ตอนที่ 345 คำนึงไม่รู้สิ้น ย่อมมีเสียงสะท้อน

เสียงปรบมือดังขึ้น

เป็นราชาเพลงรุ่นเล็กจากอีกฝั่งที่เริ่มปรบมือก่อน ดูเหมือนเขาจะไม่ใส่ใจเรื่องที่ตัวเองพ่ายแพ้เลยสักนิด ลู่ชิงเฟิงถึงกับรู้สึกว่าหมอนี่ยังแอบยิ้มอยู่ด้วยซ้ำ แม้จะยังสวมหน้ากากอยู่ก็ตาม

สภาพจิตใจดีจริง ๆ!

แต่พอนึกถึงการแสดงบนเวทีก่อนหน้านี้ของเขา

ลู่ชิงเฟิงก็รู้สึกว่าในใจอีกฝ่ายคงกำลังมีความคิดเบียว ๆ ทำนองว่า ถึงนายจะเป็นคู่แข่งของฉัน แต่ในการดวลอันยุติธรรมครั้งนี้ ฉันได้ทุ่มเทสุดฝีมือแล้ว ถึงแพ้ก็ยังสมศักดิ์ศรี อะไรเทือกนั้นอยู่แน่ ๆ