ตอนที่ 120 ถึงเวลาแสดงฝีมือที่แท้จริงแล้ว

เดินพ้นจากอาคารสำนักงานของบริษัทหรงซู่หรง ลู่ชิงเฟิงรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายราวกับฟ้ากว้างแผ่นดินไพศาล

พันธนาการเส้นสุดท้ายที่ล่ามรั้งตัวเขาไว้สลายหายไปแล้ว

เขากางแขนทั้งสองข้าง ยืดเส้นยืดสายบิดขี้เกียจชุดใหญ่

"ไป ฉันเลี้ยงข้าวคุณเอง ฉลองกันหน่อย"

เถาจ้าวถิงเดินตามมาจากด้านหลังเขา