บทที่ 542 จัดงานเลี้ยงศิษย์อาจารย์ ปั่นหัวเลขาธิการเซิ่ง!

หลินอวี่เพิ่งจะกลับมาถึงห้องทำงานของตัวเอง รองนายกเทศมนตรีหวังก็แทบจะเดินตามหลังเข้ามาติดๆ

หวังเหวินตั๋งปิดประตูตามหลัง แล้วรีบสาวเท้ามาที่หน้าโต๊ะทำงานของหลินอวี่ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงลึกลับว่า ได้ยินมาหรือเปล่า รองนายกเทศมนตรีผังออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ

หลินอวี่ถึงกับต้องนับถือในความหน้าหนาของอีกฝ่าย ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน ก็กลับมาทำงานเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาช้อนตาขึ้นมองแล้วถามว่า เป็นยังไงบ้าง ยังกร่างเหมือนเดิมไหม

หวังเหวินตั๋งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า วิ่งไปวิ่งมาแถวๆ คณะกรรมการพรรคประจำเมืองบ่อยมาก น่าจะไปหาเลขาธิการพรรคเย่นั่นแหละ ถ้าเลขาธิการพรรคเย่สนับสนุนเขาเหมือนอย่างที่เลขาธิการพรรคหวงซึ่งเกษียณไปแล้วเคยทำล่ะก็ การจะกลับมากร่างเหมือนเดิมก็คงเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ คุณว่าเลขาธิการพรรคเย่จะยอมรับเขาไหม

เขากังวลมากว่าถ้ารองนายกเทศมนตรีผังไปเกาะกิ่งไม้สูงอย่างเลขาธิการพรรคเย่ได้สำเร็จ แล้วกลับไปเป็นรองนายกเทศมนตรีจอมเผด็จการคนเดิม ถ้าเป็นแบบนั้น เขากับหลินอวี่ก็ต้องไปยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเลขาธิการพรรคเย่ด้วยกัน