ตอนที่ 99 ข้อถกเถียงบนโลกอินเทอร์เน็ต

วงออร์เคสตราเยาวชนเซี่ยงไฮ้คือฐานบ่มเพาะบุคลากรของวงเซี่ยงไฮ้ซิมโฟนีออร์เคสตรา ซึ่งก่อตั้งขึ้นเป็นแห่งแรกและมีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุดในประเทศ

โครงสร้างของวงดนตรีก่อตั้งขึ้นตามมาตรฐานวงสี่หลอด

คำว่าสี่หลอดที่ว่านี้หมายถึงขนาดของวงออร์เคสตรา

โดยทั่วไปเพลงซิมโฟนีหมายถึงบทเพลงชุดขนาดใหญ่สำหรับวงออร์เคสตรา ดังนั้นในแวดวงซิมโฟนีจึงแบ่งขนาดออกเป็น วงสองหลอด วงสามหลอด และวงสี่หลอด ซึ่งก็คือขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่นั่นเอง

จำนวนคนมีตั้งแต่หลักสิบไปจนถึงหลักร้อย บางคอนเสิร์ตการแสดงขนาดใหญ่สามารถขยายไปได้ถึงเกือบหนึ่งพันคนเลยทีเดียว

เซวียลู่อายุยี่สิบเอ็ดปี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มไวโอลินสอง

ปกติแล้ววงซิมโฟนีออร์เคสตราจะแบ่งออกเป็นห้ากลุ่มเครื่องดนตรี ได้แก่ เครื่องสาย เครื่องลมไม้ เครื่องลมทองเหลือง เครื่องกระทบ และเครื่องดนตรีแต่งแต้มสีสัน

โดยกลุ่มเครื่องสายถือเป็นจิตวิญญาณของวงซิมโฟนีทั้งหมด และเป็นกลุ่มที่มีจำนวนคนมากที่สุดด้วย แค่ไวโอลินก็แบ่งออกเป็นสองกลุ่มแล้ว

ไวโอลินกลุ่มที่หนึ่งจะรับผิดชอบท่อนทำนองหลัก ส่วนไวโอลินกลุ่มที่สองจะรับผิดชอบท่อนประสานเสียง

วันนี้ทางวงมีการแสดง หลังจากจบงานและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเดินออกมา เซวียลู่ก็เห็นสมาชิกในกลุ่มของเธอกำลังมุงล้อมวงทำอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้

มีเสียงไวโอลินแว่วออกมาแผ่วเบา

"จ๊ะเอ๋!"

เธอแอบย่องเข้าไปแล้วกระทืบเท้าดังปัง ทำเอาบรรดาลูกทีมตกใจสะดุ้งโหยง

ส่วนตัวเธอกลับหัวเราะร่าอย่างสนุกสนาน

"พวกนายทำอะไรกันอยู่เนี่ย ไม่ยอมเปลี่ยนเสื้อผ้ากันสักที?"

หลังจากหัวเราะเสร็จ เธอก็เอ่ยถาม

"พี่เซวีย พี่รีบมาดูนี่เร็ว คนนี้เก่งมากเลย เก่งกว่าหัวหน้าวงของเราอีกนะ"

หนึ่งในนั้นยื่นโทรศัพท์มือถือให้เธอดู

เซวียลู่ถลึงตาใส่เขา

"รนหาที่ตายเหรอ ถ้าหัวหน้าลูรู้เข้า ได้โดนเขาจ้องตาเขม็งจนพรุนแน่"

พอพูดจบ เธอก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเอง

คำว่าหัวหน้าที่พวกเขาพูดถึงคือหัวหน้ากลุ่มไวโอลินหนึ่ง ซึ่งรับผิดชอบเรื่องความแม่นยำของระดับเสียงและการเทียบเสียงของทั้งวง ดังนั้นจึงควบตำแหน่งหัวหน้าวงไปด้วย

เป็นบุคคลหมายเลขสองรองจากวาทยกร

หัวหน้าวงออร์เคสตราเยาวชนเซี่ยงไฮ้มีชื่อว่าลูชวน เป็นคนที่มีความมั่นใจและถือตัวสูงมาก

เขาทนไม่ได้ที่สุดเวลาที่ใครมาตั้งข้อสงสัยในฝีมือ และชอบจ้องหน้าคนอื่นเขม็ง ที่สำคัญคือตาของเขายังโตผิดปกติอีกต่างหาก

แค่นึกถึงก็รู้สึกตลกแล้ว

ชายคนนั้นยิ้มเจื่อนๆ

"ไหนขอดูหน่อยสิว่าจะเก่งขนาดไหน ถึงกล้าพูดแบบนี้ออกมาได้" เซวียลู่รับโทรศัพท์มา

เล่นหยอกกันก็เรื่องหนึ่ง แต่ฝีมือการเล่นของลูชวนนั้นเธอเองก็ยอมรับ

ไม่ว่าจะเป็นทักษะการเล่นที่ผ่านการขัดเกลาหรือการถ่ายทอดอารมณ์ ในกลุ่มคนวัยยี่สิบกว่าปี เขาถือว่าอยู่ในระดับแถวหน้าของประเทศเลยทีเดียว

เธอเคยได้ยินหัวหน้าวงใหญ่พูดว่า อีกสักปีสองปี ลูชวนก็มีคุณสมบัติพอที่จะถูกดึงตัวเข้าสู่วงหลักแล้ว

เธอมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ ซึ่งหยุดอยู่ที่หน้าแอปโต่วอิน วิดีโอแนวตั้งดูเหมือนจะเป็นคลิปตัดมาจากการไลฟ์สด

พอกดเล่น เสียงอันไพเราะที่มีเฉพาะในไวโอลินก็ดังแว่วออกมา

สะอาด และโปร่งใส

ร้ายกาจ แค่ได้ยินเสียงนี้เธอก็มั่นใจแล้วว่านี่คือยอดฝีมือ

ผู้บรรเลงเล่นได้ไม่มีที่ติ แต่ตัวไวโอลินไม่ได้ดีเด่นอะไรนัก ยังห่างจากระดับท็อปอยู่ขั้นหนึ่ง

ถ้าได้เปลี่ยนเป็นไวโอลินที่ดีกว่านี้ เสียงที่ออกมาจะไพเราะจับใจยิ่งกว่าเดิมแน่นอน

เธอคิดในใจ แววตาที่มองหน้าจอโทรศัพท์เริ่มจริงจังขึ้น

เพลงนี้คือ "คำสรรเสริญแห่งรัก"

เธอฟังออกตั้งแต่โน้ตตัวแรกแล้ว

แต่เพราะระยะห่างที่ไกลเกินไป ในตอนแรกเสียงจึงค่อนข้างเบา

เมื่อคนที่ถ่ายคลิปเดินเข้าไปใกล้ขึ้น ท่วงทำนองที่อ่อนหวาน โรแมนติก และลึกซึ้งตรึงใจก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

อารมณ์ความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านท่วงทำนองค่อยๆ ซึมลึกเข้าไปในใจ

แววตาของเซวียลู่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ

"คำสรรเสริญแห่งรัก" เป็นบทเพลงสไตล์เซเรเนดที่อ่อนหวาน ซาบซึ้ง และโรแมนติก

มักถูกนำมาใช้เพื่อสื่อถึงความรัก

เพลงประเภทนี้ไม่ได้มีความยากสูง จุดสำคัญอยู่ที่การพรรณนาความรู้สึกรักออกมา

สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือ พลังในการสะกดอารมณ์ของดนตรีระดับนี้ ได้ก้าวข้ามผู้บรรเลงทั่วไปไปแล้ว

มันคือการผสมผสานระหว่างทักษะและอารมณ์ความรู้สึกเข้าด้วยกันอย่างแท้จริง ซึ่งมีแต่นักดนตรีระดับแถวหน้าเท่านั้นที่จะทำได้

"หรือว่าจะเป็นประกายแรงบันดาลใจที่ประจวบเหมาะทั้งดินฟ้าอากาศและผู้คนกันแน่นะ"

เธอคิดในใจ

บางครั้ง หากอารมณ์ในใจตรงกับห้วงอารมณ์ของบทเพลงที่กำลังบรรเลง นักดนตรีทั่วไปก็สามารถเข้าถึงสภาวะนี้ได้เช่นกัน

แต่ถ้าพูดถึงประสิทธิผลที่สื่อออกมาแล้ว ก็ยังห่างชั้นจากคนคนนี้อยู่มาก

"เป็นไงบ้างพี่?"

เมื่อท่วงทำนองค่อยๆ จางหายไป เจ้าของโทรศัพท์ก็ดึงเครื่องกลับไปแล้วเอ่ยถาม

"คนนี้คือใครน่ะ"

หลังจากเพลงจบลง วิดีโอก็ตัดไปเป็นฉากขอแต่งงาน

ประกอบกับผู้บรรเลงยืนบังใบหน้าไว้พอดี จึงมองไม่ออกว่าเขาเป็นใคร

แต่เมื่อดูจากสภาพผิวที่มือแล้ว อายุคงไม่มากเท่าไหร่ ต้องเป็นคนหนุ่มแน่นอน

ในประเทศมีปรมาจารย์ไวโอลินแบบนี้โผล่ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

วงการดนตรีคลาสสิกไม่ได้กว้างใหญ่อะไร นักไวโอลินที่มีชื่อเสียงเรียงนามเธอแทบจะรู้จักหมดทุกคน

"ไม่รู้เหมือนกัน คนคนนี้เพิ่งปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อหลายวันก่อน พี่ดูสิ"

เขายื่นโทรศัพท์ส่งไปให้อีกครั้ง

เซวียลู่ฟังเพลง "การบินของผึ้งป่า" กับ "ม่านประเพณี - สู่คู่ผีเสื้อ" อีกรอบ

คราวนี้เธอมั่นใจแล้วว่า นี่ไม่ใช่แค่แรงบันดาลใจชั่ววูบ แต่เป็นฝีมือที่แท้จริง

ปัญหาสำคัญคือ นักไวโอลินระดับนี้โผล่มาจากไหนกันแน่

ปัญหานี้ไม่ใช่แค่เธอที่สงสัย ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนก็สงสัยเช่นกัน

วงการดนตรีคลาสสิก พูดตามตรงคือแคบมากจริงๆ

แต่พลังส่งเสริมของโต่วอินที่มีต่อวงการเพลงก็มหาศาลมากจริงๆ

แหล่งท่องเที่ยวดัง เน็ตไอดอลขอแต่งงาน การบรรเลงที่สะกดคนทั้งงาน นักไวโอลินลึกลับ ทั้งหมดนี้ประกอบกันเป็นองค์ประกอบที่ดึงดูดสายตาของผู้คนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

โดยไม่ต้องมีใครช่วยปั่นกระแส แฮชแท็ก #เพลงไวโอลินคำสรรเสริญแห่งรัก# ก็พุ่งติดอันดับยอดนิยมของโต่วอิน

ที่ติดอันดับตามกันมายังมี #เน็ตไอดอลขอแต่งงาน นักไวโอลินลึกลับบรรเลงบทเพลงคำสรรเสริญแห่งรัก#

#นักไวโอลินเปิดหมวกปรากฏตัวริมแม่น้ำหวงผู่ในเซี่ยงไฮ้#

นอกจากคลิปจากไลฟ์สดของหยางเจาแล้ว วิดีโอจากมุมมองของคนเดินถนนที่ถ่ายไว้ก็ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามเช่นกัน

ปลาหมึกยักษ์ ครีเอเตอร์บน Bilibili ได้ออกมาวิเคราะห์อย่างมืออาชีพอีกครั้ง และในช่วงท้ายคลิป เขาก็ได้ตั้งข้อสงสัยถึงตัวตนของนักไวโอลินคนนี้อีกรอบ

"ตอนแรกคนคนนี้ปรากฏตัวที่เมืองซูโจว ตอนนี้ก็มาถึงเซี่ยงไฮ้ ผมไม่รู้ว่าสองที่นี้มีความเกี่ยวข้องกันยังไง"

"ตอนแรกผมคิดว่าเขาไม่อยากเปิดเผยใบหน้าเพราะเหตุผลบางอย่าง"

"แต่ตอนนี้เขาปรากฏตัวในไลฟ์สดแบบนี้บ่อยๆ จนทำให้ผมเริ่มสงสัยว่าพี่ชายคนนี้กำลังจัดฉากสร้างกระแสอยู่หรือเปล่า"

คำพูดนี้ได้รับการเห็นพ้องจากผู้คนไม่น้อย

เพราะในช่วงสองปีที่ผ่านมา การดึงดูดความสนใจจากมหาชน พอเป็นกระแสปุ๊บก็ผันตัวไปเป็นเน็ตไอดอลทันที กลายเป็นเรื่องที่พบเห็นได้เกร่อ

พอเห็นบ่อยเข้า ย่อมเกิดความเอือมระอาเป็นธรรมดา

พอเข้าสู่วันที่สอง บนโลกออนไลน์ก็เริ่มมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์และตั้งข้อสงสัยผุดขึ้นมาไม่หยุด

เรื่องนี้ดำเนินไปจนกระทั่งหยางเจาออกมาอธิบาย

"ทุกคนเข้าใจผิดกันไปนิดหน่อยนะครับ ไม่ใช่ว่านักไวโอลินท่านนี้จงใจโผล่เข้ามาในไลฟ์ แต่เพราะผมเป็นคนไปเชิญเขามา เขาถึงได้เข้ากล้อง"

"เรื่องขอแฟนแต่งงานวันนี้ ผมกับเพื่อนๆ วางแผนกันไว้นานแล้ว ตอนแรกตั้งใจจะเปิดเพลงจากลำโพง แต่พอดีอุปกรณ์มีปัญหา ก็เลยไปดึงตัวนักไวโอลินเปิดหมวกข้างทางท่านนี้มาช่วยกะทันหัน"

"เพราะงั้นเรื่องนี้มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญล้วนๆ ถ้าคิดตามตรรกะที่ว่าเขาจัดฉากสร้างกระแส เขาจะต้องรู้ล่วงหน้าว่าผมจะขอแต่งงานวันนี้ แถมยังต้องคาดเดาได้อีกว่าลำโพงของผมจะพัง แล้วไปยืนรอผมล่วงหน้าอยู่ที่นั่น"

"ข้ออ้างแบบนี้มันฟังไม่ขึ้นเลยครับ อีกอย่างก่อนที่จะไปเชิญเขามา ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาดังขนาดนี้"

คำชี้แจงนี้ช่วยคลายความสงสัยของคนไปได้ส่วนหนึ่ง ทว่าก็ยังมีคนปักใจเชื่อว่าเป็นเพียงการจัดฉากสร้างภาพอยู่ดี

แม้กระทั่งหยางเจาก็พลอยโดนร่างแหสงสัยไปด้วย

โดยมองว่านี่คือการร่วมมือกันปั่นกระแส

จนกระทั่งถึงช่วงเที่ยง โพสต์หนึ่งบนเวยป๋อก็ทำให้เรื่องนี้เกิดจุดพลิกผันขึ้นมาอีกครั้ง

วงซิมโฟนีฟิลฮาร์โมนิกหัวเซี่ยได้ส่งเทียบเชิญร่วมงานไปยังนักไวโอลินเปิดหมวกผู้นี้