บทที่ 466 ผู้อาวุโสจวงพิโรธ อย่าปล่อยไปแม้แต่คนเดียว!

ผู้อาวุโสจวงก่อนเกษียณและหลังเกษียณมีการเปลี่ยนแปลงไปมาก

ในช่วงที่ดำรงตำแหน่ง ผู้อาวุโสจวงในข่าวดูสง่าผ่าเผย เส้นผมดกดำขลับขับเน้นใบหน้าอันหล่อเหลา ทุกท่วงท่าเปี่ยมไปด้วยความสุขุมเด็ดขาดของผู้ตัดสินใจ แม้จอนผมจะเริ่มมีสีดอกเลาให้เห็นบ้าง แต่รูปร่างที่สูงโปร่งและสายตาอันเฉียบคมก็ยังทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าเขาเพิ่งจะอายุราวห้าสิบปี

ทว่าหลังจากวางภาระอันหนักอึ้งลง กาลเวลาก็ราวกับถูกเร่งให้เดินเร็วขึ้น เส้นผมสีดอกเลาคืบคลานเข้าปกคลุมทุกหย่อม รอยย่นบนหน้าผากซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ราวกับวงปีของต้นไม้แก่ รูปร่างที่ค่อมลงดูราวกับเป็นคนละคนกับในอดีต

ภายในตลาดพานเจียหยวน หลินอวี่ประคองผู้อาวุโสจวงเดินเล่นไปตามถนน พลางแนะนำงานฝีมือประเภทต่างๆ ให้ผู้อาวุโสจวงฟัง ตลาดพานเจียหยวนในปัจจุบันกลายเป็นตลาดการค้าไปนานแล้ว ของที่มีอายุเก่าแก่สักหน่อยล้วนผ่านการเปลี่ยนมือมาแล้วหลายทอด แทบจะไม่มีโอกาสได้ของดีราคาถูกอีกเลย

"ผู้อาวุโสจวง ท่านดูมงกุฎสามมังกรสองหงส์นี่สิครับ เป็นของทำเลียนแบบมงกุฎที่ฮองเฮาในราชวงศ์หมิงสวมใส่ ได้ยินมาว่าเมื่อช่วงก่อนหน้านี้มีคนเอาของจริงมาขายที่นี่ พวกพ่อค้าแผงลอยก็เลยอยากจะฉวยโอกาสนี้ทำกำไรก้อนโตบ้างน่ะครับ"