บทที่ 588 เดือดร้อนแล้ว

จนกระทั่งเลิกประชุม ในหัวของฉีเซี่ยงปัวก็ยังคงสับสนอลหม่าน กระทั่งผู้คนแยกย้ายกันไปตอนไหนเขาก็มองไม่เห็นชัดเจน รู้สึกเพียงว่าในใจมีภูเขาลูกใหญ่กดทับอยู่จนแทบหายใจไม่ออก เดิมทีคิดจะใช้การประชุมครั้งนี้สร้างความประทับใจที่ดีต่อหน้าเลขาธิการพรรคเย่ นึกไม่ถึงเลยว่าเอาหน้าร้อนๆ ไปแนบก้นเย็นๆ ไม่เพียงแต่จะไม่เป็นผล กลับถูกเลขาธิการพรรคเย่ตักเตือนและด่าทอต่อหน้าผู้คนจนเสียหน้าไม่มีชิ้นดี การปรากฏตัวในวันนี้ กลายเป็นตัวตลกในสายตาของทุกคนไปเสียสนิท!

"ปัญหาของสหายเซี่ยงปัวควรได้รับการให้ความสำคัญ คนอย่างเขาที่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ไม่มีทางยอมรามือไปง่ายๆ หรอก" ระหว่างทางกลับศาลาว่าการเมือง นายกเทศมนตรีถงเตือนหลินอวี่ไม่ให้ประมาท

เขามักจะรู้สึกอยู่เสมอว่าการประชุมในวันนี้มีความแปลกประหลาดตั้งแต่ต้นจนจบ หลังจากฉีเซี่ยงปัวพูดจบ เลขาธิการพรรคเย่ก็เหลืออีกแค่ก้าวเดียวก็จะคว้าสิทธิ์ในการเสนอชื่อรองนายกเทศมนตรีมาได้แล้ว แต่กลับไม่มีใครคาดคิดเลยว่า เลขาธิการพรรคเย่จะชักเท้ากลับไปเสียดื้อๆ

หลินอวี่เห็นว่าเขายังมองสถานการณ์ไม่ออก จึงเอ่ยเตือนอย่างอ้อมๆ ว่า "ท่านนายกเทศมนตรี ท่านยังจำได้ไหมครับว่า ในวันที่ยี่สิบห้า ท่านผู้นำระดับสูงจะมาเป็นประธานในพิธีเปิดใช้งานสนามบินต้าซิงด้วยตัวเอง เลขาธิการพรรคเย่อาจจะพิจารณาถึงจุดนี้ ถึงได้ระบุชื่อวิพากษ์วิจารณ์รัฐมนตรีฉีครับ"

เมื่อได้รับการชี้แนะเช่นนี้ นายกเทศมนตรีถงก็ตระหนักรู้ขึ้นมาในทันที มิน่าล่ะเลขาธิการพรรคเย่ถึงได้ร้อนรนขนาดนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับท่านผู้นำระดับสูงและผู้อำนวยการหลี่ อย่าว่าแต่เลขาธิการพรรคเย่คนเดียวเลย ต่อให้รวมเอาอำนาจเบื้องหลังของเขามามัดรวมกันเป็นเกลียว ก็ยังไม่พอให้ดูด้วยซ้ำ