บทที่ 634 ไปหลินกั่งงั้นเหรอ? เลขาธิการพรรคปี้ร้อนใจแล้ว

เมื่ออดีตผู้ใต้บังคับบัญชาทยอยพากันมาเยี่ยมเยียน ข่าวการกลับมายังลู่เฉิงของหลินอวี่ก็ยิ่งแพร่สะพัดออกไปในวงกว้าง

แม้ว่าลู่เฉิงจะเป็นเมืองระดับรองอธิบดี แต่สถานะของหลินอวี่ในตอนนี้ไม่เหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว ไม่เพียงแต่เป็นรองรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ แต่ยังเป็นกรรมการประจำพรรคระดับเมืองของเมืองหลวง และเป็นผู้อำนวยการสำนักที่สอง ไม่ว่าจะเป็นสถานะไหน ก็สามารถบดขยี้ข้าราชการท้องถิ่นไม่ว่าจะตำแหน่งเล็กหรือใหญ่ได้อย่างราบคาบ

ดังนั้นเมื่อข่าวแพร่กระจายออกไป จึงเปรียบเสมือนก้อนหินยักษ์ที่ถูกโยนลงไปในทะเลสาบอันเงียบสงบ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมแผ่ขยายออกไปในพริบตา เพียงไม่ถึงครึ่งวัน ข่าวก็แพร่สะพัดไปทั่วแวดวงข้าราชการของกูซูและลู่เฉิง แม้แต่นายกเทศมนตรีเหวินที่อยู่ในกูซู ภายในเวลาสั้นๆ เพียงครึ่งวัน เขาก็ได้ยินข่าวเกี่ยวกับหลินอวี่ในลู่เฉิงจากปากผู้ใต้บังคับบัญชาติดต่อกันหลายครั้ง

ในตอนแรก นายกเทศมนตรีเหวินท่านนี้ยังคงวางมาด รักษาสีหน้าให้ดูสุขุมเยือกเย็น แต่เมื่อได้ยินว่าเลขาธิการพรรคหานได้ออกเดินทางไปยังลู่เฉิงแล้ว ความสุขุมบนใบหน้าของเขาก็แข็งค้างไปในทันที ความจริงแล้วเขาก็ติดอยู่ในช่วงรอยต่อสำคัญของการเลื่อนขั้นจากระดับอธิบดีขึ้นเป็นระดับรองรัฐมนตรีเช่นกัน ตอนที่เพิ่งมารับตำแหน่งบริหารงานที่กูซู เพื่อให้เกิดผลงานโดยเร็วที่สุด รูปแบบการทำงานจึงค่อนข้างแข็งกร้าวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดว่าอาจจะไปล่วงเกินหลินอวี่เข้า แต่เพราะมีเลขาธิการพรรคปี้คอยหนุนหลังอยู่เบื้องบน ต่อให้หลินอวี่จะไม่พอใจ ก็คงไม่ถึงขั้นแตกหักกัน ทว่าตอนนี้หลินอวี่เดินทางมาที่ลู่เฉิงด้วยตัวเอง หากเลขาธิการพรรคหานไปเป่าหูยุยงเขา ความไม่พอใจที่หลินอวี่มีต่อเขาย่อมต้องทวีความรุนแรงขึ้นอย่างแน่นอน!

นายกเทศมนตรีเหวินมองไปที่โทรศัพท์บ้านบนโต๊ะ ยกหูขึ้นแล้วกดโทรหาเลขาธิการพรรคปี้