ตอนที่ 433 ลู่ชิงเฟิงในสายตาของเซี่ยเหอ

ใกล้เคียงกับที่หวังฮ่าวคาดไว้ ช้าไปเพียงสองนาทีเท่านั้น รถถ่ายทำที่เพิ่งไปรับคนมาจากสนามบินก็เดินทางมาถึง ทั้งสี่คนที่กำลังคุยกันอยู่ต่างหันไปมอง

ประตูรถเปิดออก ลู่ชิงเฟิงก้าวลงมา

ในช่วงกลางเดือนพฤษภาคม อุณหภูมิเฉลี่ยตอนกลางวันของปารีสอยู่ที่ประมาณยี่สิบองศาเซลเซียส อากาศเย็นสบายกำลังดี เด็กหนุ่มที่เพิ่งมาถึงสวมเสื้อแจ็กเกตสไตล์เพร็พพีโทนสีอ่อน ด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตคู่สีตัดกันระหว่างขาวสว่างกับเขียวอ่อน ท่อนล่างแมตช์ด้วยกางเกงลำลองสีดำทิ้งตัวสวย ดูสดใสสะอาดตา

ตอนที่ทั้งสี่คนโบกมือทักทายเขา ใบหน้าหล่อเหลาผิวพรรณสะอาดสะอ้านก็ผุดรอยยิ้มอบอุ่นดั่งแสงแดดยามบ่าย พลางวิ่งเหยาะๆ ตรงเข้ามา

เซี่ยเหอไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนมองอะไรตื้นเขิน ท่าทางเมื่อครู่ของเธอเจ็ดส่วนคือการแสดง แต่อีกสามส่วนคือความอยากรู้อยากเห็นในตัวลู่ชิงเฟิงจริงๆ