บทที่ 467 ระดับไหนกัน ถึงยังคิดจะมาแย่งความดีความชอบอีก?

หลังจากกลับมาถึงที่พักของทีมตรวจสอบ หลินอวี่ก็รายงานความคืบหน้าการสืบสวนและการค้นพบที่สำคัญที่ตลาดพานเจียหยวนให้หัวหน้าทีมฉงฟังอย่างละเอียด

สีหน้าประหลาดใจของหัวหน้าทีมฉงยิ่งมายิ่งเข้มข้นขึ้น อดไม่ได้ที่จะสรุปว่า "ให้คุณไปสืบดูสถานการณ์ที่พานเจียหยวน คุณไม่เพียงแต่บังเอิญเจอผู้อาวุโสจวงกับผู้นำสภาผู้แทนประชาชนอีกหลายท่านเท่านั้น แต่ผู้อาวุโสจวงยังไต่ถามถึงคดีของพระราชวังต้องห้าม แถมยังสั่งการให้สืบสวนให้ถึงที่สุด และสุดท้ายผู้อาวุโสจวงกับผู้นำสภาผู้แทนประชาชนอีกหลายท่านยังสั่งให้คุณไปรายงานความคืบหน้าของคดีให้พวกเขาฟังอีกงั้นเหรอ?"

หลินอวี่รู้สึกว่าหัวหน้าทีมฉงสรุปความได้เก่งมาก เขารายงานไปตั้งสิบกว่านาที เพิ่งจะเอ่ยถึงผู้อาวุโสจวงแค่สองครั้ง แต่อีกฝ่ายสรุปประโยคเดียวกลับพูดถึงไปตั้งสามครั้ง เขาตีหน้าขรึมตอบไปว่า "จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ"

ซุนเจี้ยนเฟยแทบจะถลนลูกตาออกมา เขาอยู่ที่พานเจียหยวนมาทั้งวันยังไม่เจอผู้อาวุโสจวงเลย อย่าว่าแต่ผู้อาวุโสจวงเลย ขนาดผู้บัญชาการตำรวจเขายังเรียกมาไม่ได้สักคน แต่หลินอวี่ไปปุ๊บก็เจอปั๊บ ผู้อาวุโสจวงอุตส่าห์เดินทางมาเพื่อคุณโดยเฉพาะเลยหรือไง? วินาทีนี้ในใจเขาแทบจะอิจฉาจนเป็นบ้าอยู่แล้ว เรื่องดีๆ อะไรก็ตกเป็นของหลินอวี่ไปซะหมด

สมาชิกคนอื่นๆ ในทีมตรวจสอบต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน ถึงแม้ผู้อาวุโสจวงจะเกษียณไปแล้ว แต่อิทธิพลก็ยังคงอยู่ บางครั้งคำพูดเพียงประโยคเดียวของอีกฝ่าย ก็สามารถพลิกสถานการณ์ได้เลย