บทที่ 633 ลูกน้องเก่ามาเยือน หงลู่ก็มาด้วย

ลูกน้องเหล่านี้กระตือรือร้นมาก บางคนคุยผ่านวีแชตไปพลาง ตัวก็กำลังมุ่งหน้ามาหาหลินอวี่ไปพลาง แม้ลู่เฉิงจะได้ชื่อว่าเป็นอำเภออันดับหนึ่งของประเทศ แต่พื้นที่ก็ไม่ได้กว้างใหญ่นัก ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ทุกคนก็มารวมตัวกันที่ใต้ตึกบ้านของหลินอวี่แล้ว

เมื่อมีเสียงเคาะประตู หลินอวี่เปิดประตูออกมาก็พบกับใบหน้าที่คุ้นเคยทีละคน

เฉิงหมังพูดด้วยความตื่นเต้น "ท่านผู้นำ ในที่สุดก็รอจนท่านกลับมาได้แล้วครับ!"

เว่ยเสียงพูดขึ้น "ใช่ครับ หลายปีมานี้ที่ท่านไม่อยู่ พวกเราไม่เคยหยุดบ่นคิดถึงท่านเลย!"

คนอื่นๆ อย่างจางเยี่ยน ซ่งต้าไห่ เหอกุ้ยหลิน ต่างก็พากันพูดสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง