ตอนที่ 91 ศึกยอดฝีมือ ใครเหนือกว่าใคร (ตอนแรก)

ที่โต๊ะกรรมการ

หลินจินเฟิงเปิดประเด็นขึ้นมาก่อนว่า "ค่ายจืออิน ถึงจะไม่ใช่หนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ของประเทศ ก็น่าจะมีปัญญาจ้างเทพทำนองในวงการได้ไม่ใช่เหรอครับ"

สี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ของประเทศ ได้แก่ หัวอวี๋ เล่อซาน ชุ่ยช่าน และช่วงซิง

ในสายตาของหลินจินเฟิง ผลงานในการแข่งขันของฉินฉางอานโดดเด่นมาก การที่เขาลุยเดี่ยวจนทะลุเข้าถึงรอบรองชนะเลิศได้ขนาดนี้ ยังไงก็น่าจะเข้าตาผู้บริหารของจืออินแล้ว ขั้นต่อไปก็ควรทุ่มเงินก้อนโตจ้างเทพทำนองมาช่วยแต่งเพลงให้สิ

หลินจินเฟิงถึงขั้นแอบหวังลึก ๆ ว่า จืออินจะมาทาบทามให้เขาช่วยแต่งคำร้องหรือเรียบเรียงดนตรีให้ฉินฉางอานสักเพลงด้วยซ้ำ

แต่ที่คิดไม่ถึงก็คือ พอมาถึงรอบรองชนะเลิศ ฉินฉางอานก็ยังคงลุยเดี่ยวเหมือนเดิม

ซ่งอานหลานเป็นคนแรกที่คุยต่อจากรุ่นพี่หลิน "ถ้าไม่ใช่จืออินจ้างเทพทำนองแล้วถูกฉินฉางอานปฏิเสธ ก็คงเป็นเพราะผู้บริหารจืออินไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เลย แต่ส่วนตัวฉันเอนเอียงไปทางข้อแรกมากกว่าค่ะ"

"เทพเพลง" เป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นโดยทางการ ผู้บริหารจืออินไม่มีทางมองข้ามเด็ดขาด ยิ่งฉินฉางอานฝ่าฟันมาถึงรอบรองชนะเลิศได้ด้วยตัวเองแบบนี้ ยิ่งต้องยอมทุ่มเงินจ้างคนมาแต่งเพลงให้อย่างแน่นอน

ซ่งอานหลานพอจะรู้นิสัยของฉินฉางอานอยู่บ้าง ด้วยท่าทางกวน ๆ แบบนั้น การที่เขาจะปฏิเสธเทพทำนองที่บริษัทจ้างมาให้ ก็เป็นเรื่องที่เขาทำได้จริง ๆ นั่นแหละ

กรรมการระดับนักแต่งคำร้องไพ่ตายอีกคนเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ "ไม่มั้งครับ จืออินจ้างเทพทำนองมาแต่งเพลงให้ แล้วฉินฉางอานยังจะปฏิเสธอีกเหรอ ผมว่าไม่น่าใช่นะ..."

"เหตุผลจริง ๆ คืออะไร จบการแข่งขันค่อยไปสืบดูก็รู้ ยังไงก็คนในวงการเดียวกันทั้งนั้น" กรรมการระดับนักแต่งทำนองไพ่ตายเอ่ยขึ้น

ระหว่างที่เหล่ากรรมการกำลังคุยกันอยู่นั้น การแสดงของเฉินถิงซีก็เริ่มต้นขึ้น

ทันทีที่เสียงดนตรีอันไพเราะดังขึ้น ฝีมือระดับเทพทำนองก็แผ่อานุภาพให้เห็นตั้งแต่เริ่มแรก

หวังฉาหลิงในฐานะบุคคลระดับตำนานของวงการรุ่นเก่า จริง ๆ แล้วถึงวัยเกษียณไปนานแล้ว การหวนคืนวงการอีกครั้งในคราวนี้จึงสร้างความฮือฮาได้อย่างล้นหลาม

เสียงร้องของเฉินถิงซีหลังจากนั้น ตอบรับความคาดหวังของทุกคนได้อย่างไร้ที่ติ

ไม่ว่าจะเป็นท่วงทำนอง คำร้อง หรือโทนเสียง เพลง "วัยเยาว์อันสดใส" เพลงนี้ ราวกับถูกรังสรรค์ขึ้นมาเพื่อเฉินถิงซีโดยเฉพาะ

จนกระทั่งจบเพลง การแสดงของเฉินถิงซีเปล่งประกายพลังงานของคนหนุ่มสาวออกมาอย่างเต็มเปี่ยม การคุมเวทีจัดว่ายอดเยี่ยมไร้ที่ติ

เมื่อการแสดงแรกจบลง ก็ปลุกให้ผู้ชมส่วนใหญ่ตื่นเต้นขึ้นมาทันที คอมเมนต์หลั่งไหลรัวเร็วเป็นพายุ

"ทำไมฉันรู้สึกว่าเทพธิดาเฉินจะได้แชมป์ล่ะเนี่ย"

"ราศีแชมป์จับจริง ๆ... มีรุ่นใหญ่อย่างอาจารย์หวังคอยหนุนหลังแบบนี้ ถ้าไม่ได้แชมป์สิแปลก"

"ยิ่งเป็นแบบนี้ ฉันยิ่งรู้สึกเสียดายแทนฉินฉางอานเลย เฮ้อ..."

"จริง ๆ ก็ไม่ต้องเสียดายไปหรอก ของแบบนี้มันเปลี่ยนกันได้ ช่วงแรกของการแข่งอาจเป็นยุคของฉินฉางอาน แต่พอมาถึงช่วงท้าย ยุคสมัยมันก็คงต้องเปลี่ยนมือแล้วล่ะ"

"เห็นด้วยกับเมนต์บนนะ แต่ละช่วงเวลาก็มีดาวเด่นต่างกันไป คนที่ยืนหยัดอยู่ได้จนถึงที่สุดนั่นแหละคือผู้ชนะตัวจริง แล้วฉินฉางอานก็ถือว่าชนะมามากพอแล้ว"

"...อย่าโลภมากไปหน่อยเลย ฉินฉางอานมาแรงตั้งแต่ต้นจนเข้ารอบลึกขนาดนี้แล้ว ถ้ายังได้แชมป์อีก ก็แทบจะเดบิวต์เป็นซุปตาร์ตรงนี้ได้เลยนะ โลกความเป็นจริงมันโหดร้ายเสมอแหละ เวลาพระเจ้าเปิดประตูให้บานหนึ่ง ก็มักจะปิดหน้าต่างลงบานหนึ่งเหมือนกัน"

หลี่ซูถิงมองดูคอมเมนต์ที่เลื่อนผ่านหน้าจอ พลางรู้สึกว่าชาวเน็ตพูดมีเหตุผลมากทีเดียว อาจารย์ฉินมีพรสวรรค์มากจริง ๆ เพียงแต่ดวงไม่ค่อยดี ดันมาเจอเทพทำนองในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ถ้าต้องพ่ายแพ้เพราะเหตุนี้ขึ้นมา ก็อาจทำให้เสียศูนย์จนลุกไม่ขึ้นได้เลย เขาถึงขั้นเริ่มรู้สึกเป็นห่วงโชว์ต่อไปของอาจารย์ฉินขึ้นมาแล้ว