บทที่ 613 ไอเดียของหลี่ซินหราน

ยามค่ำคืน ช่วงเวลาก่อนนอนมักจะผ่อนคลายเป็นพิเศษ หลินอวี่และภรรยาอาบน้ำทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วก็มานอนเคียงข้างกันบนเตียง

เมื่อนึกถึงบทสนทนากับพ่อตาเมื่อตอนกลางวัน หลินอวี่ก็หันหน้าไปมองใบหน้าของภรรยาโดยสัญชาตญาณ "พ่อได้บอกคุณหรือเปล่า?"

หลี่ซินหรานกำลังปรับลมหายใจอย่างแผ่วเบา พวงแก้มของเธอซับสีเลือดฝาดจางๆ เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเธอก็ฉายแววสงสัย ขนตายาวงอนกะพริบไหวเล็กน้อย แต่น้ำเสียงยังคงราบเรียบ "พูดเรื่องอะไรคะ?"

"เมื่อกี้ตอนที่คุยกับพ่อ เขาเปรยขึ้นมานิดหน่อย ความหมายคร่าวๆ ก็คือหลังปีใหม่ผมอาจจะถูกย้ายไปรับตำแหน่งที่ต่างถิ่นน่ะ" หลินอวี่พูดพลางสังเกตเห็นดวงตาของภรรยาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย จึงเข้าใจได้ทันทีว่าเธอเองก็ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน

หลี่ซินหรานหลุบตาลงมองโคมไฟที่ส่องแสงสีนวลตา เมื่อคิดทบทวนจนเข้าใจถึงประเด็นสำคัญแล้วเธอจึงดึงสายตากลับมา บรรยากาศเย็นชาที่แผ่ซ่านอยู่รอบตัวเธอดูเหมือนจะอ่อนโยนลง เธออธิบายกับหลินอวี่ว่า "ความหมายของพ่อคืออยากให้คุณได้เป็นผู้นำบริหารจัดการพื้นที่อย่างเต็มตัว ซึ่งในเมืองหลวงไม่มีโอกาสแบบนั้นค่ะ"