ตอนที่ 469 ฉงเจินผู้น่าสงสาร

เฉินฉินยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง มองดูจักรพรรดิหนุ่มตรงหน้าที่ปล่อยวางการระแวดระวังและศักดิ์ศรีทั้งหมดลงอย่างสิ้นเชิง พลางร่ำไห้ออกมาโฮใหญ่

เขาไม่ได้ก้าวเข้าไปปลอบประโลม และไม่ได้ส่งเสียงรบกวน

เพราะเขารู้ดีว่าฉงเจินในเวลานี้ไม่ต้องการคำพูดใดๆ พระองค์เพียงต้องการระบาย ปลดปล่อยอารมณ์หนักอึ้งดั่งก้อนหินมหึมาที่สุมแน่นอยู่ในพระทัยออกมาให้หมดสิ้นเท่านั้น