บทที่ 481 นี่คืองานการเป็นชิ้นเป็นอันที่คุณทำงั้นเหรอ?

ภายในห้องทำงาน หลินอวี่กำลังสั่งการกับผู้อำนวยการเฉาเรื่องการเข้าทำงานของเสี่ยวหลิวผู้เป็นคนขับรถ

เมื่อคืน หลังจากเสี่ยวหลิวได้รับข่าว เขาก็นั่งรถไฟความเร็วสูงข้ามคืนมาที่เมืองหลวงทันที เช้าตรู่วันนี้เขาก็มายืนอยู่ที่หน้าประตูสถานีตำรวจเมืองหลวงแล้ว ไม่ต้องพูดถึงความผูกพันในอดีตว่าจะเป็นอย่างไร แค่ความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้หลินอวี่รู้สึกประทับใจแล้ว

"ท่านผู้บัญชาการวางใจได้ครับ เดี๋ยวผมจะไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองครับ" ผู้อำนวยการเฉาลอบสังเกตปฏิกิริยาของผู้นำอย่างระมัดระวัง การที่ผู้นำเจาะจงใช้เส้นสายเพื่อจัดหาคนขับรถมาเอง ย่อมแสดงว่าไม่พอใจเสี่ยวเฉินที่สถานีจัดเตรียมไว้ให้อย่างแน่นอน ซึ่งนี่ก็ถือเป็นความบกพร่องต่อหน้าที่ของเขาเช่นกัน

หลินอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วสั่งการต่อ "เขามาคนเดียว ทางสถานีตำรวจพอจะช่วยจัดการเรื่องที่พักให้ได้ไหม ถ้าไม่มีกฎระเบียบรองรับ ก็หักจากเงินเดือนผมได้เลย"

ผู้อำนวยการเฉายอมรับนับถืออย่างหมดใจ ขนาดเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ผู้นำยังต้องจัดการด้วยตัวเอง แสดงว่าคนขับรถคนนี้ห้ามไปล่วงเกินเด็ดขาด เขายิ้มประจบประแจง "จะให้ท่านผู้บัญชาการต้องมาลำบากใจได้ยังไงครับ ท่านวางใจมอบเสี่ยวหลิวให้ผมดูแลได้เลยครับ ผมจะจัดการให้เรียบร้อยอย่างแน่นอน"