ่วชั่งน้ำหนักกระบองสะเทือนสมองน้อยในมือ เตือนขึ้นมาเป็นพิเศษว่า "คุณผีกลืนวิญญาณ ผมจะเริ่มแล้วนะ"

"คือว่า... จริงๆ ฉันคิดดูแล้ว ไม่ต้องวางยาสลบก็น่าจะดีเหมือนกันนะ" ผีกลืนวิญญาณเริ่มปอดแหกขึ้นมาอีกรอบ

"ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวผมต้องผ่าร่างคุณเปิดออก แล้วควักเอาอวัยวะทั้งหมดที่ถูกคำสาปแสงศักดิ์สิทธิ์ทำลายทิ้งไป ขั้นตอนนี้มันเจ็บปวดมากนะ" หลินจิ่วตักเตือนด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง

ผีสูบไอข้างๆ สั่นสะท้านขึ้นมา เธอรู้สึกอยู่ตลอดว่าไอ้มนุษย์ตรงหน้านี้ดูชั่วร้ายพิกลยิ่งกว่าผีกลืนวิญญาณเสียอีก

ไม่มีเหตุผลอะไรทั้งนั้น อาศัยสัญชาตญาณของผู้หญิงล้วนๆ

"งั้นก็... เอาสิ"

ผีกลืนวิญญาณหลับตาปี๋ ขาสองข้างเหยียดตรง

หลินจิ่วเห็นดังนั้น มือไวตาไว ฟาดกระบองใส่หัวผีกลืนวิญญาณอย่างจัง

โครม!

"เชี่ยเอ๊ย เจ็บชะมัด"

สมองของผีกลืนวิญญาณยังคงแจ่มใสเป็นอย่างยิ่ง

แต่เพื่อจะได้ไม่ต้องทนทรมานกับคำสาปแสงศักดิ์สิทธิ์ เขาจึงตัดสินใจว่าเจ็บสั้นดีกว่าปวดนาน

ตอนนี้ยอมทรมานสักหน่อย ก็เพื่อชีวิตที่ดีกว่าในวันข้างหน้า

"สมกับเป็นตัวพ่อเลเวล 49 หัวแข็งจริงๆ"

หลินจิ่วยกกระบองสะเทือนสมองน้อยขึ้นมาอีกครั้ง

โครม! โครม! โครม!

หวดติดต่อกันไปกว่าห้าสิบครั้ง ในที่สุดผีกลืนวิญญาณก็ตาเหลือก น้ำลายฟูมปากสลบเหมือดไป

แขนของหลินจิ่วเริ่มชาไปหมด นี่คือผลจากการทุบผีกลืนวิญญาณ

จากนั้น สายตาของเขาก็หันไปมองผีสูบไอในชุดกี่เพ้าที่กำลังยืนอึ้ง "คุณผีสูบไอ รบกวนช่วยเปิดไฟหน่อยครับ ตรงนี้มืดเกินไป ผมลงมือไม่ถนัด"

"อ๋อ"

ปลายเท้าของผีสูบไอลอยเคว้งอยู่กลางอากาศสูงราวสิบเซนติเมตร

แป๊ก

ทันทีที่ไฟเปิดขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์บนร่างของผีกลืนวิญญาณก็เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาอีกครั้ง

หลินจิ่วสวมถุงมือสีขาวกับหน้ากากอนามัย แล้วหยิบมีดผ่าตัดออกมา

ผีสูบไอยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ ถ้าหลินจิ่วคิดตุกติกแม้แต่นิดเดียว เธอจะพุ่งเข้าไปขย้ำเขาทันที

หลินจิ่วใช้มือข้างหนึ่งกดลงบนท้อง อีกมือกำมีดผ่าตัดแล้วกรีดลงไปเบาๆ หนึ่งแผล

แสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวขุ่นพวยพุ่งออกมาจากบาดแผลโดยตรง

ผีสูบไอรีบถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตระหนก เพราะแสงศักดิ์สิทธิ์มีพลังสะกดข่มพวกผีอย่างรุนแรงมาก

หลินจิ่วประเมินดูแล้วว่าถ้าใช้เครื่องดูดซับกระตุ้น อย่างน้อยที่สุดก็ต้องใช้ถึงหนึ่งร้อยอัน ถึงจะมีโอกาสลบล้างแสงศักดิ์สิทธิ์บนร่างของผีกลืนวิญญาณจนหมด

แต่ในมือเขาไม่มีเยอะขนาดนั้น สู้ควักต้นตอของคำสาปออกมาตรงๆ เลยดีกว่า

ยังไงเสียสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติพวกนี้ ขอแค่แก่นพลังไม่แตก ต่อให้อวัยวะภายในหายเกลี้ยงก็ไม่ตายหรอก อย่างมากพลังก็แค่ร่วงลงฮวบใหญ่ แล้วโดนคู่อริตามล่าก็เท่านั้น

หลินจิ่วกรีดเปิดแผลจากท้องยาวขึ้นไปจนถึงลำคอ โครงสร้างข้างในภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ที่สาดส่องลงมา กลับให้ความรู้สึกลึกลับศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

"หัวใจนี่ถูกคำสาปแสงศักดิ์สิทธิ์กัดกร่อนจนพรุนหมดแล้ว ใช้การไม่ได้แล้วล่ะ"

หลินจิ่วเริ่มจากหัวใจก่อน เห็นได้ชัดว่าหัวใจกลายเป็นสีขาวบริสุทธิ์แบบกึ่งโปร่งใสไปเกินครึ่ง มองเห็นโครงสร้างเส้นเลือดข้างในได้อย่างปรุโปร่ง

ถ้ามีความเสียหายเป็นตัวเลข มันคงพังไปมากกว่า 70% แล้ว

ฉึก!

มีดหนึ่งเล่มเฉือนตัดหัวใจออกมา

เลือดสีดำทะลักกระฉูด

หลินจิ่วหยิบไหมเย็บแผลทางการแพทย์ออกมาเย็บปิดแผลอย่างไม่รีบร้อน

จากนั้น เขาก็ควักตับ ลำไส้ กระเพาะ ปอด และไตออกมาตามลำดับ

อวัยวะที่ต้องคำสาปแสงศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ ทุกชิ้นล้วนกลายเป็นสีขาวขุ่นกึ่งโปร่งใสและเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวบริสุทธิ์ออกมาอย่างไม่มีข้อยกเว้น

ตอนนี้คุณผีสูบไอถูกแสงศักดิ์สิทธิ์บีบจนทำได้เพียงไปยืนตัวสั่นงันงกอยู่ตรงมุมห้อง

แต่เพราะยังต้องคอยปกป้องเจ้านาย เธอจึงทำได้แค่ฝืนทนต้านแสงศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ ร่างกายมีควันสีขาวลอยออกมาเป็นระยะ

"คุณผีสูบไอ ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะกำจัดคำสาปแสงศักดิ์สิทธิ์บนร่างของคุณผีกลืนวิญญาณให้หมดจดแน่นอน"

หลินจิ่วปาดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วจัดวางชิ้นส่วนพวกนี้ลงบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ

คุณผีสูบไอไม่ได้สนใจ ได้แต่ก้มหน้าอดทนต่อไปเงียบๆ

หลินจิ่วไม่เกลี้ยกล่อมอะไรต่อ ก้มหน้าก้มตาทำงานตรงหน้าอย่างมีสมาธิ

ผ่านไปอีกสองสามนาที ผีกลืนวิญญาณก็เริ่มได้สติขึ้นมาอย่างช้าๆ

เขารู้สึกเลือนรางว่ามีใครบางคนกำลังล้วงควักอะไรอยู่ในท้องของเขา

พอลืมตาขึ้นมาเป็นเส้นบางๆ แล้วเห็นใบหน้าของคนตรงหน้าชัดเจน ผีทั้งตัวก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง

"เชี่ยเอ๊ย... เจ็บชะมัด"

ผีกลืนวิญญาณส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา

หลินจิ่วไม่นึกเลยว่าผีกลืนวิญญาณจะฟื้นเร็วขนาดนี้ เพื่อไม่ให้มันมารบกวนการทำงาน เขาจึงหวดซ้ำไปอีกสิบกว่าที วางยาสลบแบบกายภาพให้มันอีกรอบ

หลังจากเย็บปิดบาดแผลส่วนที่ควักเอาอวัยวะออกไปแล้ว หลินจิ่วก็หยิบเครื่องดูดซับกระตุ้นออกมา แล้วยัดเข้าไปในท้อง

เครื่องดูดซับกระตุ้นกะพริบแสงสีม่วงระยิบระยับ และเริ่มเร่งเครื่องทำงานอย่างเต็มกำลัง

แสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวน้ำนมถูกดูดกลืนเข้าไปในหนวดทีละสาย ด้วยการหล่อเลี้ยงจากแสงศักดิ์สิทธิ์ เครื่องดูดซับกระตุ้นจึงเติบโตขึ้นเรื่อยๆ... และโตขึ้นอีก

ไม่นานนัก เครื่องดูดซับกระตุ้นทั้งสามอันก็กลายสภาพเป็นหนวดยาวถึงสามเมตร แต่ละเส้นทั้งหนาและแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

หลินจิ่วตรวจสอบสถานะของผีกลืนวิญญาณดู

[สถานะ: อ่อนแอ, ร่างกายเสียหาย (65%), ติดคำสาปแสงศักดิ์สิทธิ์ (สมอง), มึนงง...]

ยังคงมีสถานะผิดปกติเรียงเป็นพรืดเหมือนเดิม

คำสาปแสงศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ถูกกำจัดออกไปอย่างหมดจด เพราะนอกจากอวัยวะภายในแล้ว เนื้อเยื่อสมองก็โดนคำสาปไปด้วย

แถมยังมีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นต้นตอของคำสาป

หลินจิ่วกระชับมีดผ่าตัดในมือ เตรียมจะเจาะกะโหลกจากทางท้ายทอย

แต่ทว่ากลับถูกคุณผีสูบไอห้ามเอาไว้เสียก่อน "มนุษย์ แกคิดจะทำอะไรน่ะ"

เพราะแก่นพลังของผีกลืนวิญญาณอยู่ที่สมองนั่นเอง

"ในหัวของเขายังมีคำสาปอยู่อีกจุดหนึ่ง และมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นต้นตอของคำสาปทั้งหมด ถ้าล้มเลิกตอนนี้ ความพยายามก่อนหน้านี้ก็จะสูญเปล่าไปหมด" หลินจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงขรึม

ผีสูบไอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เธอไม่กล้าเสี่ยงขนาดนั้น

หลินจิ่วปรับน้ำเสียงให้นุ่มนวลน่าฟังพลางพูดต่อ "คุณวางใจเถอะ ในฐานะหมอ หน้าที่ของผมคือช่วยชีวิตคนเจ็บ ถ้าผมคิดร้ายต่อคุณผีกลืนวิญญาณจริง จะเปลืองแรงถ่อมาช่วยรักษาเขาทำไมกัน"

ภายใต้ผลลัพธ์ของคำลวงของคนหน้าซื่อใจคดผสานกับกายาผู้เปี่ยมเมตตา ในที่สุดผีสูบไอก็วางความระแวงลง

แต่เธอก็ยังจับจ้องหลินจิ่วตาไม่กะพริบ โดยเอาผ้าห่มผืนหนามาคลุมโปงไว้แน่น เหลือโผล่ออกมาแค่ลูกตาสองข้างเท่านั้น

เพื่อป้องกันไม่ให้ผีกลืนวิญญาณตื่นขึ้นมาระหว่างทางอีก หลินจิ่วจึงหยิบกระบองสะเทือนสมองน้อยมาฟาดซ้ำไปอีกกว่าสามสิบที จากนั้นถึงค่อยลงมือได้อย่างสบายใจ

อึก

ผีสูบไอกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก

ไม่รู้เหมือนกันว่าหัวของคุณผีกลืนวิญญาณจะสมองกระทบกระเทือนหรือเปล่า

หลินจิ่วใช้ปากกาวาดเส้นลงบนศีรษะก่อน จากนั้นจึงเริ่มลงมีดกรีดไปตามรอยเส้นนั้น

ฉับ

ร่างของผีกลืนวิญญาณกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง

หลินจิ่วเร่งมือให้เร็วขึ้น ไม่นานนัก เขาก็เฉือนกะโหลกส่วนหน้าผากของผีกลืนวิญญาณออกมาอย่างเรียบร้อย

เนื้อสมองขาวนุ่มด้านในก็กลายสภาพเป็นกึ่งโปร่งแสงเช่นกัน แก่นพลังที่ห่อหุ้มอยู่ภายในจึงมองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

"เนื้อสมองนี่ควักออกไปไม่ได้เด็ดขาดสินะ"

หลินจิ่วครุ่นคิดดูเล็กน้อย ถ้าไม่มีเนื้อสมอง ผีกลืนวิญญาณก็คงกลายเป็นไอ้ปัญญาอ่อน แล้วแบบนั้นใครจะจ่ายเงินให้เขาล่ะ

เขาหยิบสเปรย์ปรับสภาพอวัยวะออกมา เตรียมจะเปลี่ยนสมองของผีกลืนวิญญาณให้มีภูมิคุ้มกันต่อแสงศักดิ์สิทธิ์

"คุณผีสูบไอ ผมเตรียมจะทำให้สมองของคุณผีกลืนวิญญาณมีภูมิคุ้มกันต่อแสงศักดิ์สิทธิ์นะ" หลินจิ่วเอ่ยเตือนขึ้นมาเป็นพิเศษ

"หา"

ผีสูบไอถึงกับอึ้งค้างไปทันที ดวงตาทั้งสองเบิกกว้างจนกลมดิ๊ก เธอสงสัยว่าหูตัวเองฝาดไปหรือเปล่า

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่าพวกตนเป็นผี!

พลังงานอย่างแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นคุกคามพวกตนรุนแรงเกินไป หากมีภูมิคุ้มกันต่อแสงศักดิ์สิทธิ์ได้จริงๆ ฝีมือของหลินจิ่วคงถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน

(・｀ω´・)

อย่าบีบให้ฉันต้องคุกเข่าอ้อนวอนพวกนายนะโว้ย!!!