บทที่ 482 วิจารณ์กลางที่ประชุม รองผู้บัญชาการซุนช่างกล้าหาญจริงๆ

หลินอวี่ตบโต๊ะอย่างแรง เสียงดังกึกก้องราวกับฟ้าร้องสะท้อนไปทั่วห้อง "ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับผู้นำของสถานี กลับไปประจบประแจงเอาใจผู้ต้องสงสัยสารพัด ทำตัวต่ำต้อยลดคุณค่าตัวเองขนาดนี้! คุณยังมีหลักการอยู่ไหม! ละอายใจต่อเครื่องแบบตำรวจที่ใส่อยู่บ้างไหม!"

บรรยากาศภายในห้องประชุมราวกับหยุดนิ่ง

ใบหน้าของรองผู้บัญชาการซุนแดงก่ำ ฝืนอธิบายแก้ตัวว่า "ที่ผมไปคุยกับผู้ต้องสงสัย ก็เพื่อทำความเข้าใจรูปคดี ผมทำไปอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา ถ้าเป็นการละเมิดกฎระเบียบวินัยอย่างที่คุณพูด ผมก็คงลบกล้องวงจรปิดในที่เกิดเหตุทิ้งไปตั้งแต่แรกแล้ว!"

หลินอวี่โกรธจนหัวเราะออกมา "วิดีโอหลักฐานก็วางอยู่ตรงนี้ คุณยังจะมาแก้ตัวน้ำขุ่นๆ อีก ช่างไร้ยางอายสิ้นดี มาตรฐานทางศีลธรรมต่ำตมแบบคุณ ไม่คู่ควรจะเป็นรองผู้บัญชาการ และยิ่งไม่คู่ควรจะเป็นสมาชิกพรรคด้วยซ้ำ!"

รองผู้บัญชาการซุนรู้สึกไฟโกรธสุมทรวง กำหมัดแน่นเพื่อข่มอารมณ์ให้ใจเย็นลง แล้วตอบโต้กลับอย่างมีไหวพริบว่า "ถ้าผู้บัญชาการหลินจะมองผมแบบนั้น ผมก็จนปัญญา แต่ในฐานะผู้นำสถานีตำรวจเมืองหลวง คุณกลับมาด่าทอรองผู้บัญชาการกลางที่ประชุมอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ มาตรฐานทางศีลธรรมของคุณจะสูงส่งไปได้สักแค่ไหนกัน คุณเองก็ควรจะทบทวนตัวเองด้วยเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?"