ตอนที่ 468 ฉงเจินหลั่งน้ำตา

"ได้ไปเห็นต้าหมิงของข้า... ไม่สิ ได้ไปเห็นแผ่นดินหัวเซี่ยในอนาคตว่าเป็นเช่นไรน่ะหรือ"

น้ำเสียงของพระองค์แฝงความหวังอันระแวดระวังเอาไว้ ทั้งยังมีความเว้าวอนอยู่อย่างยากจะสังเกตเห็น

เฉินฉินมองเปลวไฟที่ลุกโชนในดวงตาคู่นั้น พลางพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ผมคิดว่า เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม พระองค์ต้องมีโอกาสได้ไปเยียบย่างบนแผ่นดินผืนนั้นด้วยพระองค์เอง และได้ประจักษ์แก่สายตากับภาพความรุ่งเรืองนั้นแน่นอนครับ"