ตอนที่ 434 กำลังบันทึกรายการ

"ผมจำได้ว่าเล่มนี้เป็นวรรณกรรมอัตถิภาวนิยม กามูเสนอว่าโลกความเป็นจริงนั้นเป็นโลกที่ไร้สาระ หาแก่นสารความหมายของชีวิตที่พยายามไขว่คว้าไม่ได้ ดังนั้นการมีอยู่ของมนุษย์จึงไร้ความหมายด้วย"

หลัวฮ่าวหมิงลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากพูด

ลู่ชิงเฟิงพยักหน้าอีกครั้ง

"ดังนั้นตอนอ่านเล่มนี้ ผมถึงรู้สึกขัดๆ พิกล เราเคยเรียนวิชาการเมืองตอนมัธยมปลายมาแล้วว่าการรับรู้เป็นผลผลิตของสังคม จิตสำนึกของมนุษย์เป็นภาพสะท้อนที่อิงอยู่กับสภาพสังคมและวัฒนธรรมในขณะนั้น"

"ในทางปรัชญาแล้ว การที่คุณเป็นตัวคุณ เกิดจากการที่ปัจเจกบุคคลดำเนินกิจกรรมทางสังคม แล้วคิดทบทวนตนเองผ่านเสียงสะท้อนจากภายนอก ยอมรับพฤติกรรมต่างๆ จนหล่อหลอมเป็นความตระหนักรู้ในตนเอง"