ตอนที่ 100 นักไวโอลินเปิดหมวกคือเสี่ยวลู่

"วงฟิลฮาร์โมนิก"

นี่ไม่ใช่ชื่อของวงซิมโฟนีออร์เคสตราเพียงวงเดียว แต่เป็นสัญลักษณ์และเครื่องหมายในใจของผู้คนทั่วโลกที่หลงใหลในเสียงดนตรี

ในอดีต วงฟิลฮาร์โมนิกหมายถึงกลุ่มนักดนตรีตะวันตกที่แยกตัวออกจากราชสำนักมารวมตัวกันแสดงดนตรีในหมู่สามัญชน

มาจนถึงปัจจุบัน คำคำนี้หมายถึงวงดนตรีเอกชนระดับมืออาชีพ

วงฟิลฮาร์โมนิกวงแรกของโลกคือวงเวียนนาฟิลฮาร์โมนิก และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชื่อ "ฟิลฮาร์โมนิก" ก็เริ่มถูกเรียกขานกันอย่างแพร่หลาย

วงหัวเซี่ยฟิลฮาร์โมนิกซิมโฟนีออร์เคสตราก่อตั้งขึ้นเมื่อช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด แม้ประวัติความเป็นมาจะไม่ยาวนานเท่ากับวงเซี่ยงไฮ้ซิมโฟนีออร์เคสตรา แต่ในฐานะวงออร์เคสตราที่ตั้งเป้าหมายสู่ระดับโลก

วงหัวเซี่ยฟิลฮาร์โมนิกซิมโฟนีออร์เคสตรากลับมีฝีมือที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า ในปี 2009 เคยได้รับการยกย่องจากนิตยสารทรงอิทธิพลอย่าง "กราโมโฟน" ให้เป็นหนึ่งในสิบวงออร์เคสตราที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก

นอกจากชื่อเสียงจะโด่งดังแล้ว การทำตลาดของวงฟิลฮาร์โมนิกนี้ก็ยังบริหารจัดการได้อย่างยอดเยี่ยม

พวกเขาไม่ได้ทำตัวสูงส่งเข้าถึงยากจนเกินเอื้อม และมักจะร่วมงานข้ามสายกับดนตรีป็อปอยู่บ่อยครั้ง

บางครั้งก็ยังนำเพลงป็อปที่ดูธรรมดาไม่ได้หรูหราอลังการอะไรมาเรียบเรียงใหม่เป็นเวอร์ชันซิมโฟนี

แถมยังมีบัญชีทางการของตัวเองอยู่บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียหลัก ๆ เกือบทั้งหมด

ดังนั้น วงออร์เคสตราแห่งนี้จึงมีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่รู้จักในวงกว้างอย่างมาก

การที่วงฟิลฮาร์โมนิกออกโรงเอ่ยปากชวนด้วยตัวเอง จึงเป็นเครื่องพิสูจน์ฝีมือระดับทองแท้ของนักไวโอลินเปิดหมวกคนนี้ได้อย่างชัดเจน

หากนี่เป็นการจัดฉากสร้างกระแสจริง ๆ ก็ต้องบอกว่ามาถึงจุดนี้ได้คือประสบความสำเร็จจนไม่รู้จะสำเร็จอย่างไรแล้ว

การได้ก้าวเข้าสู่วงซิมโฟนีออร์เคสตราที่มีชื่อเสียงระดับโลกแบบนี้ เป็นความฝันทั้งชีวิตของนักดนตรีตั้งกี่คนต่อกี่คน

ขอแค่ตอนนี้ยอมเปิดเผยตัวตน ชื่อเสียงและเกียรติยศก็รออยู่ตรงหน้าแท้ ๆ

แต่เปล่าเลย

นักไวโอลินเปิดหมวกคนนี้ก็ยังคงเหมือนกับคราวก่อน คือหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยอีกครั้ง

ข้อครหาเรื่องจัดฉากสร้างกระแสจึงค่อย ๆ จางหายไปโดยปริยายและไม่มีใครพูดถึงอีก

เพราะคนที่จัดฉากก็เพื่อจะกอบโกยผลประโยชน์จากยอดคนดูในจังหวะที่คนกำลังสนใจมากที่สุด

ทว่าตอนนี้กระแสฮิตถล่มทลายขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมโผล่หน้ามา ข้ออ้างที่ว่าจึงฟังไม่ขึ้นอีกต่อไป

"พี่ชายคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่เนี่ย? (หน้าอิหยังวะ)"

"บางทีการสีไวโอลินอาจเป็นแค่งานอดิเรกของเขาเฉย ๆ เขาคงไม่ได้คิดจะเอามาทำเป็นอาชีพหรอกมั้ง"

"แล้วถ้าอย่างนั้นทำไมต้องมาเล่นให้คนอื่นดูด้วยล่ะ?"

"คนเล่นดนตรีก็ต้องอยากหาคนรู้ใจที่เข้าใจเสียงเพลงบ้างสิ มีฝีมือดีขนาดนั้นก็คงอยากโชว์หน่อยแหละ เป็นฉันมีฝีมือไวโอลินเก่งขนาดนี้คงอยากป่าวประกาศให้รู้กันทั้งโลกไปแล้ว"

"ยอดฝีมือซ่อนเร้นอยู่ในหมู่สามัญชน ดูอย่างปรมาจารย์ดนตรีพื้นบ้านของเราตั้งหลายคนสิ ก็เก็บงำประกายไม่เปิดเผยตัวเหมือนกัน"

พอเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ กระแสความสนใจก็เริ่มค่อย ๆ ซาลง

แต่ในแพลตฟอร์มโต่วอิน เพลง "Salut d'Amour" กลับดังเป็นพลุแตกขึ้นมาแทน

มีผู้คนจำนวนไม่น้อยเริ่มอัปโหลดคลิปเวอร์ชันที่ตัวเองเล่นลงไป

ไม่ว่าจะเป็นเวอร์ชันไวโอลิน เปียโน กีตาร์ ซอเอ้อร์หู หรือแม้กระทั่งปี่สั่วล่า

และยังมีคนเอาทำนองเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงประกอบ คิดท่าเต้นขึ้นมาจนมีคนแห่เต้นตามกันเพียบ

เรียกได้ว่างอกงามเบ่งบานไปทั่วทุกสารทิศ

ส่วนตัวนักไวโอลินเปิดหมวกปริศนานั้น กลับไม่ค่อยมีใครพูดถึงสักเท่าไรแล้ว

แต่พอตกดึก เรื่องราวกลับพลิกผันขึ้นมาอีกรอบ

รูปที่ถูกแอบถ่ายรูปนั้นถูกอัปโหลดขึ้นสู่อินเทอร์เน็ต

กระแสที่เดิมทีเริ่มจางหายไปจึงดีดตัวพุ่งสูงขึ้นมาใหม่อีกหน

สาเหตุหลักก็เพราะรูปถ่ายแคนดิดรูปนี้ บรรยากาศและอารมณ์ในภาพมันช่างงดงามเหลือเกิน

แม่น้ำหวงผู่ยามค่ำคืน ฉากหลังของตัวเมืองเบลอละมุนด้วยแสงไฟหลากสีสัน เด็กหนุ่มผู้สวมหน้ากากอนามัยเผยให้เห็นดวงตาคู่งาม กำลังทอดสายตามองผืนน้ำด้วยความเศร้าสร้อยและเสียดาย

คนที่ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ พอเห็นภาพนี้เข้าก็สามารถมโนนิยายรักโรแมนติกขึ้นมาได้ทั้งเรื่องทันที

"เอ๊ะ ทำไมต้องแอบถ่ายรูปผมด้วยเนี่ย?"

นี่คือพวกหน้าหนาไร้ยางอาย

"หล่อมาก! ซู้ดดด น้ำลายหก"

นี่คือพวกคลั่งรักเลียหน้าจอ

"เชี่ย รูปนี้ชัดมาก รู้สึกว่าเอาภาพนี้ไปตามหาตัวจริงเจอแน่"

นี่คือคนที่โฟกัสตัวเรื่องราวและอยากรู้ตัวตนจริงของนักไวโอลินเปิดหมวก

แม้ความร้อนแรงในตอนนี้จะเทียบกับช่วงกลางวันไม่ได้ แต่ก็ยังมีคนแชร์ภาพนี้ออกไปเป็นจำนวนมาก

ใบหน้าในรูปถ่ายใบนี้เห็นรายละเอียดชัดเจนมาก คนที่คุ้นเคยกับลู่ชิงเฟิงแค่เห็นแวบเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเขา

อย่างเช่นพวกหยางซิ่วซิ่วและหลิวซิน

รวมถึงเหล่าแฟนคลับที่เฝ้ามองเขาเติบโตมาโดยตลอด

ในกลุ่ม QQ 'เคียงข้างลู่ตลอดไป' ก็มีคนส่งรูปนี้เข้ามาทันทีที่ได้เห็น

"ก้อนแป้งสตรอว์เบอร์รี: นี่เสี่ยวลู่ใช่ไหม นี่ต้องเป็นเสี่ยวลู่แน่ ๆ!"

เวลาประมาณสองทุ่มเป็นช่วงที่คนเล่นเน็ตกันเยอะ สมาชิกในกลุ่มจึงโผล่ออกมาคุยกันพรึ่บพรั่บ

"ขนมเซมเบ้ของเสี่ยวลู่: ฉันก็เห็นแล้ว กำลังคิดอยู่เลยว่าทำไมเหมือนขนาดนี้"

"อย่าเตะกีบกวาง: ลองเทียบกับคลิปสัมภาษณ์ช่วงก่อนหน้า ทรงผมเป๊ะเลย ดวงตายิ่งไม่ต้องพูดถึง เสี่ยวลู่ตัวจริงเสียงจริง"

"สบตาชั่วนิรันดร์: นี่ไม่ใช่นักไวโอลินเปิดหมวกคนนั้นเหรอ พวกเธอว่าเขาคือลู่ชิงเฟิงเหรอ จริงดิ แต่ตานี่เหมือนจริง ๆ แฮะ"

มีแอ็กเคานต์หน้าใหม่เข้ามาในกลุ่ม ยังไม่ทันเข้าใจสถานการณ์ พอเห็นข้อความแชตก็พลอยตื่นเต้นตกใจไปด้วย

"ผู้ดูแลเสี่ยวลู่: ดูกับตาตัวเองเลย"

มีคนส่งภาพเปรียบเทียบเข้ามาในกลุ่ม

รูปหนึ่งเป็นภาพแคปจากวิดีโอสัมภาษณ์ของหนังสือพิมพ์เยาวชนแนวหน้าครั้งที่สอง โดยตัดต่อใส่หน้ากากอนามัยที่ครึ่งล่างของใบหน้า

เมื่อนำมาเทียบกับรูปถ่ายฉากกลางคืนรูปนี้ ก็ตรงกันเป๊ะ

"สบตาชั่วนิรันดร์: ว้าว!"

เสียงอุทานแสดงความตื่นเต้นของเจ้าตัว

"แอลลูนิลลู: จะเป็นลม ฉันเพิ่งเห็นข่าวนี้ กะว่าจะบอกพวกเธออยู่เหมือนกัน แล้วเสี่ยวลู่ไปมีฝีมือไวโอลินเทพขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย วงออร์เคสตราชั้นนำยังยอมรับเลย"

"ผู้ดูแลเสี่ยวลู่: เสี่ยวลู่เก่งมาตลอดอยู่แล้ว"

"แอลลูนิลลู: เสี่ยวลู่ขยันพวกเรารู้ดี แต่เมื่อก่อนเขาไม่ได้แสดงพรสวรรค์ทางดนตรีโดดเด่นอะไรขนาดนั้นนะ ร้องเพลงก็งั้น ๆ"

"กางเขี้ยวกางเล็บ: ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ พวกเธอยังจำตอนสัมภาษณ์ได้ไหม เสี่ยวลู่เคยบอกว่าตัวเองชอบไวโอลิน ตอนแรกเรานึกว่าเป็นแค่งานอดิเรกธรรมดา ตอนนี้ดูเหมือนพวกเราจะประเมินพรสวรรค์ด้านนี้ของเขาต่ำไป

และการเป็นนักร้องที่ไม่เก่ง ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่มีพรสวรรค์ด้านเครื่องดนตรีสักหน่อย"

คำพูดของเสิ่นเมิ่งทำให้สมาชิกในกลุ่มพากันคึกคักดีใจ

"มอบใจให้เสี่ยวลู่: ฮือ ๆ รู้สึกว่าพวกเราจะตามก้าวของเสี่ยวลู่ไม่ทันแล้ว เขาโตเร็วเกินไปแล้ว"

"ก้อนแป้งสตรอว์เบอร์รี: เสี่ยวลู่ของล้ำค่า ยิ่งนับวันยิ่งยอดเยี่ยม"

"สบตาชั่วนิรันดร์: นี่ พวกเธอว่าพวกเราควรช่วยโปรโมตเรื่องนี้ไหม ตอนนี้ในเน็ตมีคนเดาตัวตนของนักไวโอลินเปิดหมวกกันเพียบเลย ถ้าทำให้พวกเขารู้ว่าเป็นเสี่ยวลู่ ต้องดังระเบิดระเบ้อแน่"

สมาชิกใหม่ในกลุ่มพูดขึ้นมาทันที

คำพูดนี้ได้รับความเห็นชอบจากหลาย ๆ คนในทันที

การที่พวกเธอตั้งกลุ่มนี้ขึ้นมา จุดประสงค์หลักแรกเริ่มเดิมทีก็เพื่อโปรโมตให้ลู่ชิงเฟิง

"เรื่องนี้ต้องคิดให้รอบคอบก่อน"

เสิ่นเมิ่งกลับเอ่ยขัดขึ้นมา

"พวกเธอลองคิดดูสิ ตั้งแต่ต้นจนจบ ทำไมเสี่ยวลู่ถึงไม่อยากเปิดเผยตัวตนล่ะ"

คำพูดนี้ทำให้ทุกคนที่กำลังคุยกันอย่างตื่นเต้นต้องเงียบลง

"ก้อนแป้งสตรอว์เบอร์รี: จริงด้วย ทั้งที่เป็นเรื่องดีแท้ ๆ"

"กางเขี้ยวกางเล็บ: ฉันรู้เรื่องนี้ก่อนพวกเธอ ก็เลยสืบหาต้นสายปลายเหตุมาหมดแล้ว

ตอนที่เสี่ยวลู่ปรากฏตัวในไลฟ์สตรีมครั้งแรกเขาเคยพูดไว้ว่าแค่อยากให้ทุกคนฟังเขาเล่นไวโอลิน ไม่ต้องสนใจหน้าตาเขาหรอก ตอนนั้นฉันก็คิดอยู่ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น มีเหตุผลอะไรกันแน่"

"มอบใจให้เสี่ยวลู่: หรือว่าจะเป็นเพราะเรื่องที่เคยโดนทัวร์ลงในเน็ตตอนนั้น"

"สบตาชั่วนิรันดร์: ?"

สมาชิกใหม่ค่อย ๆ พิมพ์เครื่องหมายคำถามออกมา แฟนคลับรุ่นเก่ากลับพากันเงียบไป

ในช่วงที่วง Dreamer's โดนขุดข่าวฉาว มีแฟนคลับที่เปลี่ยนเป็นแอนตี้แฟนแล้วก่นด่าทางอินเทอร์เน็ตไม่ใช่น้อย ๆ

เด็กวัยสิบกว่าขวบที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนั้น มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะส่งผลกระทบต่อจิตใจ

"ผู้ดูแลเสี่ยวลู่: ตอนนั้นพวกเรานี่ใจร้ายกันจริง ๆ นะ"

"กางเขี้ยวกางเล็บ: เพราะงั้นเรื่องนี้ให้ทุกคนเก็บเป็นความลับไว้นะ อย่าเอาไปโพสต์ลงเน็ตเด็ดขาด รอให้เสี่ยวลู่ตัดสินใจเองดีกว่า"