บทที่ 587 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาการ: เลขาธิการพรรคยอมจำนนแล้ว มีแค่ผมที่โง่แบกธงรบวิ่งเข้าใส่เนี

หลังจากฟังคำพูดของฉีเซี่ยงปัว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาการจบ นิ้วมือของเลขาธิการพรรคเย่ที่ทิ้งตัวอยู่ใต้โต๊ะก็ค่อยๆ กำแน่นขึ้นจนข้อปูดขาว เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น แววตาที่เคยอ่อนโยนตามปกติก็มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความโกรธเกรี้ยวที่ยากจะสะกดกลั้นเอาไว้ แม้แต่เส้นเลือดดำบริเวณหางคิ้วก็ยังเต้นตุบๆ ให้เห็น

เดิมทีการที่เขาเรียกประชุมคณะกรรมการประจำพรรคฉุกเฉิน ก็เพื่อต้องการบรรเทาความขัดแย้งและหาทางประนีประนอม แต่สุดท้ายกลับถูกคำพูดโง่เง่าราวกับหมูแบบนี้ทำลายแผนการจนพังป่นปี้

เลขาธิการพรรคเย่เงยหน้าขึ้น ยกมือกดลงเบาๆ กลางอากาศสองสามครั้ง แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก วันนี้การที่ทุกคนสามารถเปิดอกพูดคุย เอาความคิดในใจมาวางบนโต๊ะได้ นี่ก็ถือเป็นเรื่องที่ดี ทั้งเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่องาน และยังเป็นการแสดงความเชื่อใจต่อคณะทำงานด้วย การมีความคิดเห็นที่แตกต่างถือเป็นเรื่องปกติ แสดงให้เห็นว่าทุกคนได้ใช้ความคิดและทุ่มเทให้กับงานแล้ว

รัฐมนตรีฉีถึงกับนับถือเลขาธิการพรรคเย่ขึ้นมานิดๆ แล้ว โกรธขนาดนั้นยังสามารถระงับอารมณ์ไว้ได้ เขาจึงเดินหน้าสาดกระสุนต่อ เลขาธิการพรรคเย่ครับ เกี่ยวกับคำพูดของรัฐมนตรีเฉียนเมื่อครู่นี้ มุมมองและแนวคิดบางอย่างของเขา ผมขอสงวนท่าทีและมีความคิดเห็นส่วนตัวครับ งานด้านบุคลากรควรจะดำเนินไปภายใต้การนำของคณะกรรมการพรรคประจำเมือง นี่คือหลักการของพรรค ไม่ใช่ดำเนินไปภายใต้การนำของรองนายกเทศมนตรี...

รัฐมนตรีเฉียนตาเป็นประกาย พูดจาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและชอบธรรม สหายเซี่ยงปัว คุณเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาการ ก้าวก่ายเรื่องของคนอื่นมากไปหรือเปล่า เลขาธิการพรรคเย่ก็เคยย้ำนักย้ำหนาแล้วว่า รองนายกเทศมนตรีเป็นข้าราชการที่ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง ขั้นตอนการประเมินและการเสนอชื่อ ล้วนต้องประสานงานกับหน่วยงานจัดตั้งระดับบนก่อน ต้องรับฟังความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญของพวกเขาให้มาก ทำไมพอมาถึงตรงที่คุณ ถึงกลายเป็นว่าคณะกรรมการพรรคประจำเมืองเป็นผู้ตัดสินใจทุกอย่างไปได้ล่ะ หรือว่าคณะกรรมการพรรคประจำเมืองจะรวบอำนาจจัดการเองทั้งหมด โดยไม่ต้องทำตามขั้นตอนเลยงั้นเหรอ?