ตอนที่ 95 เหตุการณ์ผลักคน

ลู่ชิงเฟิงหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ

ลิฟต์ตัวหนึ่งพาคนกลุ่มใหญ่ขึ้นมา มองเห็นรางๆ ว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งถูกกลุ่มคนชุดดำล้อมเอาไว้ตรงกลาง

ประตูลิฟต์เปิดออก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสี่ห้าคนเดินนำออกมาก่อนเพื่อกันฝูงชนโดยรอบออกไป จากนั้นชายหนุ่มถึงได้พาผู้ช่วยสองคนเดินเข้ามาในห้างสรรพสินค้า

น่าจะเป็นซูอี้เซวียน ซูเปอร์สตาร์แถวหน้าคนนั้น

ลู่ชิงเฟิงมองเห็นแต่ไกลว่าเขาไว้ทรงผมข้างหน้าสั้นข้างหลังยาว สวมแว่นกันแดด สีหน้าเย็นชา ก้มหน้าก้มตาเดินดุ่มๆ ไปข้างหน้า

พอได้เห็นตัวจริง แฟนคลับที่มามุงดูก็ตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม เสียงกรี๊ดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

ชั้นบนก็มีคนยืนล้อมเป็นวง ชูโทรศัพท์มือถือถ่ายรูปถ่ายคลิปกันยกใหญ่

จิ๊ๆ นี่น่ะเหรอระดับท็อปสตาร์!

แม้แต่คนเดินผ่านไปผ่านมาทั่วไปก็ยังอยากรู้อยากเห็นจนต้องแวะมองสักนิด พลอยถ่ายรูปเอาไปโพสต์ลงโซเชียลด้วย

ความนิยมแบบนี้นี่แหละ ของแท้แน่นอน

การ์ดเดินเปิดทางอยู่ด้านหน้า ทีมงานของซูอี้เซวียนได้รับการคุ้มกันอยู่ตรงกลางและเริ่มเคลื่อนตัว

งานนี้น่าจะโปรโมตล่วงหน้ามานานแล้ว แฟนคลับหลายคนจึงเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี ต่างพากันยื่นของขวัญเบียดเข้าไปให้ซูอี้เซวียน

ผู้ช่วยสองคนรับของขวัญไปด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แต่ใครที่คิดจะฉวยโอกาสแตะเนื้อต้องตัวหรือใกล้ชิดกับศิลปิน ก็จะถูกพวกเธอปัดแขนทิ้งอย่างไม่ไว้หน้า

ตัวซูอี้เซวียนไม่พูดอะไรสักคำ เอามือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง เดินเก๊กเท่ไปข้างหน้า

ทิศทางที่พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปคือบันไดเลื่อน ซึ่งเป็นทางเดียวกับที่พวกลู่ชิงเฟิงกำลังจะไป

และเมื่อคนกลุ่มนี้เคลื่อนที่ ฝูงชนที่หลั่งไหลมาอย่างบ้าคลั่งก็เบียดเสียดตรงเข้ามาทางพวกเขาทั้งสอง

เฉาโยวโยวรีบถอยหลบด้วยความลนลาน แต่ความเร็วที่ฝูงชนทะลักเข้ามานั้นเกินกว่าที่เธอคาดคิดไว้

ลู่ชิงเฟิงก้าวมาทางเธอครึ่งก้าวในจังหวะนั้น แล้วเอาตัวบังเธอไว้ข้างหลัง

บรรณาธิการสาวผู้มีนิสัยจริงจังเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว รู้สึกอบอุ่นใจกับการกระทำอันใส่ใจของเด็กหนุ่ม

เธอขยับแว่นตาแล้วพูดขึ้น

"พวกเราออกไปข้างนอกกันก่อนดีไหมคะ ดูทรงแล้วคงไม่จบลงง่ายๆ แน่"

ลู่ชิงเฟิงพยักหน้า เขาประเมินความบ้าคลั่งของแฟนคลับกลุ่มนี้ต่ำไปจริงๆ

"รอให้พวกเขาผ่านไปก่อนแล้วกันครับ"

เขาเอ่ย

พวกซูอี้เซวียนเปรียบเสมือนศูนย์กลางของพายุ หากพวกเขาไม่ขึ้นชั้นบน ชั้นนี้ก็ไม่มีทางโล่ง คนเบียดเสียดกันจนแทบไม่มีที่ให้เดิน

เสียงกรี๊ดดังระงมอยู่ข้างหู ศิลปินระดับแถวหน้าคนนี้ก็เดินมาถึงตรงหน้าของพวกเขาแล้ว

ลู่ชิงเฟิงพาเฉาโยวโยวถอยหลังไปสองก้าว เพื่อเลี่ยงไม่ให้การ์ดเข้ามาผลัก

"กรี๊ด ซูอี้เซวียน ฉันรักคุณ!"

เด็กสาวผมสีน้ำตาลข้างๆ เขาพยายามเบียดไปข้างหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้งร้องทั้งตะโกน จนลู่ชิงเฟิงยังแอบห่วงว่าคอเธอจะแตกเสียก่อน

คนรอบข้างที่มีท่าทีแบบเธอมีไม่น้อย ต่างพากันชูมือถือพยายามจะฝ่าแนวกั้นของการ์ดเข้าไปให้ได้

ท่ามกลางความชุลมุน มีคนเผลอฟาดโดนหน้าของการ์ดคนหนึ่งเข้าโดยไม่ตั้งใจ

บอดีการ์ดร่างยักษ์ล่ำบึ้กคนนั้นดูเหมือนจะเริ่มโมโห จึงคว้าไหล่ของเด็กสาวผมสีน้ำตาลที่อยู่หน้าสุดแล้วออกแรงผลักอย่างแรง

เด็กสาวไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด เธอส่งเสียงกรีดร้องแล้วหงายหลังล้มตึงไปด้านหลัง

ทว่าในวินาทีวิกฤต ฝ่ามือหนึ่งได้ยื่นมารองรับแผ่นหลังของเธอไว้ ทำให้เธอไม่ล้มกระแทกพื้นจริงๆ

"เป็นอะไรไหมครับ"

เจ้าของฝ่ามือนั้นช่วยประคองให้เธอยืนอย่างมั่นคง ก่อนจะเอ่ยถาม

เด็กสาวผมสีน้ำตาลได้สติจากความตกใจตื่นตระหนก แล้วหันไปมองคนที่ช่วยเธอเอาไว้

ม่านตาของเธอเบิกกว้างขึ้นมาทันที หัวใจที่เพิ่งสงบลงเมื่อครู่กลับมาเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง

เสียงอึกทึกครึกโครมรอบข้างพลันเลือนหายไปในชั่วพริบตา ราวกับโลกทั้งใบเหลือเพียงแค่เธอกับเด็กหนุ่มตรงหน้าเพียงสองคน

ผมสั้นสีดำขลับของเด็กหนุ่มต้องแสงไฟสีขาวนวลของห้างสรรพสินค้าจนดูเนียนละเอียดดั่งหยกชั้นดี เปล่งประกายเงางามชวนหลงใหล

ริมฝีปากบางเม้มเบาๆ ดวงตาเรียวยาวทรงจิ้งจอกคู่นั้นที่จ้องมองมา ทำให้หัวใจที่ตื่นตระหนกของเธอสงบลงได้อย่างน่าประหลาด

ในเวลานี้ เธอแทบลืมไปหมดสิ้นแล้วว่าตัวเองมาที่นี่เพื่ออะไร

ซูอี้เซวียนเหรอ

ใครกันน่ะ

ลู่ชิงเฟิงมองเด็กสาวผมสีน้ำตาลที่สติสตังลอยละล่องไปถึงไหนต่อไหนแล้ว เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนก็ไม่ได้สนใจเธออีก

"พวกเราไปกันเถอะครับ"

พวกซูอี้เซวียนขึ้นไปชั้นสองแล้ว ความเคลื่อนไหวตรงนี้ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

ฝูงชนที่ชั้นหนึ่งสลายตัวไปแล้ว ทั้งสองคนจึงเดินออกจากห้างตรงไปยังร้านอาหารพื้นบ้านที่ทำอาหารหวยหยางในละแวกใกล้เคียงเพื่อกินอะไรง่ายๆ รองท้อง

พอกลับถึงโรงแรมก็เกือบสองทุ่มแล้ว

ลู่ชิงเฟิงหยิบสมุดบันทึกออกมา ตรวจสอบรายการแผนงานสำหรับการเดินทางมาเซี่ยงไฮ้ในครั้งนี้อีกครั้ง

พอเช็กจนแน่ใจแล้ว เขาก็ซ้อมไวโอลินต่ออีกพักหนึ่ง จากนั้นจึงหยิบผลงานของกัวรุ่ยซูขึ้นมาอ่าน

กัวรุ่ยซู เป็นปรมาจารย์ด้านวรรณกรรมที่ไม่มีตัวตนในชาติก่อน

เพราะก่อนหน้านี้หยางซิ่วซิ่วเคยบอกเขาเรื่องที่จะต้องไปออกรายการ ช่วงนี้เขาจึงติวเข้มอ่านผลงานของนักประพันธ์ผู้ยิ่งใหญ่ร่วมสมัยท่านนี้เป็นการด่วน

หลังจากได้อ่านดู เขาก็รู้สึกว่าคนคนนี้อาจจะเป็นอวี๋หัวของอีกโลกหนึ่ง

ผลงานมีจุดที่คล้ายคลึงกันอยู่มาก

ตอนที่มีเวลาว่าง เขายังเปิดดูรายการ "เที่ยวไปตามสายลม" ไปสองตอน และรู้สึกว่าคนคนนี้ยิ่งดูยิ่งน่าสนใจ

จากการแสดงออกในรายการ ดูคล้ายกับเฒ่าทารกอยู่บ้าง หัวเราะเยาะด่าทอไม่เคยคิดจะปิดบัง ช่างเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา

ลู่ชิงเฟิงให้ความสำคัญกับรายการนี้มาก ในแผนการของเขา นี่คือสปริงบอร์ดที่สำคัญที่สุดในการก้าวเข้าสู่สายตาของมหาชน

ความประทับใจที่ผู้ชมจะมีต่อเขานั้น ขึ้นอยู่กับผลงานการแสดงออกของเขาในรายการล้วนๆ

ดังนั้น ช่วงนี้เขาจึงทุ่มเทสมาธิส่วนใหญ่ไปกับเรื่องนี้

อ่านหนังสือไปได้พักหนึ่ง พอถึงเวลาราวๆ ห้าทุ่ม เขาก็ปิดไฟเข้านอน

ช่วงนี้เขากำลังฝึกนิสัยใหม่อย่างหนึ่ง นั่นคือการไม่แตะต้องโทรศัพท์มือถือในช่วงเวลาก่อนเข้านอน

ผลลัพธ์ค่อนข้างดีทีเดียว มันช่วยให้คุณภาพการนอนหลับของเขารักษามาตรฐานที่ดีเยี่ยมมาโดยตลอด

ทว่าเขาไม่รู้เลยว่า การยื่นมือเข้าช่วยคนตามความเคยชินของตนเองนั้น ได้จุดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ระลอกใหญ่ขึ้นบนโลกอินเทอร์เน็ตเสียแล้ว

เรื่องที่ดาราศิลปินเดินทางออกงานแล้วจัดขบวนเอิกเกริกจนสร้างความรำคาญใจให้คนเดินถนน ไม่ใช่เพิ่งจะเคยเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกหรือครั้งที่สอง

เรื่องพรรค์นี้ถ้าไม่ได้ไปกระทบกระเทือนคนอื่น ทุกคนก็แค่ดูเอาสนุก แต่ถ้าสร้างความเดือดร้อนให้คนสัญจรไปมาขึ้นมาเมื่อไหร่

คนเขาก็ไม่สนหรอกว่าแกจะเป็นตัวท็อปมาจากไหน มีแต่จะรุมด่าเช็ดเหมือนกันหมด

เรื่องที่ซูอี้เซวียนไปร่วมงานอีเวนต์ที่ห้างสรรพสินค้าติดฮอตเสิร์ชตั้งแต่คืนนั้น

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทเอเจนซีก็พยายามประโคมข่าวโดยเน้นไปที่ลุค แฟชั่น และความคลั่งไคล้ของฝูงชนที่มีต่อศิลปินในตอนนั้น

เพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้เห็นว่าความนิยมของซูอี้เซวียนในยามนี้กำลังร้อนแรงดั่งไฟสุมน้ำมัน

ทว่าในตอนนั้นก็มีสื่ออิสระอยู่ไม่น้อยที่อยู่ในเหตุการณ์ และบันทึกภาพจังหวะที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเบียดชนคนเดินถนนอย่างป่าเถื่อนเอาไว้ได้

รายงานข่าวพวกนี้ก็ติดฮอตเสิร์ชตามมาเช่นกัน

ด้านล่างเต็มไปด้วยเสียงก่นด่าจากคนเดินถนนที่กำลังเดินห้างอยู่ในตอนนั้น

"ประสาทแดกมาก เดินห้างอยู่ดีๆ พวกนี้ก็พุ่งเข้ามาผลักพวกเราไปข้างทาง นึกว่าตัวเองเป็นใคร ยิ่งใหญ่มาจากไหนถึงต้องสั่งเคลียร์ถนนฮะ"

"เช็ดเข้ ห้างนี้เป็นของบ้านแกเหรอไง ถึงมีแค่แกเดินได้แล้วพวกเราต้องหลบให้"

"เกินไปจริงๆ ลูกที่บ้านตกใจร้องไห้จ้าเลย"

ความเห็นทำนองนี้จุดชนวนให้เกิดการรุมประณามอย่างดุเดือด

บรรดาแฟนคลับต่างพากันออกมาปกป้องไอดอลของตัวเองใต้โพสต์

"ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย ซูซูออกจะอ่อนโยน เรื่องนี้ต้องเป็นการ์ดทำกันไปเองแน่ๆ"

"พวกเธอไปดูงานอีเวนต์ก่อนหน้านี้สิ ซูซูดูแลแฟนคลับดีมาก ยังบอกแฟนๆ ไม่ให้เบียดกันเลย"

ข้ออ้างพวกนี้คนเดินถนนไม่ยอมรับ ทั้งสองฝ่ายจึงเปิดศึกโต้เถียงกันอย่างดุเดือดจนไม่อาจหาข้อยุติ

ทว่าไม่นานหลังจากนั้น คลิปวิดีโอคลิปหนึ่งก็ปรากฏขึ้น ทำให้ตราชั่งของกระแสสังคมเริ่มเอียงกะเท่เร่

เนื้อหาในคลิปคือภาพที่เด็กสาวผมสีน้ำตาลซึ่งเป็นแฟนคลับถูกการ์ดผลักล้มลงอย่างหยาบคาย ในขณะที่ทีมงานของซูอี้เซวียนไม่แม้แต่จะชายตามองแล้วเดินจากไปเฉยๆ

วิดีโอนี้ถ่ายมาจากชั้นบน กล้องสามารถบันทึกเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

รวมถึงฉากที่มีคนเข้าไปช่วยเด็กสาวผมสีน้ำตาลไว้ด้วย

วิดีโอไม่ได้จับภาพใบหน้าตรงของคนที่เข้าไปช่วย เห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างในจังหวะที่หันศีรษะเป็นบางครั้งเท่านั้น

แต่ก็พอมองออกเลาๆ ว่าเป็นเด็กหนุ่มที่หน้าตาดีมากคนหนึ่ง

ในช่วงท้ายของวิดีโอ ยังมีบทสัมภาษณ์สั้นๆ ของเด็กสาวผมสีน้ำตาลคนนั้นติดอยู่ด้วย