บทที่ 612 การจัดการของพ่อตา หลินอวี่ต้องโยกย้ายแล้ว

ในช่วงเวลาที่รักษาการดูแลงานของทั้งเมือง หลินอวี่ได้สัมผัสถึงความแตกต่างระหว่างตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีและนายกเทศมนตรีอีกครั้ง หน้าที่ความรับผิดชอบของทั้งสองตำแหน่งมีการแบ่งแยกกันอย่างชัดเจน

ในฐานะรองนายกเทศมนตรี หน้าที่หลักคือการมุ่งเน้นไปที่ขอบเขตงานที่ได้รับมอบหมาย ทุ่มเทสรรพกำลังเพื่อผลักดันโครงการสำคัญต่างๆ ให้เป็นรูปธรรม และต้องคอยดูแลไม่ให้งานในความรับผิดชอบเกิดปัญหา ในขณะที่ตำแหน่งนายกเทศมนตรีนั้น จำเป็นต้องมองจากภาพรวมและคอยประสานงานกับทุกฝ่าย ไม่เพียงแต่ต้องควบคุมภาพรวมการพัฒนาของทั้งเมืองเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจให้เติบโตอย่างมีคุณภาพเท่านั้น แต่ยังต้องใส่ใจสวัสดิการความเป็นอยู่ของประชาชน และแก้ไขปัญหาจริงที่มวลชนให้ความสำคัญอย่างจริงจัง

ช่วงไม่กี่วันมานี้ เอกสารที่หลินอวี่พิจารณาอนุมัติส่วนใหญ่เป็นเรื่องปากท้องและความเป็นอยู่ของประชาชน ตั้งแต่การขยายเขตพื้นที่การศึกษา การผลักดันการปรับปรุงอาคารอันตราย ไปจนถึงการปรับปรุงสภาพแวดล้อมการลงทุนและการเพิ่มอัตราการจ้างงาน โครงการใดก็ตามที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชน โดยพื้นฐานแล้วเขาอนุมัติให้ผ่านทั้งหมด

หลังจากยุ่งกับงานมาทั้งวัน จู่ๆ หลินอวี่ก็ได้รับข้อความจากป้าจางซึ่งเป็นแม่บ้านว่า พ่อตาและแม่ยายเดินทางมาถึงที่บ้านแล้ว

ตามปกติแล้ว แม่ยายมักจะแวะเวียนมาช่วยดูแลหลานที่บ้านอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่พ่อตานั้นแทบจะไม่เคยมาที่บ้านเลย ทุกครั้งที่มาด้วยตัวเอง ย่อมต้องมีธุระมาหาเขาอย่างแน่นอน หลินอวี่รู้ดีแก่ใจว่าครั้งนี้ก็คงไม่ต่างกัน เขาจึงยกเลิกกำหนดการลงพื้นที่ตรวจงาน แล้วรีบมุ่งหน้ากลับบ้านทันที