ตอนที่ 92 ศึกยอดฝีมือ ใครเหนือใครด้อย (กลาง)

และแล้วช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นและทุกคนเฝ้ารอคอยมากที่สุดก็มาถึง

พิธีกรเดินขึ้นมาบนเวทีเพื่อประกาศกติกาของรอบรองชนะเลิศ "คะแนนโหวตจะประกาศพร้อมกันทีเดียวหลังจากผู้เข้าแข่งขันทุกคนร้องเพลงจบครับ!"

ช่วยดันบรรยากาศความลุ้นระทึกให้พุ่งทะลุเพดานในพริบตา

ทางฝั่งทีมงานหลังเวที ผู้กำกับพอใจกับผลลัพธ์นี้มากที่สุด เพราะถ้าอยากรู้ว่าคะแนนโหวตของเฉินถิงซีจะได้สูงแค่ไหน ก็ต้องรอจนจบการแข่งขันรอบรองชนะเลิศ นับเป็นอีกหนึ่งวิธีที่ช่วยตรึงคนดูไม่ให้เปลี่ยนช่องไปไหน

ระบบการโหวตของรอบรองชนะเลิศแตกต่างจากรอบที่ผ่านมาเล็กน้อย กรรมการไม่จำเป็นต้องเปิดเผยคะแนนทันที เพียงแค่กดปุ่มตัวเลข 1 ถึง 10 จากที่นั่งของตัวเองเท่านั้น

ไม่กี่นาทีต่อมา

เฉินเหยียนเช่อขึ้นแสดงด้วยเพลง "ไปอธิษฐานในที่ที่มีสายลม" ซึ่งได้เทพทำนองอย่างซุนติ้งกั๋วมาแต่งเนื้อร้อง และมีเทพทำนองหลินจินเฟิงรับหน้าที่เรียบเรียงทำนอง

ทันทีที่ชื่อเพลงนี้ปรากฏบนหน้าจอถ่ายทอดสดทั่วประเทศ ผู้ชมจำนวนมหาศาลต่างพากันตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อ

อย่าลืมว่าหลินจินเฟิงนั่งแท่นเป็นกรรมการของการแข่งขันครั้งนี้ด้วย เพลงที่กรรมการลงมือเรียบเรียงด้วยตัวเองไม่มีทางออกมาแย่อย่างแน่นอน!

และก็เป็นไปตามคาด ท่อนอินโทรเปิดตัวด้วยกลิ่นอายดนตรีกั๋วเฟิง สะท้อนถึงชั้นเชิงทางดนตรีขั้นสุดยอด หากไม่ใช่ผู้ที่มีฝีมือลึกล้ำอย่างแท้จริง ย่อมไม่มีทางเรียบเรียงท่วงทำนองแบบนี้ออกมาได้เลย

"กั๋วเฟิง!! กั๋วเฟิงจริง ๆ ด้วย คุณพระช่วย!"

"กง ซาง เจว๋ จื่อ อวี่ บันไดเสียงห้าเสียงแบบดั้งเดิม! ไม่นึกเลยว่าจะได้ฟังเพลงกั๋วเฟิงจากฝีมือของผู้อาวุโสซุนกับผู้อาวุโสหลินร่วมมือกันอีก คุ้มเกินคุ้มแล้วจริง ๆ !"

"มีผู้รู้คนไหนช่วยอธิบายทีได้ไหมว่า 'กง ซาง เจว๋ จื่อ อวี่' คืออะไร?"

"เรื่องนี้เข้าใจง่ายมาก ถ้าอธิบายด้วยศัพท์ของวิทยาลัยดนตรี บันไดเสียงห้าเสียงโบราณจะเทียบได้กับวรรณยุกต์สี่เสียงของบทกวีโบราณ ที่เรียกว่า 'กง ซาง' คือเสียงราบ 'จื่อ' คือเสียงเอก 'อวี่' คือเสียงโท และ 'เจว๋' คือเสียงตาย 'ห้าเสียง' ในทางทฤษฎีดนตรีก็คือ 'ห้าทำนองหลัก' นั่นแหละ"

"เป๊ะมาก คอมเมนต์บนมืออาชีพตัวจริง โน้ตขั้นแรกของบันไดเสียงต่างกัน บันไดเสียงก็ต่างกันไปด้วย ถ้าเริ่มต้นบันไดเสียงด้วย 'กง' ก็จะเป็นบันไดเสียงกง หมายถึงใช้กงเป็นโน้ตหลักที่สำคัญที่สุดในทำนองเพลง ถ้าเริ่มด้วยซางก็จะเป็นบันไดเสียงซาง โดยมีซางเป็นโน้ตหลัก ตัวอื่นก็เทียบเคียงกันไปแบบนี้ บันไดเสียงห้าเสียงจึงสร้างรูปแบบที่มีโน้ตหลักต่างกันได้ถึงห้าแบบ นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมเพลงกั๋วเฟิงถึงฟังได้เรื่อย ๆ ไม่มีเบื่อ แต่ก็คุมยากมากเช่นกัน ในวงการแทบไม่มีใครขึ้นสู่ระดับเทพทำนองด้วยสายกั๋วเฟิงได้เลย มีเพียงรุ่นใหญ่อย่างผู้เฒ่าซุนกับผู้เฒ่าหลินเท่านั้นที่เอาเพลงกั๋วเฟิงอยู่หมัด"

"ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจว่าหมายถึงอะไร แต่ฟังดูมืออาชีพสุด ๆ ไปเลย"

"งัดกั๋วเฟิงมาเล่นบนเวทีแบบนี้ ก็เท่ากับว่าเฉินเหยียนเช่อการันตีตั๋วเข้ารอบชิงชนะเลิศล่วงหน้าแล้วล่ะสิ"

"จริงด้วย เพลงกั๋วเฟิงคุณภาพสูงขนาดนี้มันไร้เทียมทานจริง ๆ เฉินเหยียนเช่อเข้ารอบชิงแน่ ๆ ส่วนตั๋วรอบชิงที่เหลืออีกแค่ใบเดียว ถ้าไม่ใช่เฉินถิงซีก็คงเป็นเฉาเทียนหมิงแล้วล่ะ"

เมื่อการแสดงของเฉินเหยียนเช่อใกล้จะจบลง ซ่งอานหลานก็หันไปมองหลินจินเฟิงด้วยสายตาชื่นชม "ฝีมือของผู้อาวุโสหลินยังยอดเยี่ยมเหมือนเดิมเลยนะคะ ไม่รู้ว่ารุ่นน้องคนนี้จะมีโอกาสได้ร่วมงานเพลงกั๋วเฟิงกับผู้อาวุโสหลินอีกสักเพลงไหมคะ"

เพลงกั๋วเฟิงถือเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของหัวกั๋ว ทั้งยังเป็นแนวเพลงแถวหน้าของวงการเพลงจีน และครองอันดับหนึ่งในบรรดาสามแนวเพลงหลัก

แต่ในแวดวงดนตรี คนที่สร้างชื่อจนแจ้งเกิดจากแนวกั๋วเฟิงได้กลับมีอยู่น้อยมาก

แม้จะเป็นนักแต่งคำร้องและทำนองระดับไพ่ตายเหมือนกัน ทว่าคนที่แต่งเพลงแนวอื่นกับคนที่แต่งแนวกั๋วเฟิงต่างก็มีสถานะและชื่อเสียงห่างชั้นกันลิบลับ

ข้อแรก แนวกั๋วเฟิงฟังได้ไม่รู้เบื่อ ยืนหยัดผ่านกาลเวลา และดึงดูดแฟนเพลงได้ง่าย

ข้อสอง กั๋วเฟิงคือแนวเพลงเรือธงของวงการเพลงจีน และเป็นความภาคภูมิใจของคนในชาติ

ข้อสาม มันแต่งยากมาก ขอเพียงแต่งออกมาได้ดีสักเพลง ชื่อเสียงก็พร้อมจะโด่งดังกระฉ่อนทันที!

บริเวณพื้นที่เตรียมตัวหลังเวที เฉินถิงซีเริ่มรู้สึกถึงแรงกดดัน เฉินเหยียนเช่อเป็นคู่แข่งตัวฉกาจจริง ๆ

รอบชิงชนะเลิศมีโควตาแค่สองที่นั่งเท่านั้น เธอต้องคว้ามาให้ได้หนึ่งที่ ส่วนอีกที่ก็มีแววสูงมากว่าจะตกเป็นของเฉินเหยียนเช่อ

หากการแสดงของเฉาเทียนหมิงหลังจากนี้ทำได้น่าทึ่งไม่แพ้กัน จนกลายเป็นศึกสามเส้าขึ้นมา เรื่องคงยิ่งยุ่งยากเข้าไปใหญ่

ในสถานการณ์ตอนนี้ เฉินถิงซียังไม่รู้สึกว่าจางเจียหลิน กว่างอี้ หรือพวกฉินฉางอานเป็นภัยคุกคามเท่าไรนัก

เวลานี้มีเพียงเฉินเหยียนเช่อคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกกดดันได้