ตอนที่ 64 พลิกสถานการณ์อย่างสิ้นเชิง ตกอยู่ในวิกฤต

วินาทีนั้น ฉินฉางอานกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนทั่วทั้งฮอลล์

ยอดผู้ติดตามทั้งในโต่วอินและบัญชีทางการของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว

ยอดผู้ติดตามในโต่วอินพุ่งจาก 1.12 ล้านคนเป็น 1.59 ล้านคน อัตราการเติบโตรวดเร็วและดุดันจนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเลยแม้แต่น้อย

สีหน้าของจางต้าเหอเปลี่ยนไปมาราวกับนักแสดงละครเวที จากตั้งตารอคอยและอยากรู้อยากเห็น แปรเปลี่ยนเป็นดูแคลน จากนั้นค่อยๆ กลายเป็นตกตะลึง ร้อนรน และหวาดผวา

สารพัดอารมณ์ตีรวนปนเปไปหมด จางต้าเหอลุกพรวดขึ้นมาถีบโต๊ะคอมพิวเตอร์จนล้มคว่ำ "เหี้ยเอ๊ย..."

เมื่อรู้ว่าสถานการณ์เริ่มเลวร้าย จางต้าเหอก็รีบต่อสายหาเพื่อนเก่าที่ "บริษัท มีเดีย เล่อยวน จำกัด" ทันที

แต่ยังไม่ทันได้โทรออก ผู้ช่วยก็พรวดพราดเข้ามาในห้องทำงาน "รองฯ จางครับ ผู้จัดการฝ่ายการตลาดมาพบครับ"

ไม่ทันไรผู้จัดการศิลปินก็วิ่งหน้าตื่นตามเข้ามาติดๆ "แย่แล้วครับรองฯ จาง หัวข้อที่ทางมีเดีย เล่อยวน โพสต์ไป โดนสมาคมนักแต่งเพลงออกมาระบุชื่อตำหนิอย่างเป็นทางการแล้วครับ แถมยัง..."

ผู้จัดการศิลปินขมวดคิ้วแน่นก่อนจะพูดต่อ "เมื่อกี้นี้เองครับ แค่สิบนาที หุ้นของบริษัท มีเดีย เล่อยวน ก็ดิ่งลงไปถึง 49% แล้ว เล่อยวนเป็นบริษัทในเครือเล่อซานของเรา พอหุ้นร่วงแบบนี้ส่งผลกระทบต่อเล่อซานมหาศาลแน่ ทางผมกำลังเริ่มเข้าไปจัดการ และเตรียมตรวจสอบว่าทำไมเล่อยวนถึงโพสต์หัวข้อนั้นเพื่อสาดโคลนใส่ฉินฉางอาน"

"ฉิบหายแล้ว ฉิบหายแน่ๆ !!" จางต้าเหอลำคอแห้งผาก เขารีบแทรกตัวผ่านผู้ช่วยและผู้จัดการศิลปิน กระแทกประตูปิดเสียงดังสนั่นแล้วจ้ำอ้าวออกไปทันที

ระหว่างเดินอยู่ตรงระเบียงทางเดิน โทรศัพท์ของจางต้าเหอก็ดังขึ้น เป็นสายจากเพื่อนเก่าคนนั้นนั่นเอง

ทันทีที่กดรับ เสียงร้อนรนของชายวัยกลางคนก็ดังมาจากปลายสาย "เหล่าจาง ก่อนหน้านี้ใครบอกนายวะว่าฉินฉางอานโหนกระแสเหตุไฟไหม้? เมื่อกี้หุ้นบริษัทร่วงกราวรูด ฉันเลยรีบไปเปิดดูโชว์รอบที่สามของฉินฉางอาน ถึงเขาจะเกาะกระแสจริง แต่แม่งส่งต่อพลังบวกได้โคตรสุดยอดเลยเว้ย! ตอนนี้ฉันไม่กล้าเหยียบเข้าบริษัทแล้วเนี่ย บอร์ดบริหารโทรจิกกันยิกๆ นายรีบช่วยฉันคิดหาทางออกหน่อยสิว่าต้องทำยังไงต่อ!"

"แม่งเอ๊ย!!" จางต้าเหอสบถอย่างหัวเสียแล้วตัดสายทิ้งทันที เขารีบวิ่งไปที่ฝ่ายดูแลศิลปินของเล่อซาน ตรงเข้าไปกระชากตัวจ้าวหลิงขึ้นไปคุยบนดาดฟ้า

จางต้าเหอโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง "โหนกระแสไฟไหม้งั้นเหรอ? ทำไมตอนนั้นเธอไม่บอกรายละเอียดการแข่งให้ชัดเจนฮะ?!"

จ้าวหลิงยังไม่รู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ เธอยังคงทำสีหน้าออดอ้อน "คุณดูการแข่งแล้วเหรอคะ? ฉันพูดผิดตรงไหนล่ะ เพลงที่เขาแต่งได้แรงบันดาลใจมาจากไฟไหม้จริงๆ มันก็คือการโหน..."

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ จางต้าเหอก็ตบหน้าเธอเข้าฉาดใหญ่ "โหนแม่มึงสิ! มึงเรียกสิ่งนี้ว่าโหนกระแสเรอะ?!"

จะว่าเกาะกระแสก็ไม่ผิดนัก แต่ที่แย่ที่สุดคือ เพลงของฉินฉางอานดันมีคุณภาพสูงลิบลิ่วจนราวกับมีชีวิต ฟังแล้วปลุกพลังใจได้อย่างน่าประหลาด ยิ่งบวกกับฉากหลังที่เป็นเหตุเพลิงไหม้ ก็ยิ่งส่งต่อพลังบวกอันทรงคุณค่าออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

และนี่แหละคือจุดที่ทำให้เรื่องมันฉิบหาย!!

"ฮือๆๆ~" จ้าวหลิงที่ถูกตบจนล้มพับไปกับพื้นเอามือกุมแก้มแดงก่ำ "คุณ... คุณกล้าตบฉันเหรอ?"

"กูจะฉิบหายตายโหงก็เพราะมึงนี่แหละ!!" จางต้าเหอตะคอกลั่น "ถ้าเรื่องนี้จัดการไม่ดี อย่าว่าแต่บริษัท มีเดีย เล่อยวน ในเครือเลย แม้แต่กูก็ต้องพลอยซวยไปด้วย! มึงมันโง่บัดซบจริงๆ ก่อนจะทำอะไรหัดพูดจาอธิบายให้มันเคลียร์ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง!"

"มัน... ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" จ้าวหลิงเริ่มรับรู้ถึงความผิดปกติ ความโกรธเมื่อครู่จึงหดหายไปทันที

"รอให้เรื่องนี้จบก่อนเถอะ ค่อยมาคิดบัญชีกับเธอ!" ตอนนี้จางต้าเหอไม่มีแก่ใจมาสนใจจ้าวหลิงแล้ว เขารีบติดต่อคนให้ช่วยกดกระแสลงไปทันที ยังดีที่ประเด็นนั้นถูกลบไปแล้ว และในช่วงหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาก็ยังไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสังคมในวงกว้างมากนัก

อีกด้านหนึ่ง

ณ ห้องเช่า

รองผู้จัดการเบียดเหล่าหวงไปด้านข้างแล้วกดปุ่มย้อนกลับ เพื่อดูคลิปฉินฉางอานร้องเพลง "ผู้กล้าเดียวดาย" ใหม่อีกครั้ง นี่เขากดฟังวนซ้ำไปซ้ำมาไม่ต่ำกว่าห้ารอบแล้ว

พอฟังจนจบรอบที่หก ความกระวนกระวายบนใบหน้าของรองผู้จัดการก็มลายหายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยความปีติยินดีและตื่นเต้นอย่างล้นพ้น เขาแทบจะโผเข้ากอดฉินฉางอานอยู่รอมร่อ "เพลงนี้... นายมอบชีวิตใหม่ให้มันจริงๆ ฟังแล้วเลือดลมมันพลุ่งพล่านไปหมด!"